PAPE PIE VII - Dispense de consanguinité - 1823

Πάπας Πίος Ζ’ - Σύντομο Έγγραφο Απαλλαγής από Συγγένεια εξ Αίματος

Ένα χειρόγραφο παπικό κείμενο στα λατινικά, γραμμένο σε βελίν σε μορφή φολίo (46 × 28 εκ.), που χορηγεί άδεια συγγένειας εξ αίματος, απευθυνόμενο από τον Πάπα Πίο VII προς την ιερή επισκοπή της Περίας, στη Ρώμη, στις 30 Ιανουαρίου 1823.

Υπογεγραμμένο «A. Willaume»: Officialis deputatus «Pro Magistro Brevium». Αντίγραφο/Επικύρωση από ελεγκτή της Γραμματείας των Βρεφ Briefs. Στο κάτω δεξιά: «A Sub Dat.» (υπο-δαυταρίο) που δηλώνει την καταχώριση και την επικύρωση από το γραφείο του Υποδαυταρίου της Ρωμαϊκής Κουρίας, στις 20 Μαρτίου 1823. Στον πίσω μέρος: «Guillaume», ο γραμματέας της ιεραρχίας της επισκοπής του Περικύ. Σφραγίδα από κερί κάτω από το χαρτί, που επιτρέπει την αυθεντικοποίηση του Βρεφ.

Σύντομο έγγραφο του Πίου VII προς τον κλήρο, σχετικά με την παράκληση του François Cordere και της Anne Teillac, από το diocèse de Périgueux. Το ζευγάρι, προερχόμενο από φτωχές οικογένειες, αιτείται άδεια γάμου λόγω κανoνικού εμποδίου δεύτερου βαθμού συγγένειας εξ αίματος και εξ αλλοίωσης. Ο πάπας, αφού υπενθύμισε την απαγόρευση κάθε γάμου υπό βία, χορηγεί την εξέταση του φακέλου και
η δυνατότητα έγκυρης τέλεσης του γάμου, υπό την αυστηρή τήρηση των μορφών του Συμβουλίου της Τρέντης.

Μαρτυρία της Αποστολικής Γραμματείας υπό τον Πίο VII, αυτό το έγγραφο συνδυάζει νομικό και κανονικό ενδιαφέρον (τύποι φράσεων σχετικά με τα εμπόδια γάμου και την άφεση) και ιστορικό χαρακτήρα (έγγραφο που προέρχεται από Πάπα στα τέλη της διακυβέρνησής του, σύγχρονο της Γαλλικής Αποκατάστασης).

Ιστορικό πλαίσιο:
Ο Barnaba Chiaramonti, εκλεγείς πάπας το 1800 με το όνομα Πίος Ζ΄, υπήρξε ένας από τους πιο επιδραστικούς παπικούς μονάρχες του 19ου αιώνα: υπέγραψε το Κονκορδάτο του 1801 με τον Ναπολέοντα, αιχμάλωτος από Αυτοκράτορα από το 1809 ως το 1814, και ύστερα επανέφερε την κοσμική εξουσία των Παπικών Κρατών. Το 1823, εξασθενημένος από τις δοκιμασίες, ολοκληρώνει ένα μακρύ παπικό θρόνο διάρκειας 23 ετών. Το βραχύν τεκμηριώνει την πρακτική των απαλλαγών γάμου που χορηγούνται από τη Ρώμη, αναγκαίες για να αποφευχθούν τα κανόνα εμπόδια συγγένειας εξ αίματος ή συγγένειας από τον γάμο, συχνά στις αγροτικές κοινότητες. Η ρήτρα περί της «αρπαγής» αντικατοπτρίζει την επαγρύπνηση της Εκκλησίας έναντι των γάμων που επιτυγχάνονται βίαια.

Φροντισμένη αποστολή