Montiel (1985) - "DEPREDADOR"

Ο Θηρευτής, η πιράνχα, αποκολλάται από τη φυσιοκρατική αναπαράστασή του και μετατρέπεται σε σύμβολο ενός σύγχρονου παρόντος, όπου η αρπακτικότητα νομιμοποιείται και η ένταση ανάμεσα στο ένστικτο και το περιβάλλον εντείνεται.

Αυτή η ζωγραφική με πιράνχα — κοφτερή, αποσπασματική, σχεδόν μηχανοποιημένη στην οπτική της ανάγνωση — παραπέμπει σε έναν θηρευτή προσαρμοσμένο σε έναν επιταχυνόμενο κόσμο. Τα χαρακτηριστικά της ερμηνεύονται εκ νέου μέσα από μια σύγχρονη αισθητική, όπου το σχήμα γίνεται πιο εννοιολογικό παρά περιγραφικό, και η χειρονομία αντικαθιστά τη λεπτομέρεια. Η απειλή δεν βρίσκεται μόνο στα δόντια της, αλλά στην κρυφή της παρουσία, στην αίσθηση συνεχούς επίθεσης που ορίζει πολλές από τις σύγχρονες δυναμικές.

Το έργο μεγέθους 80×100 εκ. θέτει τον θηρευτή όχι ως εξαίρεση, αλλά ως συνθήκη: μια κατάσταση στην οποία η ανάγκη προόδου, κυριαρχίας ή κατανάλωσης γίνεται μέρος του καθημερινού τοπίου. Ο θηρευτής προβάλλει στον θεατή αυτήν την πρωταρχική ενέργεια, προσκαλώντας τον να την αναγνωρίσει όχι μόνο στη μορφή που απεικονίζεται, αλλά και στα συστήματα, σχέσεις και παρορμήσεις που διαπερνούν την τρέχουσα εμπειρία.