Montiel (1985) - "INMERSION"

Η εργασία «Inmersión» με διαστάσεις 73x100 εκ., προτείνει μια φυσική και συμβολική πτώση προς το αόρατο. Η έλικα και το σώμα του υποβρυχίου, τοποθετημένου πάνω σε ένα ψάρι, δεν παρουσιάζονται ως απλά μηχανικά στοιχεία, αλλά ως επεκτάσεις του ανθρώπινου κινήτρου να διαπεράσει τα όρια: τα όρια του νερού, τα όρια της γνώσης και τα όρια της συνείδησης. Κρεμασμένο ανάμεσα στην επιφάνεια και το βάθος, το υποβρύχιο μετατρέπεται σε κατώφλι, ένα σώμα που διαπερνά έναν χώρο όπου το φως διαλύεται και οι μορφές μεταμορφώνονται.

Η προπέλα, σε λανθάνουσα ένταση, υποδηλώνει περιορισμένη κίνηση, μια σιωπηρή πρόοδος που δεν εκρήγνυται αλλά προσαρμόζεται. Η συνεπαγόμενη περιστροφή ενεργοποιεί τον χρόνο και την προσδοκία, ενώ το σώμα του υποβρυχίου, κλειστό και αδιαπέραστο, παραπέμπει στην ευθραυστότητα του ψαριού απέναντι σε ένα τεράστιο και άγνωστο περιβάλλον.

Η εμβύθιση here δεν είναι μόνο μια τεχνική πράξη, αλλά μια εσωτερική εμπειρία: το να κατεβαίνεις είναι επίσης απομόνωση, να ακούς το βαθύ, να αποδέχεσαι την πίεση και το σκοτάδι ως αναγκαίες συνθήκες για την ανακάλυψη. Ο πίνακας προσκαλεί τον θεατή να συνοδεύσει αυτό το ταξίδι, να κατοικήσει την παύση και τη σιωπή, και να αντιμετωπίσει τη διχαστικότητα ανάμεσα στον έλεγχο και την ευαλωτότητα που ορίζει κάθε εξερεύνηση.