Daniel Spoerri (1930) - Untitled - Zanders Art 1980

Παιχνιδιάρικη πρωτότυπη μεταξοτυπία του Daniel Spoerri (1930–), μέρος της εμβληματικής έκδοσης Art Zanders του 1980. Τυπωμένη σε παχύ ματ χρωματικό χαρτί Ikonofix, με στοιχεία κοπής, προσφέροντας ένα οπτικό εφέ σε στρώσεις. Ένα εντυπωσιακό παράδειγμα της ευφυούς εννοιολογικής προσέγγισης του Spoerri.

Αυτό το έργο καταδεικνύει τη χαρακτηριστική σύνθεση οπτικής ποίησης, χιούμορ και εννοιολογικού πειραματισμού του Σποέρι. Γνωστός για την πρωτοποριακή προσέγγιση στο είδος «Eat Art» και για τα συνθέσεις-τραπέζια-παγίδες βασισμένα σε assemblages, ο Ντανιέλ Σποέρι εδώ διερευνά την χαρακτική με μια ζωηρή, σουρεαλιστική σύνθεση.

Το έργο απεικονίζει πέντε γυμναστές ή ακροβάτες που σκαρφαλώνουν και ισορροπούν σε κοντάρια, απέναντι σε ένα ζωηρά χρωματιστό τοπίο. Τυπωμένο σε μονοχρωματικό μαύρο γραμμικό σχέδιο πάνω σε φόντο κορεσμένων παστέλ χρωμάτων—ροζ, μπλε, πράσινο και κίτρινο—the έργο παίζει με την οπτική στρωματοποίηση μέσω στοιχείων κοπής με τεχνική die-cut. Τμήματα της εκτύπωσης μπορούν να ανυψωθούν για να αποκαλύψουν κρυμμένα επίπεδα από κάτω, ενισχύοντας την παιχνιδιάρικη και διαδραστική ποιότητα του έργου τέχνης.

Το έργο εκτελέστηκε σε υψηλής ποιότητας ματ χρωματικό χαρτί Ikonofix (170 g/m²), με φύλλα κομμένα σύμφωνα με το αρχικό σχέδιο και κολλημένα στη θέση τους, δημιουργώντας ένα διάστατο εφέ κολάζ. Η παλέτα περιλαμβάνει αποχρώσεις ροζέ ξύλου, καφέ, ανοιχτού γαλάζιου και ανοιχτού πράσινου. Το έργο φέρει την υπογραφή στην πλάκα “Daniel Spoerri 80”.

Daniel Spoerri (γεν. 1930) είναι σημαντικό πρόσωπο στην ευρωπαϊκή μεταπολεμική τέχνη της avant-garde. Συνδεόμενος στενά με το κίνημα Nouveau Réalisme, συνεργάστηκε με καλλιτέχνες όπως τον Jean Tinguely, τον Yves Klein, τον Arman και την Niki de Saint Phalle. Η πρακτική του διασταυρώνεται με το Fluxus, το Dada και την εννοιολογική τέχνη, και έχει εκτεθεί διεθνώς, συμπεριλαμβανομένων στο MoMA (Νέα Υόρκη), Centre Pompidou (Παρίσι) και Moderna Museet (Στοκχόλμη).

Το έργο του Spoerri συνδέεται με το έργο άλλων βασικών μορφών της τέχνης του 20ού αιώνα, όπως ο Marcel Duchamp, ο Joseph Beuys, ο Dieter Roth, ο Robert Filliou, ο Ben Vautier και ο George Brecht, μοιράζοντας συγγένειες με τις παραδόσεις Ντάντα και Fluxus. Η εξερεύνησή του για την τυχαιότητα, τα αντικείμενα και την καθημερινή αισθητική τον τοποθετεί δίπλα σε καλλιτέχνες όπως ο Kurt Schwitters, ο Man Ray και η Meret Oppenheim.