Pasquale Battista (1959) - Il mito sospeso

Το ελαιογραφικό έργο σε μασονίτη εντάσσεται πλήρως στην καλλιτεχνική έρευνα του Pasquale Battista (Grumo Nevano, Νάπολη, 1959), που χαρακτηρίζεται από έναν διαρκή διάλογο μεταξύ της κλασικής αρχιτεκτονικής, της ανθρώπινης φιγούρας και του συμβολικού τοπίου. Η σύνθεση αναπτύσσεται σε μια οριζόντια διάταξη, αυστηρά διαρθρωμένη από αρχιτεκτονικά στοιχεία που παραπέμπουν σε αρχαίο ναό ή σε μνημειακή δομή που έχει πλέον χάσει τη λειτουργία της.

Στην κεντρική σκηνή αναδύεται μια γυναικεία φιγούρα με έντονη αλληγορική αξία, που αιωρείται σε μια κίνηση μη φυσική, σαν να ισορροπεί σε έναν ιωνικό κίονα. Το σώμα, τυλιγμένο σε ένα ροζ χρώμα με σαφή καταγωγή από την Αναγέννηση, γέρνει προς τα πίσω σε μια κίνηση που υποδηλώνει μαζί ορμή και παράδοση, ενώ μια άλλη φιγούρα, εν μέρει κρυμμένη, φαίνεται να τη στηρίζει σε μια σχέση εξάρτησης και προστασίας. Το χέρι που τεντώνεται και το βλέμμα στραμμένο προς τα έξω ενισχύουν το αίσθημα αναμονής και διερώτησης, σαν να καλείται η φιγούρα να υποδείξει μια κατεύθυνση η οποία πλέον είναι αβέβαιη.

Το φόντο απλώνεται σε ένα νυχτερινό θαλάσσιο τοπίο, κυριαρχούμενο από ψυχρούς τόνους μπλε και βιολέτας, διακοπτόμενο από ερείπια και κτίρια σε αποσύνθεση. Αυτά τα στοιχεία ενισχύουν το αίσθημα χρονικής απόστασης και παρακμής, μετατρέποντας τον φυσικό χώρο σε νοητικό τόπο, φορτισμένο μνήμη και σιωπή. Τα ερείπια, απομονωμένα και επιβλητικά, γίνονται μαρτυρίες σιωπηρές μιας περασμένης κουλτούρας, ενώ η άκαμπτη θάλασα γίνεται μεταφορά της αιωνιότητας και της αναστολής του χρόνου.

Η ζωγραφική, λεία και ελεγχόμενη, αποκαλύπτει μια σταθερή κατοχή του σχεδίου και μια συνειδητή προσήλωση στην κλασική εικονιστική παράδοση, η οποία ωστόσο ερμηνεύεται σε μια σύγχρονη και εννοιολογική οπτική. Σε αυτήν τη δουλειά ο Μπατιστά χτίζει μια εικόνα με ισχυρή μορφολογική ισορροπία, που μεταφράζεται σε έναν στοχασμό πάνω στην ευθραυστότητα του ανθρώπου, στο βάρος της ιστορικής μνήμης και στην επιμονή του μύθου σε έναν παρόν χωρίς βεβαιότητες.

Σφραγίδα στο πίσω μέρος Studio d’Arte Metopa – Pasquale Battista