Eugenio Spreafico (1856-1919), Αποδίδεται σε - Ciclamini in Fiore

Συγγραφέας (Αποδίδεται σε)

Ο Εουτζίενιο Σπρεάφικο (1856-1919) υπήρξε κεντρική μορφή του φυσιοκρατικού ρεαλισμού της Λομβαρδίας, ικανός να αποστάζει την ομορφιά της καθημερινότητας μέσα από μια στιβαρή εκπαίδευση στην Ακαδημία Brera υπό την καθοδήγηση δασκάλων όπως ο Hayez και ο Bertini. Παρά τις ακαδημαϊκές ρίζες, επέλεξε σύντομα να abandon τα μεγάλα ιστορικά θέματα για να αφιερωθεί στην αλήθεια του τοπίου της Μπριανζά και στην αξιοπρέπεια της αγροτικής εργασίας. Η ζωγραφική του διακρίνεται για την σχεδόν τρυφερή παρατήρηση της φύσης, όπου κάθε στοιχείο, από τα κυκλάμινα του υποδάσους μέχρι τα κουρασμένα πρόσωπα των εργατών, είναι εμποτισμένα με φως αυθεντικό και βαθιά συναισθηματική συμμετοχή.

Εκτιμημένος εκθέτης σε εθνικό επίπεδο, κατάφερε να εξελίξει το στυλ του από έναν λεπτομερή ρεαλισμό προς πιο ελεύθερες και παχιές πινελιές, αγγίζοντας τις εντυπώσεις του διαχωρισμού χωρίς ποτέ να προδώσει την ποιητική προσέγγιση της πραγματικότητας.

Η κληρονομιά του βρίσκεται ακριβώς στην ικανότητα να εξυψώνει το ταπεινό, μετατρέποντας μια σκηνή εξοχής ή μια οικιακή σκηνή σε ένα παγκόσμιο αφήγημα σπάνιας ευαισθησίας.

Απεβίωσε στο Magreglio το 1919, παραμένει σήμερα ο οπτικός φύλακας ενός αγροτικού κόσμου που, χάρη στο πινέλο του, διατηρεί ακόμα ανέπαφο το άρωμά του από γη και ζωή.

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

«Κυκλάμια σε Άνθη», λάδι σε καμβά, 41×44 εκ. με κορνίζα, 32×35 εκ. ο καμβάς μόνος, χρονολογείται στο τελευταίο δεκαετή του 19ου αιώνα, υπογεγραμμένο στο κάτω δεξιά. Στο πίσω μέρος, πάλι υπογεγραμμένο, με την ένδειξη «Monza» κάτω από την υπογραφή, όπως συχνά χρησιμοποιείται σε πολλά έργα του καλλιτέχνη.

Ζωντανή απεικόνιση κυκλάμιπων που αναδύονται με ευαισθησία ανάμεσα στις σκιές της βλάστησης. Το θέμα, αν και απλό στη φύση του, ανεβαίνει σε απόλυτο πρωταγωνιστή: τα ροζ πέταλα, στραμμένα με την τυπική κομψότητα προς τα πάνω, δημιουργούν μια χρωματική αντίθεση σχεδόν παλμική ενάντια στο μαρμάρινο-πράσινο των φύλλων και τους βαθύς καφέ τόνους της υγρής γης. Η σύνθεση αποφεύγει τη σκληρότητα της ακαδημαϊκής νεκρότητας της φύσης για να αγκαλιάσει ένα ζωντανό στιγμιότυπο, όπου τα λουλούδια δεν φαίνονται «σε πόζα», αλλά αιχμαλωτίζονται στην αυθόρμητη και αταίριαστη ανθοφορία τους ανάμεσα σε απολήξεις φτερών και θραύσματα του δάσους.

Από τεχνική άποψη, το έργο μαρτυρεί το κρίσιμο πέρασμα του Spreafico προς τις εμπνεύσεις του divisionismo, που ακριβώς στα τέλη του αιώνα άρχιζαν να διαποτίζουν τον λομβαρδικό ρεαλισμό. Η πινελιά εδώ γίνεται θραυστή και υλική, με αγκαζέ χρωμάτων τοποθετημένες που δεν αναζητούν πλέον τη σαφή γραμμή περιγράμματος, αλλά την ατμοσφαιρική απόδοση του φωτός που διαπερνά το πυκνό φύλλωμα της βλάστησης. Αυτό το χρωματικό παιχνίδι, βασισμένο σε αρμονίες ασημένιων πράσινων και εκκινήσεις καρμίνι, εντάσσει τέλεια τον πίνακα στην ωριμότητα του καλλιτέχνη, μια στιγμή όπου η σταθερή ρεαλιστική εκπαίδευση διαλύεται σε μια πιο λυρική και αισθησιακή αναζήτηση. Πίνακας με φρέσκια σύνθεση και εκλεπτυσμένη εκτέλεση ζωγραφικής.

Αναφορά κατάστασης

Η γενική κατάσταση είναι καλή, η εργασία είναι άψογη σε κάθε της μέρος με ζωηρή και ευανάγνωστη χρωματική παλέτα και πινελιές. Το πλαίσιο πρέπει να θεωρείται ως δώρο.

Αποστολή ενιαια καταγραμμένη και ασφαλισμένη με κατάλληλη συσκευασία.