Frank Malina (1912-1981) - Kinetic Multiple 982 (NASA)

Φρανκ Μάλινα: Kinetic Multiple 982 IV

Μέσο: Σινιθογραφία / Χαρτόνι
Χαρτόνι
Διαστάσεις: 28 × 25 εκ.
Επιμέλεια: Edition Panderma, Βασιλεία
Έτος: δημοσιεύθηκε το 1966
Έκδοση: 150
Υπογραφή: χειρόγραφη, με τίτλο και ημερομηνία

Προέλευση: Έκδοση Panderma, Carl Laszlo, Βασιλεία.
Ιδιωτική Συλλογή, Βασιλεία


Περαιτέρω πληροφορίες:
Ένα σπάνιο πολλαπλό της φορητής συλλογής μεταπολεμικής και σύγχρονης τέχνης La Lune en Rodage IV. Τα καλλιτεχνικά έργα συνελέγησαν από τον Carl Laslzo και περιλάμβαναν τους σπουδαιότερους καλλιτέχνες της εποχής που συνέβαλαν με σημαντικά κομμάτια, συχνά σημαδεύοντας ένα σημείο καμπής στην παραγωγή και στην καριέρα τους: το έργο του Enrico Castellani, για παράδειγμα, αποτελεί το πρώτο τεκμηριωμένο γραφικό του έργο και το πολλαπλό Achrome του Piero Manzoni είναι το μόνο που παραχθέν από τον καλλιτέχνη.

Ο Φρανκ Τζ. Μαλίνα θεωρείται από ορισμένους ο πατέρας της σύγχρονης πυραυλικής τεχνολογίας. Γεννημένος στις 2 Οκτωβρίου 1912 στο Μπρέναμ του Τέξας από Τσέχους μετανάστες, η ζωή του ήταν ένας σπάνιος συνδυασμός επιστήμης και τέχνης. Το 1934, ο Μαλίνα έλαβε μεταπτυχιακή υποτροφία από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνια (Caltech), όπου γρήγορα ασχολήθηκε με το Αεροναυτικό Εργαστήριο Γκούγκενχαϊμ (GALCIT). Στη διατριβή του εξέτασε τα προβλήματα της πρόωσης πυραύλων και της απόδοσης πτήσης πυραύλων με βυθοσκόπηση. Ο Μαλίνα υπηρέτησε ως επίκουρος καθηγητής στο Caltech από το 1942 έως το 1946. (πηγή: NASA)


Φρανκ Τζόζεφ Μαλίνα (2 Οκτωβρίου 1912 — 9 Νοεμβρίου 1981) ήταν ένας αμερικανός μηχανικός αεροναυπηγικής και ζωγράφος, γνωστός για το πρωτοποριακό έργο του στην πρώιμη πυραυλική τεχνολογία.

Πρώτα χρόνια
Ο Μάλινα γεννήθηκε στο Μπρέναμ, Τέξας.[3] Ο πατέρας του καταγόταν από τη Μοραβία. Η επίσημη εκπαίδευσή του άρχισε με πτυχίο μηχανολογίας από το Texas A&M University το 1934. Την ίδια χρονιά έλαβε υπότροφία για να σπουδάσει μηχανολογία στο California Institute of Technology (Caltech), όπου απέκτησε το διδακτορικό του το 1940.[4]

Το 1935, ενώ βρισκόταν σε μεταπτυχιακές σπουδές στο Caltech, ο Malina κατάφερε να πείσει τον καθηγητή Αεροναυπηγικής Theodore von Kármán να του επιτρέψει να ασχοληθεί με μελέτες για τη ρωγική πυραύλων και την ώθηση πυραύλων. Ο επίσημος στόχος ήταν η ανάπτυξη ενός δοκιμαστικού πυραύλου μέτρησης.

Η ομάδα της Μαλίνας αναγκάστηκε να μετακινήσει τις δραστηριότητές της από την κύρια πανεπιστημιούπολη του Caltech σε μια πιο απομακρυσμένη τοποθεσία, το Arroyo Seco. Αυτός ο τόπος και η έρευνα που διεξήγαγε η Μαλίνα θα γίνουν αργότερα το Jet Propulsion Laboratory (JPL). Η Μαλίνα υπηρέτησε ως ο δεύτερος Διευθυντής του JPL.

Το 1939, η Société astronomique de France (Γαλλική Αστρονομική Εταιρεία) απένειμε στον Malina το Prix d'Astronautique για τη συνεισφορά του στη μελέτη των διαπλανητικών ταξιδιών και της αστροναυτικής.

Καριέρα

Μέχρι τα τέλη του 1945, οι πύραυλοι του Μαλίνα είχαν ξεπεράσει την εγκατάσταση στο Arroyo Seco, και οι δοκιμές του μεταφέρθηκαν στο White Sands Missile Range στο Νέο Μεξικό. Εδώ, ο πύραυλος δοκιμών WAC Corporal του προγράμματος ήταν ο πρώτος αμερικανικός πύραυλος που ξεπέρασε τα 50 μίλια ύψος, καθιστώντας τον τον πρώτο πύραυλο δοκιμών που έφτασε στο Διάστημα.[1][7]

Κατά τη διάρκεια του 1947, καθώς η έρευνα για πυραύλους βρισκόταν σε υψηλή ταχύτητα, το απαιτητικό πρόγραμμα ταξιδιών και διοικητικής φύσης του Μαλίνα, μαζί με την αντίθεση να αφιερώνεται τόση έρευνα πυραύλων σε συστήματα όπλων και όχι σε επιστημονική έρευνα, τον οδήγησε να επανεκτιμήσει την καριέρα του και να αφήσει την Aerojet.[8] Το ενδιαφέρον του Μαλίνα για το Κομμουνistτικό Κόμμα, την Caltech's

Μετακόμισε στη Γαλλία και εντάχθηκε στον νεοσύστατο Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών ως γραμματεία της United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization (UNESCO) υπό τον Julian Huxley. Το 1951, ο Malina έγινε επικεφαλής του τμήματος επιστημονικής έρευνας της UNESCO. Δύο χρόνια αργότερα, ο Malina αποχώρησε από την UNESCO για να ακολουθήσει το ενδιαφέρον του στην κινητική τέχνη. Το 1952, στη φάση του Κόκκινου Πανικού, ο Malina διώχθηκε κατηγορούμενος ότι δεν κατέγραψε τη συμμετοχή του στο Κομμουνιστικό Κόμμα σε ένα παλιό ερωτηματολόγιο ασφαλείας από το Caltech. Ανακηρύχθηκε φυγάς και θα συνελήφθη όταν επιστρέψει στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Το 1968 στο Παρίσι ίδρυσε το Leonardo, ένα διεθνές περιοδικό αξιολογούμενο από ομότιμους που περιείχε άρθρα γραμμένα από καλλιτέχνες για τα ίδια τους έργα, και επικεντρωνόταν στις αλληλεπιδράσεις ανάμεσα στις σύγχρονες τέχνες με τις επιστήμες και τις νέες τεχνολογίες. Το περιοδικό Leonardo εξακολουθεί να εκδίδεται μέχρι το 2023 ως έργο της Leonardo/ISAST, της Διεθνούς Εταιρείας για τις Τέχνες, τις Επιστήμες και την Τεχνολογία.

Το 1990, ο Μαλίνα εισήχθη στη Διεθνή Αίθουσα Διασήμων Διαστήματος.


Κατάσταση / Ανακαίνιση:
καλή κατάσταση συντήρησης αρχείων, με κάποια μικρά σημάδια/ίχνη χρήσης στο χαρτί και στις άκρες. Υπέροχο κομμάτι vintage.