Hans Werner Holzwarth - Julian Schnabel - 2022

Σχετικά με τους εκδότες της Taschen /

Hans Werner Holzwarth σχεδιάζει και επιμελείται βιβλία για τη σύγχρονη τέχνη και τη φωτογραφία. Έχει μάλιστα εκδώσει στην TASCHEN τις Εκδόσεις Collector: Jeff Koons, Christopher Wool, Albert Oehlen, Beatriz Milhazes, Ai Weiwei, Georg Baselitz και Julian Schnabel, καθώς και το SUMO του David Hockney, A Bigger Book, καθώς και μονογραφίες όπως ο τίτλος XXL Jean-Michel Basquiat.
Η Louise Kugelberg είναι αρχιτέκτονας εσωτερικού χώρου, γεννημένη στη Σουηδία, η οποία ανάπλασε κτίρια του 18ου αιώνα που φιλοξενούν ιδιωτικές συλλογές τέχνης, συνεργάστηκε στον σχεδιασμό εσωτερικών χώρων σε πολυτελή boutique‑ξενοδοχεία και σχεδίασε έναν τεράστιο κινητό περίπτερο από ανακυκλωμένο πλαστικό που συλλέχθηκε από τον ωκεανό για το Parley for the Oceans. Τα πέντε τελευταία χρόνια έχει συνεργαστεί αρκετά με τον Julian Schnabel, για τον οποίο σχεδίασε ειδικούς εκθεσιακούς χώρους και καταλόγους, ενώ συνέγραψε και επιμελήθηκε μαζί την ταινία At Eternity’s Gate. Ζει και εργάζεται στη Νέα Υόρκη.



Σχετικά με το έργο «SCHNABEL» που επιμελήθηκε η TASCHEN /

ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΚΟ ΕΡΓΟ - ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΦΥΛΛΑΔΙΩΝ ΕΝΑΡΘΡΩΝ ΟΥΤΕ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΜΕΝΑ ΣΤΟΝ ΑΡΙΘΜΟ ΟΡΓΑΝΟΥ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΣΥΣΚΕΥΑΣΙΑ ΤΟΥ ΜΕ ΔΟΧΕΙΟ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ ΓΙΑ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΓΗΡΕΩΝ - ΑΡΙΘΜΟΣ ΕΚΔΟΣΗΣ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ : Ν° 0546 - Παραγγελθέν στις 30 Δεκεμβρίου 2022 με τον Αριθμό 10191634 του τιμολογίου και αγορασθέν την ίδια μέρα από εμένα-τον ίδιο- στο Galerie Taschen Store - Brussels , Place du Grand Sablon , 35 - 1000 Bruxelles - Βέλγιο.
Συλλεκτική έκδοση περιορισμένη σε 1.000 αντίτυπα, αριθμημένα και υπογεγραμμένα από τον Τζούλιαν Σνάμπελ.
Δεμένο σε κουτί πολυτελείας, 33 × 44 εκ., 7,83 kg, 570 σελίδες
ISBN 978-3-8365-8161-5
Έκδοση: Πολυγλωσσική (Γερμανικά, Αγγλικά, Γαλλικά)


Η ζωή σε έναν τεράστιο καμβά / Η τέχνη του Τζούλιαν Σνάμπελ

«Θέλω τη ζωή μου να βρίσκεται στη δουλειά μου, συνθλιμμένη στον πίνακα σαν ένα αυτοκίνητο συμπιεσμένο. Διαφορετικά, τα έργα μου θα ήταν απλώς πράγματα.» Ο Julian Schnabel διατύπωσε αυτήν την πίστη το 1979, το βράδυ πριν από την απροσδόκητη άνοδό του στην επιτυχία, στη Νέα Υόρκη. Από εκείνη τη μέρα, ενσαρκώνει την επιστροφή της ζωγραφικής στην εποχή, με μια νέα επικαιρότητα. Αυτή είναι η ενέργεια των ζωγραφισμένων πιάτων του, όπου τσόφια ποτηριού και άλλα κομμάτια της καθημερινότητας γίνονται ένα απίθανο υπόβαθρο και το αγαπημένο του υλικό. Ζωγραφίζει σε βελούδο, σε τεντότες αγοράς ή στρατού, σε σκηνικά θεάτρου Kabuki ή σε χαλιά ρινγκ, που συχνά ανακαλύπτει κατά τις μετακινήσεις του ή στα εξωτερικά περιβάλλοντα όπου εργάζεται, και αυτά αποδίδουν την ιστορία τους στην εικαστική του εξερεύνηση. Ο τόπος είναι σημαντικός για τον Schnabel: ο τόπος όπου δημιουργεί τα έργα του και ο τόπος όπου τα εγκαθιστά. Ιδιόμορφοι τόποι που προσθέτουν την πλούσια ιστορία τους στα στρώματα του νοήματος του έργου. Η τέχνη του δεν διακρίνει ανάμεσα σε αφηρημένο και εικονιστικό, αλλά οι εικονιστικές μορφές συχνά ζωντανεύουν με δική τους ζωή, στις γλυπτικές που μεταφέρουν τη ζωγραφική του στο χώρο, τραχιές και σαν να έχουν φθαρεί από τον χρόνο. Ο Schnabel έχει επίσης χτίσει φήμη και ως σκηνοθέτης. Μέχρι στιγμής έχει υπογράψει έξι ταινίες. Το 1996, το Basquiat αφηγείται εσωτερικά τη σκηνή της τέχνης της Νέας Υόρκης στο τέλος της δεκαετίας του 1970 και των δεκαετιών του 1980 και σκιαγραφεί το προσωπικό πορτρέτο του ομότιμου καλλιτέχνη. Το Le scaphandre et le papillon, που περιγράφει την μοίρα ενός ανθρώπου που πάσχει από το σύνδρομο του εγκλεισμού, αποφασισμένος να μην τα παρατήσει, του χάρισε δύο Χρυσές Σφαίρες το 2007, και το πορτρέτο του Βαν Γκογκ στο At Eternity’s Gate (2018) αποτελεί φόρο τιμής στο δημιουργικό πνεύμα.

Το πλήρες εύρος του έργου του Schnabel εκφράζεται σήμερα με πρωτοφανή βαθύτητα σε αυτό το έργο σε περιορισμένη έκδοση, που έγινε σε στενή συνεργασία με τον καλλιτέχνη, ο οποίος διάλεξε τα έργα και σχεδίασε το εξώφυλλο. Τα κείμενα συντάχθηκαν από φίλους και συνεργάτες: η Laurie Anderson αποτυπώνει το προσωπικό της πορτρέτο και τρία δοκίμια εστιάζονται στη θέση της στην ιστορία της τέχνης: ο Éric de Chassey αναφέρεται στους πίνακές του, η Bonnie Clearwater στις γλυπτικές της δημιουργίες και ο Max Hollein στις εγκαταστάσεις. Ο Donatien Grau εστιάζει από την πλευρά του στο Palazzo Chupi, το βενετσιάνικο παλάτι που ο καλλιτέχνης ονειρεύτηκε στο West Village της Νέας Υόρκης, ενώ ο μυθιστοριογράφος Daniel Kehlmann εστιάζει στο κινηματογραφικό του έργο. Αυτή η μεγάλη έκδοση σε φόρμα πολύ κατάλληλη επιτρέπει τη μελέτη των επιφανειών και των πολλαπλών εικονογραφικών περιστατικών των έργων του着 κοντά, εκτός αν έχετε την τύχη να τα δείτε από κοντά.