Francis Wolff (1907-1971) - Miles Davis, 1953

Υπέροχη και πολύ σπάνια φωτολιθογραφία του Miles Davis σε ζωντανή συναυλία το 1953.
Έκτυπωση που πραγματοποιήθηκε από τον διάσημο φωτογράφο τζαζ Φράνσις Γουλφ, γνωστό κυρίως για τη σειρά του που δημιουργήθηκε για την ετικέτα 'Blue Note'

Μια σπάνια συλλεκτική φωτογραφία έτοιμη προς κορνίζωση.

Τεχνική: Φωτολιθογραφία σε παχύ, ποιοτικό χαρτί.
Φωτογράφος: Francis Wolff (1907-1971)
Υπογραφή: ο φωτογράφος και ο οίκος έκδοσης αναγράφονται σε μια πινακίδα στο κάτω αριστερό μέρος της εικόνας.
Πιστώσεις φωτογραφίας: Mosaic Images LLC
Διαστάσεις : 29,4 cm × 32,0 cm × 1,2 cm
Κατάσταση: Άριστη. Ποτέ δεν έχει πλαισιωθεί.
Αποστολή: Επιμελημένη και ασφαλής αποστολή με αριθμό παρακολούθησης μέσω Colissimo και UPS, με απαίτηση υπογραφής κατά την παράδοση και με ασφάλιση.

Σχετικά με την ετικέτα τζαζ «Blue Note»:

Δημιουργήθηκε σε μια εποχή κατά την οποία η φωτογραφία προσπαθούσε να θεωρηθεί «τέχνη», η χρήση από τον Φράνσις Γουλφ ενός εντυπωσιακού αντίθετου τόνου και ενός αφαιρετικού καδράρισματος αντηχεί σε άλλους καλλιτέχνες του 20ού αιώνα, όπως ο Μαν Ρέι και ο Χορστ Π. Χορστ.

Μεταξύ τέχνης, ντοκιμαντέρ και μάρκετινγκ, ο Βόλφ παρήγαγε ένα σύνολο εκλεκτών έργων για την Blue Note Records. Εάν η κύρια λειτουργία ήταν προωθητική, οι εικόνες παραμένουν μια σημαντική τεκμηρίωση αυτής της κρισίμης περιόδου της ιστορίας.

Σχετικά με τον φωτογράφο:

Ο Φρανσίς Γουλφ είναι Αμερικανός φωτογράφος και μουσικός παραγωγός τζαζ. Είναι συνιδρυτής του διάσημου αμερικανικού δισκογραφικού οίκου τζαζ Blue Note Records. Είναι γνωστός για τις φωτογραφίες του που χρησιμοποιούνται στις εξώφυλλες των άλμπουμ του εν λόγω οίκου.

Ο Francis Wolff γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Γερμανία, ο πατέρας του ήταν καθηγητής μαθηματικών και η μητέρα του του μετέδωσε την αγάπη για τον πολιτισμό. Παρευρέθηκε σε μια συναυλία του πιανίστα Sam Wooding με τον παιδικό του φίλο Alfred Lion και ανακάλυψε ένα πάθος για το τζαζ. Το 1928, ενώ ο Alfred Lion επέλεξε να εγκατασταθεί στη Νέα Υόρκη για να κάνει καριέρα στον χώρο της τζαζ, ο Wolff παρέμεινε στο Βερολίνο όπου άρχισε μια καριέρα ως επαγγελματίας φωτογράφος.
Ο Λάιον ίδειρε το 1939 το τζαζ label Blue Note Records. Το ίδιο έτος ξέσπασε στην Ευρώπη ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος, οι ρίζες του ως Εβραίου και η δουλειά του καλλιτέχνη δεν ήταν πλέον συμβατές με την πολιτική του Χίτλερ και ο Wolff μετανάστεψε με πλοίο στις Ηνωμένες Πολιτείες[n 1]. Αρχικά κατέχει τη θέση βοηθού φωτογράφου, έπειτα ενώνεται με τον φίλο του Λάιον, ο οποίος φροντίζει την επιλογή μουσικής της Blue Note και εργάζεται για την ανάπτυξη του εμπορικού τομέα του label. Η στρατιωτική δέσμευση του Λάιον κατά τον πόλεμο διαρκεί δύο χρόνια, ο Wolff εργάζεται για τον παραγωγό Milt Gabler στο Commodore Music Store και μαζί διατηρούν τα 27 ηχογραφήματα του καταλόγου του νεαρού label μέχρι να απολυθεί ο Λάιον από τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις το 1943. Το label επανέρχεται στις ηχογραφήσεις τον Νοέμβριο του 1943.

Κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων στο στούντιο, συχνά αφίζεται στη φωτογράφηση με στόχο την αρχειοθέτηση και τεκμηρίωση ιστορικού περιεχομένου των συνεδριών του label. Ο Wolff τραβά φωτογραφίες συνήθως κατά τη διάρκεια των προβών της συνεδρίας. Έχουν χρησιμοποιηθεί για διαφημιστικούς σκοπούς και στα εξώφυλλα των άλμπου LP, και αργότερα στις επανακυκλοφορίες σε μορφή CD. Οι φωτογραφίες του κερδίζουν σημασία με την άφιξη το 1956 του σχεδιαστή Reid Miles, ο οποίος χρησιμοποιεί με σοφία τα ασπρόμαυρα καρέ που είχε τραβήξει ο Wolff. Ο Miles εργάζεται για το label μέχρι το 1967 σε κοντινά 500 εξώφυλλα, προσφέροντας μέσω της τεχνικής του ένα χαρακτηριστικό διακριτικό που ανήκει ειδικά σε αυτό το label.

Ριντ Μάιλς και Αλφρεντ Λιόν αποφασίζουν να αποχωρήσουν από την ετικέτα το 1967, ενώ ο Φράνσις Γουλφ παραμένει μέχρι τον θάνατό του, ο οποίος συντελέστηκε στις 8 Μαρτίου 1971 από καρδιακή προσβολή.

Ο Φρανσίς Γουλφ θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους φωτογράφους της τζαζ. Το έργο του για πολύ καιρό έμεινε άγνωστο στο ευρύ κοινό· η δημοσίευση το 1995 ενός τόμου με τίτλο The Blue Note Years: The Jazz Photography of Francis Wolff, μια συλλογή από τις κυριότερες φωτογραφίες του για την ετικέτα συνεισφέρει στο να γίνει ακόμη πιο γνωστό το έργο του.