Montanaro - Banana Unchained

Αυτή είναι μια ζωντανή δημιουργία που παίζει με την ειρωνεία και την πολυεπίπεδη αναφορά πολιτισμικών στοιχείων.
Το κεντρικό στοιχείο αυτού του έργου είναι η δυναμική. Δεν βρισκόμαστε πλέον μπροστά σε ένα ακίνητο αντικείμενο, υποταγμένο στη δύναμη της βαρύτητας και σε μια λωρίδα γκρι αυτοκόλλητης ταινίας. Εδώ, η μπανάνα του Montanaro παίρνει ζωή. Η προσθήκη μυώδους και ανατομικού χεριού μεταμορφώνει το φρούτο σε έναν ήρωα δράσης, ένα «υπερ-φρούτο» που κυριολεκτικά σπάει την αυτοκόλλητη ταινία από το κάτω μέρος. Η γκρι ταινία, που κάποτε ήταν σύμβολο της εννοιολογικής φυλάκισης, παραμένει τώρα ως ένα άχρηστο υπόλειμμα, μια ανάμνηση μιας τέχνης που δεν μπορούσε να κινηθεί.
Αυτή η συμβολική χειρονομία αντιπροσωπεύει την εξέγερση της τέχνης: η banana δεν αποδέχεται πια να είναι ένα παθητικό "meme", αλλά διεκδικεί τη δική της φυσική και πλαστική δύναμη.
Ο Montanaro είναι ένας σύγχρονος καλλιτέχνης, του οποίου η έρευνα τοποθετείται στη διασταύρωση μεταξύ της κριτικής ιδρυμάτων και της νεο-ποπ αισθητικής.
Το μονοπάτι του χαρακτηρίζεται από μια συνεχόμενη πρόκληση στα όρια της δισδιάστατης τέχνης. Μέσω της χρήσης κορεσμένων χρωμάτων, γυαλιστερών επιφανειών και μιας τεχνικής που συγχωνεύει γλυπτική και ζωγραφική, ο καλλιτέχνης εξερευνά το θέμα της μεταμόρφωσης. Στα χέρια του, το κοινότοπο αντικείμενο δεν παρατηρείται απλώς, αλλά «ενισχύεται». Χορηγεί ζωή και μυϊκή δύναμη σε ό,τι συνήθως είναι ακίνητο, δημιουργώντας ένα οπτικό βραχυκύκλωμα που αιωρείται ανάμεσα σε ένα ειρωνικό παιχνίδι και μια δήλωση καλλιτεχνικής ανεξαρτησίας.
Πολυμερική γλυπτική και μικτή τεχνική σε ξύλινο πάνελ. Υλικά: Υψηλής λάμψης εποξειδική ρητίνη, εξαιρετικά λεπτό ακρυλικό, ταινία διπλής όψεως (duct tape), χειροποίητη κορνίζα σε κασέτα.
Το έργο αντιπροσωπεύει την κορύφωση της έρευνας του Montanaro σχετικά με το θέμα της εικόνας του Pop. Μέσω της ανθρωπομορφικής απεικόνισης του θέματος — μια άμεση αναφορά στο έργο του Maurizio Cattelan — ο καλλιτέχνης σκηνοθετεί μια πράξη αυτο-απελευθέρωσης. Η γυαλιστερή επιφάνεια του ηλεκτρικού μπλε αντιπαραβάλλεται με την αδιαφανή υφή της γκρι ταινίας, η οποία πλέον έχει περιοριστεί σε ένα υπόλειμμα μιας υπερβαίνουσας εννοιολογικής φυλάκισης. Ο δυναμισμός της μορφής σπάει την στατικότητα της σύνθεσης, μετατρέποντας το αντικείμενο κατανάλωσης σε έναν πλαστικό και ανθεκτικό ήρωα.
Ποιας όπερας ανήκει στη σειρά «BANANA UNCHAINED #» και δεν έχουν παραχθεί εξουσιοδοτημένες επαναλήψεις. Οποιαδήποτε ανωμαλία στη μορφή ή στο χρώμα θεωρείται αναπόσπαστο μέρος της δημιουργικής διαδικασίας και αποδεικτικό της αυθεντικότητας του κομματιού.