Giuliano Grittini (1951) - La Bellezza

Η ομορφιά ως αιώνιο κομμάτι.
Σε αυτή τη μεταξοτυπία, ο Γιουλιάνο Γκριττίνι υπερθέτει ύλη, λέξη και εικόνα σε έναν έντονο και στρωμένο διάλογο. Το πρόσωπο μίας αιώνιας εικόνας ξεπροβάλλει από μις σχισμένη σελίδα, όπως μια ανάμνηση που αντιστέκεται στην ρωγμή του χρόνου. Τα καθαρά χρώματα – το ζωντανό κίτρινο, το βαθύ μπλε, το κόκκινο σημάδι που οριοθετεί τον χώρο – διακόπτουν την κλασικότητα του άσπρου και μαύρου, μετατρέποντας το σχήμα σε σύμβολο, όχι πια πορτρέτο αλλά παρουσία.
Ένα κορυφαίο έργο του 1997· το έργο αποκαλύπτει μια ευαίσθητη και ταυτόχρονα ισχυρή ομορφιά της Μαντόνα: όχι άθικτη, αλλά ακριβώς γι’ αυτό αθάνατη.