Mannequin 2

Μουσειακό κεφάλι μοντέλου (χωρίς πόδια) καλυμμένο με ύφασμα, κεντήματα, κλώσεις, μάλλια, γαζέτες και κορδέλες.

Μοναδικό κομμάτι, υπογεγραμμένο στο κάτω μέρος του αντικειμένου, επί ξύλου.

Αποκαλύπτει τη ζωγραφική υπό τους ευνοϊκούς όρους του Kandinsky (Centre Georges Pompidou, 1979).
Φεύγει από το σχολείο και από ένα μεσοαστικό περιβάλλον γνώσεως· εγκαθίσταται στο Νότο και ζει από μικρά «εξάμηνα» εργασία.
Επιστρέφει στην περιοχή του Παρισιού, ακολουθεί σπουδές στη φωτογραφία, που την οδηγούν να ενσωματωθεί στην πρακτορείο ειδήσεων εικόνων Opale, όπου βρίσκεται ο φάκελός της με φωτογραφίες συγγραφέων.

Συνεχίζει αυτή τη δουλειά για αρκετές εκδοτικές οίκους (Fayard, κ.ά.), μέχρι που της προτείνουν το 2004 να κατέχει πλήρη, και αργότερα μερική, η θέση μόνιμης φωτογράφου των συγγραφέων των εκδόσεων Gallimard (όπου έχει φωτογραφίσει και έργα ζωγράφων για καταλόγους – Cocteau, Dali, Picasso, Pincemin, Pignon-Ernest, κ.ά.), την οποία αφήνει το 2016, αφήνοντας ταυτόχρονα το Παρίσι για να εγκατασταθεί στην ακτή της Νορμανδίας (Seine-Maritime) και να αφιερωθεί πλέον μόνο στη ζωγραφική (και στα παράγωγά της).
Αυτή η δουλειά του φωτογράφου θα διακόψει μόνιμα τη δική της δημιουργική δραστηριότητα.

To 2001 είχε γνωρίσει τον Jacques Clerc (εκδότης και καλλιτέχνης) και τον Henri Maccheroni (ζωγράφος και φωτογράφος), χάρη στους οποίους εκθέτει στη γκαλερί Mentoux-Gignac, Παρίσι, Κεντρική Δημοκρατία, με αυτούς μια φορά και μόνο δεύτερη φορά, πριν κλείσει η γκαλερί.

Έχει εκθέσει σε διάφορα μέρη, Παρίσι, Νίκαια, Ρουέν, στη γκαλερί Duchoze, και μέχρι την ανακάλυψη των δυνατοτήτων που προσφέρουν οι online γκαλερί (Artmajeur).

Οι σύγχρονοι αγαπημένοι καλλιτέχνες της, πολλοί: Dado, Saura, Staël, Tapiès, Bourgeois, Pollock, Grau-Garriga, Joan Mitchell, Annette Messager, Rebeyrolle, κ.ά.

Η δουλειά της ως ζωγράφος οδήγησε σε κατάλογο της γκαλερί Duchoze, εκδοθέν από τις «Συνάντησεις: τοποθεσίες, καλλιτέχνες, Αυτοδιοίκηση του Rouen».

Η φωτογραφική εργασία στους γαλλικούς τάφους οδήγησε σε πολλές δημοσιεύσεις και μελέτες· στην ευρύτερη έντυπη υπερκείμενη (Télérama, κ.ά.) όπως και σε επιστημονικά περιοδικά (Ligeia, τεύχος ειδικό «Η Φωτογραφία ως Μεταφορέας», αναλυθεί από τον φιλόσοφο Jean-Louis Déotte, κ.ά.).

Ακολουθεί, το 2022, μια εκπαίδευση στη συμβατική κέντημα με βελόνα. Εκτελεί τότε «υφασματικές» δημιουργίες όπως και υφάσματα από ανακυκλωμένα και εξοικειωμένα υλικά. Δημιουργεί επίσης συνθέσεις τέχνης, σκηνές αντικειμένων από ανακυκλωμένα αντικείμενα, βοτάνες, οστά, κ.ά.

Από εδώ και στο εξής αφιερώνεται ολόκληρη στο έργο της.