Marc Chagall (1887-1985) - Maternité

Τεχνική: λιθογραφία
Υποστήριξη: Papier Arches
Αρίθμηση : 40/300
Διπλή υπογραφή: Υπογεγραμμένο με το χέρι με μολύβι, στη συνέχεια προσφερόμενο, αφιερωμένο και υπογεγραμμένο με στυλό-συλλογή «Marc Chagall 1955».
Διαστάσεις : 58,8 × 79 εκ.

Κατάσταση: Πολύ καλή κατάσταση

Ταυτοποίηση: Το έργο πωλήθηκε με πιστοποιητικό αυθεντικότητας. Αναφορά: Mourlot Charles sorlier 7, σελ. 196. Δημοσιεύθηκε από την Galerie Maeght, Παρίσι, και τυπώθηκε από τον Charles Sorlier υπό την διεύθυνση του Marc Chagall.

Πληροφορίες για το έργο: Το 1950, λίγο μετά την οριστική επιστροφή του στη Γαλλία μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Μαρσέλ Τσαγκάλ εγκαθίσταται στη Βάνς, σε ένα σπίτι κοντά στη chapelle du Rosaire, που ο Matisse διακοσμεί τότε με τα βιτρό του. Αυτή η παρατεταμένη παραμονή στην Côte d’Azur, που θα διαρκέσει μέχρι το 1966, σηματοδοτεί μια από τις πιο παραγωγικές περιόδους της καλλιτεχνικής του ζωής. Το κλίμα, το φως, η γλυκύτητα του τοπίου και η πλούσια βλάστηση της Midi ασκούν καθοριστική επιρροή πάνω του: η ζωγραφική του μεταμορφώνεται, κερδίζοντας σε αισθησιασμό, ελευθερία και διαύγεια. Τα θέματα εστιάζονται στο προσωπικό, την αγάπη, τη μουσική, τη θρησκευτική και οικογενειακή μνήμη, σε μια έκρηξη χρωμάτων όλο και πιο μαγικών. Η Βάνς γίνεται για τον Τσαγκάλ ένας τόπος έμπνευσης, όπου εξερευνά μορφές και τεχνικές, τόσο στη ζωγραφική όσο και στην κεραμική, τη γλυπτική, το ψηφιδωτό, το βιτρό ή το ταπισερί.


Η λιθογραφία Μητρότητα, τυπωμένη το 1954 σε 300 αντίτυπα, εντάσσεται πλήρως σε αυτήν τη ροή της Βενσικής τέχνης: τόσο βιβλική όσο και βαθιά ανθρώπινη, απεικονίζει μια σκηνή ιερού ιδιωτικού χώρου, πιθανώς εμπνευσμένη από τον νέο άνεμο αυτής της εποχής. Πράγματι, είναι επίσης στη Βενς όπου ο Chagall συναντά τη Valentina Brodsky, γνωστή ως «Vava», η οποία θα γίνει η δεύτερη σύζυγός του. Ο γάμος τους το 1952 σηματοδοτεί μια πιο ήρεμη περίοδο ζωής, εστιασμένη στην οικογένεια, το εργαστήριο, τη δημιουργία και την εδραίωση στη Μεσόγειο. Η τρυφερότητα που εκπέμπει η Μητρότητα, η ατμόσφαιρα εσωτερικής ειρήνης, αντηχεί με αυτή τη νέα συναισθηματική σταθερότητα και βρίσκει ανταπόκριση σε άλλα έργα αυτής της εποχής, όπου η μορφή του παιδιού, του ζευγαριού ή της μητέρας γίνεται συχνά επαναλαμβανόμενη, συχνά περιβεβλημένη από ένα αίσθημα φωτεινής χάρης.

Προσφορά στη Βενς το 1955 σε έναν συγκεκριμένο δρ. Μαρσέλ Βερνουρί, στρατιωτικό ιατρό που εργάστηκε στη Λυών και συγγραφέα ιατρικού εγχειριδίου το 1919. «Για τον Μαρσέλ Βερνουρί και την κυρία, ως ανάμνηση, Βενς»