Masini Daniele - notturno

Οι ρευστές και οργανικές μορφές του «Notturno» δεν μιμούνται τη φύση: την επαναδημιουργούν. Ο Masini πλάθει φιγούρες που φαίνονται να αναδύονται από αρχαία όνειρα, από κυτταρικές μνήμες, από έναν προλεκτικό χρόνο. Το σώμα γίνεται τοπίο, το τοπίο γίνεται σώμα.
«Notturno» δεν είναι σκοτάδι, αλλά γένεση. Είναι η στιγμή κατά την οποία το φως υποχωρεί και αφήνει χώρο στη διαίσθηση, στον τελετουργικό ρυθμό, στη μεταμόρφωση. Οι βαθιές αποχρώσεις και οι διαστρωμένες υφές προκαλούν μια σιωπή γεμάτη παρουσίες, ένα ορατό θυσιαστήριο όπου το ορατό και το αόρατο συναντιούνται.
Άρνηση της αυτοσχέδιας πράξης, ένταση της κίνησης
Ο Masini δεν αφήνεται στην τύχη. Κάθε καμπύλη, κάθε χρωματική πτυχή είναι αποτέλεσμα κριτικής σκέψης, μιας εσωτερικής έντασης που μεταφράζεται σε καλλιτεχνική πράξη. Η ποιητική της είναι βουλητική, αγωνιστική, σαν κάθε έργο να είναι μια μονομαχία ανάμεσα στην τάξη και το χάος.
Συμβολισμός και μολυσμένη μνήμη της Μεσογείου
Το έργο τοποθετείται σε μια γραμμή που διασχίζει τον ευρωπαϊκό συμβολισμό, αλλά τον μολύνει με τη μεσογειακή λογική. Το αποτέλεσμα είναι μια ζωγραφική που δεν περιγράφει, αλλά εμπνέει. Δεν αφηγείται, αλλά ερωτά. Τα σύμβολα δεν είναι κλειδιά, αλλά πύλες.