École néo-expressionniste européenne (XX) - Conversation devant le café

Ευρωπαϊκή σχολή νεοεκφρασισμού.
Ένα ελαιογραφικό έργο που παρουσιάζει μια καθημερινή σκηνή, επανερμηνευμένη μέσα από μια σαφή νεοεκφραστική γλώσσα, χαρακτηριστική για τη συνειδητή απλούστευση των μορφών, τη χρήση έντονων και αντίθετων χρωμάτων και μια άμεση, σχεδόν πρωτόγονη εκφραστικότητα που προκρίνει το συναίσθημα έναντι της περιγραφικής λεπτομέρειας.

Η σύνθεση στρέφεται γύρω από μια ομάδα χαρακτήρων τοποθετημένων σε έναν αναγνωρίσιμο αστικό χώρο, αντιμετωπισμένη με σχηματικό και συμβολικό τρόπο. Οι μορφές, κατασκευασμένες με αποφασιστικά περιγράμματα και επίπεδες μάζες χρωμάτων, μεταδίδουν μια αίσθηση οικειότητας και σιωπηλού διαλόγου, ενισχυόμενη από τη μετωπικότητα και τη συγκρατημένη χειρονομία. Το χρώμα παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο: κόκκινα, μπλε, κίτρινα και πράσινα συνδυάζονται τολμηρά, δημιουργώντας οπτική ένταση και εσωτερικό ρυθμό στη σκηνή.

Η πινελιά είναι ειλικρινής και σίγουρη, με μια αυθόρμητη εκτέλεση που παραπέμπει στα ευρωπαϊκά νεοεκφραστικά ρεύματα του τέλους του 20ού αιώνα, στα οποία επανέρχεται η φιγούρα από μια υποκειμενική και συναισθηματική οπτική, απομακρύνοντας από τον ακαδημαλισμό και την ρεαλιστική απεικόνιση.

Έργο με αξιοσημείωτη πλαστική δύναμη και σύγχρονο χαρακτήρα, κατάλληλο για συλλέκτες που ενδιαφέρονται για την εκφραστική φιγούρα και για τις ευρωπαϊκές ρεύσεις της ανανέωσης της ζωγραφικής.
Το έργο παρουσιάζεται σε κάδρο, με ένα πλαίσιο που συμπληρώνει και αναδεικνύει την οπτική του παρουσία, έτοιμο για την έκθεσή του.