Francisco Bertipaglia - Geometria dell’incontro

Σχετικά με Bertipaglia

Η θεματολογία του Francisco Bertipaglia αναπτύσσεται πάντα μέσα στο τραύμα της διάλυσης του οικολογικού και ηθικού κόσμου.
Θέτοντας το ζήτημα του σύγχρονου και τεχνολογικού κόσμου που συνεισφέρει σε μια διαρκή και οδυνηρή απομόνωση. Η βία, ο πόλεμος, τα ναρκωτικά, η οικολογία και το AIDS είναι θέματα που ο Bertipaglia ζωγραφίζει για να καταγγείλει βίαια τη θλιβερή και αγχωτική κατάσταση του ανθρώπινου όντος, στις δημιουργίες που αφορούν αυτά τα θέματα ο Bertipaglia δεν παραχωρεί ανάπαυση, δεν δίνει νόημα ανάκτησης, καταγγέλλει το αξεπέραστο δράμα του χαμένου εαυτού τόσο απελπισμένα. Οι πίνακες του φαίνονται σαν να εξήχθησαν από τους φοβερούς κύκλους της Δάντης· η Κόλαση δεν είναι απλώς φαντασία αλλά η τρομερή συνθήκη ζωής που ο άνθρωπος έχει δημιουργήσει για άλλους ανθρώπους. Η αξία αυτών των έργων έγκειται στο γεγονός ότι ο Francisco Bertipaglia, ενώ καταγγέλλει ανοιχτά αυτές τις καταστάσεις, χαϊδεύει μια τεχνικά ακέραιη τέχνη αυτούς τους χαρακτήρες τόσο καταστροφικούς για να τους ανασηκώσει και να μας βοηθήσει να τους θεωρήσουμε θύματα. Ως ο ίδιος ο ζωγράφος ευαίσθητος και ποιητικός, παραχωρεί στον εαυτό του ορισμένες εναλλακτικές ζωγραφίζοντας άλλους καμβάδες, όπου τα κόκκινα αίμα μετατρέπονται σε απαλό ροζ, όπου τα ψυχρά γκρι γίνονται μπλε, όπου το οργισμένο σχέδιό του μετατρέπεται σε ένα λεπτό κέντημα και φαίνεται να μεταμορφώνεται σε ένα άλλο θαυμαστό δαντικό αφήγημα: «il»
«Παράδεισος». Πρόσωπα γυναικών, αγγελικές πεταλούδες ελεύθερες, παιγνίδια μάχης μεταξύ ζώων, είναι άλλα θέματα που ο Ber-tipaglia ζωγραφίζει. Είναι μέσα σε αυτούς τους πίνακες εμποτισμένους με λεπτή ευαισθησία που ο Bertipaglia βλέπει με αισιοδοξία τη συνέχιση της ζωής. (Pericle Fazzini)

Σχετικά με το έργο

Αυτός ο πίνακας μιλά για κρούσεις, διασταυρώσεις, ατελείς περιορισμοί.
Οι μορφές μοιάζουν με όγκους που προσπαθούν να μείνουν ενωμένοι χωρίς ποτέ να συμπίπτουν πραγματικά: αγγίζονται, επικαλύπτονται, διασταυρώνονται με μαύρες γραμμές που δεν κλείνουν αλλά επιμένουν, όπως επίμονες σκέψεις.
Το κυρίαρχο κόκκινο λειτουργεί ως συναισθηματικό πεδίο: δεν είναι απλώς φόντο, είναι ένταση, ζεστασιά, επείγουσα αίσθηση. Μέσα, τα πορτοκαλί και ροζ μπλοκ φαντάζονται συναισθηματικούς ή ταυτοτικούς πυρήνες, ενώ οι διαφάνειες υποδηλώνουν διαπερατότητα, ασταθή όρια.
Είναι μια δυναμική ισορροπία, σχεδόν επισφαλής: μια σύνθεση που δεν θέλει να λυθεί, αλλά να παραμείνει σε κίνηση.