José Antonio Caballero (1955) - Extremadura

Pictura Subastas παρουσιάζει αυτή τούτη τη θαυμάσιας τέχνης έργο που ανήκει στον José Antonio Caballero, το οποίο απεικονίζει τη σιωπή και τη μόνιμη ύπαρξη ενός λαού που συνυπάρχει σε ισορροπία με το τοπίο και τον ουρανό που τον περιβάλλει. Ο πίνακας ξεχωρίζει για την άψογη τεχνική του και την εξαιρετική ζωγραφική ποιότητα που μεταδίδει.

· Διαστάσεις του κάδρου: 60×67×5 εκ.
· Διαστάσεις του έργου: 38×46 εκ.
Λάδι σε καμβά, χειρογράφως υπογεγραμμένο από τον καλλιτέχνη στην αριστερή γωνία του έργου, Caballero.
Το αντικείμενο βρίσκεται σε καλή κατάσταση συντήρησης.
· Το έργο πωλείται με υπέροχο κάδρο (περιλαμβάνεται στην δημοπρασία ως δώρο).

Το έργο προέρχεται από μια αποκλειστική ιδιωτική συλλογή στη Γιρόνα.

Σημαντική σημείωση: οι φωτογραφίες που περιλαμβάνονται αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της περιγραφής του λοτ.

Ο πίνακας θα συσκευαστεί επαγγελματικά από έναν ειδικευμένο εμπειρογνώμονα της IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), χρησιμοποιώντας υλικά υψηλής ποιότητας για να διασφαλιστεί η προστασία του. Το κόστος αποστολής καλύπτει τόσο το κόστος της επαγγελματικής συσκευασίας όσο και τη μεταφορά.
Η αποστολή θα πραγματοποιηθεί μέσω Correos, GLS ή NACEX με παρακολούθηση. Διαθέσιμες αποστολές σε διεθνές επίπεδο.

------------------------------------------------------------------

Αυτός ο πίνακας μας παρουσιάζει μια πανοραμική ματιά σε ένα χωριό που κάθεται πάνω σε ένα υψωμένο έδαφος, ενσωματωμένο οργανικά σε ένα ευρύ και σιωπηλό τοπίο. Η σκηνή ανοίγει με μια ακολουθία κτισμάτων σε ανοιχτούς τόνους, που συγκεντρώνονται σχηματίζοντας έναν συμπαγή πυρήνα, σαν το χωριό να προστατεύεται από τον ίδιο απέναντι στην απέραντη έκταση που το περιβάλλει. Τα σπίτια, τοποθετημένα με ακανόνιστο τρόπο, δημιουργούν μια αίσθηση ήρεμης και καθημερινής ζωής, αποτυπώνοντας μια απλή αρχιτεκτονική, βαθιά συνδεδεμένη με το περιβάλλον που τη στηρίζει.
Το αστικό σύνολο στηρίζεται σε μια βάση από φυσικό έδαφος που εκτείνεται σε ήπιες κλίσεις προς το προσκήνιο. Αυτός ο κατώτερος χώρος χαρακτηρίζεται από ανοιχτά πεδία και διασκορπισμένη βλάστηση, όπου οι γήινοι τόνοι και οι πράσινες αποχρώσεις αλληλοεπιδρούν φυσικά. Η γη φαίνεται επεξεργασμένη και ζωντανή, αποκαλύπτοντας ένα τοπίο που δεν είναι άγριο ούτε τεχνητό, αλλά διαμορφωμένο με την πάροδο του χρόνου και την ανθρώπινη προσπάθεια, ενισχύοντας την αίσθηση ριζώματος και ιστορικής συνέχειας.
Στο κέντρο του χωριού ξεχωρίζει ένα κτίσμα με μεγαλύτερη παρουσία, που λειτουργεί ως οπτικό και συμβολικό σημείο αναφοράς μέσα στη σύνθεση. Ο όγκος του προβάλλει ελαφρώς πάνω από τα υπόλοιπα κτίσματα, προσφέροντας ισορροπία και ιεραρχία στο σύνολο του αστικού χώρου. Αυτή η κεντρική δομή ενισχύει την ιδέα της κοινότητας, ενός τόπου κοινοχρήστου, όπου η κοινωνική και πνευματική ζωή συγκεντρώνεται και δίνει νόημα στο υπόλοιπο του οικισμού.
Ο ουρανός καταλαμβάνει ένα ουσιώδες μέρος της σκηνής, εκτείνεται με ευρύτητα και κυριαρχεί το γενικό περιβάλλον του πίνακα.
Η παρουσία του είναι ισχυρή και καθηλωτική, φορτωμένη με μια πυκνή ατμόσφαιρα που αντίκειται στην ηρεμία του χωριού.
Τα σύννεφα φαίνονται να προχωρούν αργά, δημιουργώντας μια ήπια ένταση ανάμεσα στην σταθερότητα του ανθρώπινου οικισμού και της μεταβαλλόμενης φύσης που τον περιβάλλει.
Αυτή η σχέση προσδίδει συναισθηματικό βάθος στη σκηνή, καλώντας στην περισυλλογή και στη σιωπή.
Το φως, κατανεμημένο με συγκρατημένο τρόπο, περιβάλλει τόσο το τοπίο όσο και τα κτίρια χωρίς υπερβολικούς δραματισμούς. Δεν υπάρχουν βίαιες κινήσεις ούτε σκληρές αντιθέσεις, αλλά ένας ήπιος φωτισμός που ενισχύει την αίσθηση ηρεμίας και διατήρησης. Όλα φαίνονται να έχουν παγώσει σε μια ακριβή στιγμή, σαν ο χρόνος να είχε αργήσει να επιτρέψει στον θεατή να παρατηρήσει και να αισθανθεί τον τόπο με ηρεμία.
Συνολικά, ο πίνακας μεταδίδει μια ήρεμη και στοχαστική εικόνα ενός χωριού ενσωματωμένου στο τοπίο του, όπου η αρχιτεκτονική, η γη και ο ουρανός συνυπάρχουν σε ισορροπία. Είναι μια σκηνή που μιλά για μόνιμη ύπαρξη, ταυτότητα και μια ζωή με αργούς ρυθμούς, βαθιά συνδεδεμένη με το φυσικό περιβάλλον που το περιβάλλει.