Jean Claude (XX) - Sentier d'hiver

Pictura Subastas παρουσιάζει αυτό το εξαιρετικό έργο τέχνης που ανήκει στον Ζαν Κλοντ, το οποίο απεικονίζει την ηρεμία και την ενδοσκόπηση ενός χειμωνιάτικου τοπίου, όπου ένας μοναχικός δρόμος προσκαλεί στη σιωπή και στην εσωτερική περισυλλογή. Ο πίνακας ξεχωρίζει για την εξαιρετική τεχνική του και την υψηλή ποιότητα ζωγραφικής που μεταδίδει.

· Διαστάσεις του έργου: 40x30x2 εκ.
Έλαιο σε καμβά υπογεγραμμένο με το χέρι από τον καλλιτέχνη στο κάτω δεξί μέρος, Ζαν Κλοντ.
Το αντικείμενο βρίσκεται σε καλή κατάσταση συντήρησης.

Το έργο προέρχεται από μια αποκλειστική ιδιωτική συλλογή στη Γιρόνα.

Σημαντική σημείωση: οι φωτογραφίες που περιλαμβάνονται αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της περιγραφής του λοτ.

Ο πίνακας θα συσκευαστεί επαγγελματικά από έναν ειδικευμένο εμπειρογνώμονα της IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), χρησιμοποιώντας υλικά υψηλής ποιότητας για να διασφαλιστεί η προστασία του. Το κόστος αποστολής καλύπτει τόσο το κόστος της επαγγελματικής συσκευασίας όσο και τη μεταφορά.
Η αποστολή θα πραγματοποιηθεί μέσω Correos, GLS ή NACEX με παρακολούθηση. Αποστολές διαθέσιμες σε διεθνές επίπεδο.

------------------------------------------------------------------

Αυτός ο πίνακας μας βυθίζει σε ένα ήσυχο και μελαγχολικό τοπίο, όπου ένα στενό και στριφτό μονοπάτι προχωρά απαλά ανάμεσα σε ξερά αγρούς και γυμνά δέντρα. Η σκηνή φαίνεται να αιωρείται σε μια στιγμή μετάβασης, σαν ο χρόνος να είχε σταματήσει ακριβώς πριν ή μετά από μια ελαφριά χιονόπτωση. Το μονοπάτι, σε ανοιχτόχρωμους και διάχυτους τόνους, γίνεται ο κεντρικός άξονας της σύνθεσης, καθοδηγώντας το βλέμμα του θεατή προς το ομιχλώδες υπόβαθρο του τοπίου.
Και στις δύο πλευρές του μονοπατιού, η βλάστηση φαίνεται θαμπή, καλυμμένη από ένα λεπτό αχνό στρώμα που υποδηλώνει υγρασία, ομίχλη ή υπολείμματα πρόσφατου χιονιού. Τα κυριότερα χρώματα είναι ήπια και ψυχρά, με γήινες και γκριζωπές αυτές αποχρώσεις που ενισχύουν την αίσθηση ηρεμίας. Το έδαφος δεν είναι ομοιογενές: μικρές υψώσεις και χαμηλώματα προσφέρουν βάθος και ρεαλισμό, κάνοντας το μονοπάτι να φαίνεται αυθεντικό και ζωντανό, αν και τώρα πλήρως έρημο.
Τα δέντρα υψώνονται λεπτά και γυμνά, με λεπτά κλαδιά που διασταυρώνονται, σχηματίζοντας ένα ευαίσθητο δίκτυο ενάντια στον χλωμό Ουρανό. Δεν υπάρχουν φύλλα που να αποσπούν την προσοχή, μόνο θραύσματα γραμμών που φέρνουν μια αίσθηση ευαλωτότητας και σιωπής. Κάποιοι κορμοί φαίνονται πιο κοντινοί και καθορισμένοι, ενώ άλλοι εξασθενούν σταδιακά στο βάθος, περιτριγυρισμένοι από μια ομίχλη ατμόσφαιρα που προσθέτει μυστήριο και βάθος στο σύνολο.
Ο ουρανός, σε ανοιχτούς και ήρεμους τόνους, φαίνεται να συγχωνεύεται με το τοπίο χωρίς καθορισμένο ορίζοντα. Αυτή η έλλειψη σαφούς διαχωρισμού ανάμεσα στη γη και τον ουρανό ενισχύει το αίσθημα ηρεμίας και απομόνωσης, σαν ο κόσμος να καλύπτεται από ένα απαλό πέπλο. Μικρά φωτεινά σημεία διασκορπισμένα σε ολόκληρη τη σκηνή εξάπτουν την αίσθηση μικρών κρυστάλλων σε αιώρηση ή υπολειμμάτων πρόσφατης χιονόπτωσης, προσφέροντας δυναμισμό και υφή χωρίς να διαταράσσουν τη γενική γαλήνη.
Η πλήρης απουσία ανθρώπινων μορφών ή ζώων ενισχύει τον εσωστρεφή χαρακτήρα του πίνακα. Όλα προσκαλούν στη σιγή, στην ήρεμη περισυλλογή και στην προσωπική σκέψη. Ο δρόμος δεν υπόσχεται έναν συγκεκριμένο προορισμό, αλλά μια εμπειρία: να προχωράς χωρίς βιασύνη, αφήνοντας να σε περιβάλλει η ψυχρή και σιωπηρή ατμόσφαιρα του φυσικού τοπίου.
Συνολικά, ο πίνακας προσφέρει μια ποιητική και συγκρατημένη ματιά σε ένα χειμωνιάτικο τοπίο σε ηρεμία, όπου το μονοπάτι, τα γυμνά δέντρα και η σκιερή ατμόσφαιρα δημιουργούν μια βαθιά αίσθηση μοναξιάς, σιωπής και εσωτερικής περισυλλογής.