Γερμανικό φορητό ηλιακό ρολόι και πυξίδα. - Ξύλο, Ορείχαλκος - Γερμανία - 1750-1800

Αυτός είναι ένας συναρπαστικός φασματικός ήλιοσκόπος (κάδρος) και μια φορητή διπλή πυξίδα γερμανικού 18ου αιώνα. Το αντικείμενο βρίσκεται σε καλή γενική κατάσταση λαμβάνοντας υπόψη την ηλικία του, με ορισμένα φυσιολογικά ίχνη φθοράς, μερικά τρύπια σκουριάς στο ξύλο και λείπει η οδοντωτή βελόνα της πυξίδας, όπως φαίνεται στις φωτογραφίες.
Αυτές οι συσκευές ήταν συμπαγείς και σχεδιασμένες για μεταφορά. Συχνά χρησιμοποιούνταν από ταξιδιώτες, εξερευνητές ή οποιονδήποτε χρειάζονταν να προσδιορίσει την ώρα και τους νοητούς άξονες κατευθύνσεων κατά τη μετακίνηση.

Διαστάσεις: 7,5 x 4,8 x 1,7 εκ.

Κύρια χαρακτηριστικά:

Σχεδίαση σε διπτό φύλλο:
Ο όρος «διπτό» αναφέρεται σε ένα σχέδιο με δύο πάνελ, συνήθως αρθρωτό σαν μικρό βιβλίο.
Το ανώτερο πάνελ συνήθως διέθετε ένα τρίποντο (νήμα) που παρήγαγε σκιά στο πάνελ κατώτερου μέρους. Το τρίποντο είναι ρυθμίσιμο ανάλογα με το γεωγραφικό πλάτος του χρήστη, γεγονός που καθιστά το ηλιοβασίλεμα πιο ακριβές σε διαφορετικά μέρη.
Ηλιακό ρολόι:
Το κατώτερο πάνελ φέρει ένα οριζόντιο ηλιακό καντράν, με προορισμένες γραμμές ωρών για να υποδεικνύει την ώρα με βάση τη σκιά που παράγει το τρίποντο.
Το ηλιακό καντράν μπορεί να βαθμονομηθεί για συγκεκριμένα γεωγραφικά πλάτη, συχνά υποδεικνυόμενα στο όργανο. Αυτό ήταν σημαντικό καθώς η γωνία του ήλιου ποικίλλει με το γεωγραφικό πλάτος.

Πυξίδα:
Μικρή μαγνητική πυξίδα ενσωματωμένη στο κατώτερο πάνελ. Η πυξίδα ήταν ουσιώδης για τον προσανατολισμό του ηλιοβόλου προς τον γεωγραφικό βορρά, εξασφαλίζοντας έτσι ακριβή μέτρηση του χρόνου.
Η πυξίδα περικλείεται από τους σημειωτικούς πυρήνες.

Υλικά και τεχνικές γνώσεις:
Η τεχνική ήταν συνήθως πολύ λεπτομερής, με περίτεχνα χαρακτικά ή διακοσμητικά στοιχεία που αντανακλούν το ταλέντο και την ακρίβεια των κατασκευαστών.

Ιστορικό πλαίσιο:
Τον 18ο αιώνα, η επιστημονική εξερεύνηση και η μελέτη της αστρονομίας ήταν κλάδοι σε πλήρη άνθηση. Όργανα όπως αυτά ήταν κρίσιμα για πλοήγηση, εξερεύνηση και επιστημονική έρευνα.
Η Γερμανία αποτελούσε σημαντικό κέντρο κατασκευής επιστημονικών οργάνων εκείνη την εποχή, και οι γερμανικοί τεχνίτες ήταν διάσημοι για την ακρίβεια και την ποιότητα τους.