Rachel,1990 - Mi colección de esperas

Κάτω από ένα φως που διαρρέει, πυκνό και αμβροειδές, σαν μέσα σε κρασί, δύο γυναίκες κατοικούν τη σιωπή ενός δωματίου. Τα καρέκλια που τις στηρίζουν είναι νησιά μιας γεωμετρικής τάξης, επενδεδυμένα με τον ενθαρρυντικά σφιχτό ιστό ρίγας μαύρων και με βλέμματα που δοντούν, ανήσυχα, ενάντια στη βίαιη ηρεμία των τοίχων. Δεν ενδιαφέρονται να συνομιλούν· υπάρχουν. Μια από αυτές, ίσως ελαφρώς κλινόμενη προς τα εμπρός, φέρει το βάρος του κόσμου στην καμπύλη της ράχης της· η άλλη, πιο αποτραβηγμένη στο πίσω μέρος, φαίνεται να συγχωνεύεται με τη σκιά της γωνιάς. Τα πρόσωπα και τα χέρια τους, που έχουν μορφευθεί με παχιές πινελιές και με κινήσεις, δεν επιζητούν την επιφανειακή ομοιότητα, αλλά τη φυσιογνωμία της ψυχικής κατάστασης: εδώ υπάρχει μια αρχαία θλίψη, μια κοινή κούραση ή μια αναμονή χωρίς αντικείμενο.
Είναι ένα εικαστικό κομμάτι που θα σταλεί μέσω ταχυδρομείου, με ασφάλεια, συσκευασμένο και τυλιγμένο σε σωλήνα. Πρόκειται για ένα εικαστικό έργο όπου το πινέλο είναι εμφανές. Η αποστολή και τα έξοδα βαρύνουν τον πελάτη. Θα φέρει υπογραφή σε μια πλευρά και θα γραφτεί με το χέρι. Είναι ένα κομμάτι που κατασκευάστηκε από την καλλιτέχνιδα η οποία το διατηρεί μέχρι σήμερα, είναι ένα σύγχρονο έργο και σε άριστη κατάσταση διατήρησης.
Είμαι μια καλλιτέχνις που από πολύ μικρή ηλικία αγαπά και αισθάνεται παθιασμένη με το πινέλο και το χρώμα. Ζωγραφίζω με αγάπη και για αγάπη, βάζοντας σε κάθε κομμάτι καμβά ένα μικρό κομμάτι του εαυτού μου. Με ακαδημαϊκή κατάρτιση και με λατινική καρδιά, από την Ισπανία παρουσιάζω το έργο μου στον κόσμο. Μέσω έργων και εκθέσεων τα κομμάτια διασχίζουν γεωγραφικά σύνορα.