Renato D'Agostin - TOKYO UNTITLED - 2009

Σπάνιος τίτλος σε άριστη κατάσταση με εντυπωσιακές και αντίθετες ασπρόμαυρες εικόνες, δοκίμια των Ralph Gibson και Eikoh Hosoe.

Στο έργο του «Τόκιο χωρίς τίτλο», ο Ντ'Αγκοστίν απομονώνεται στις γεωμετρίες της ιαπωνικής πόλης. Αφηγείται το ταξίδι του μέσα από την εμπειρία του στους δρόμους, περιγράφοντας με τη γλώσσα αφηρημένων εικόνων, φορτισμένων με βαθιά μαύρα και αιχμηρές ακμές. Αποσπώντας τα θέματα από την πραγματικότητά τους, ο Ντ'Αγκοστίν απεικονίζει την αντίληψή του για τον χώρο γύρω του, τη σχέση μεταξύ της αρχιτεκτονικής της πόλης και των ανθρώπων της, καθώς και τις παρεμβάσεις τους. Αυτό τονίζεται στο Τόκιο, σύμφωνα με τον Ντ'Αγκοστίν, όπου δεν έχει καμία αναφορά ή σύνδεση με τον εξωτερικό κόσμο, και η αίσθηση αποσύνδεσης που έχει τον οδηγεί σε μια ανακάλυψη του αόρατου.

Κατάσταση βιβλίου: Σκληρό εξώφυλλο χωρίς προστατευτικό κάλυμμα όπως εκδόθηκε, ασελιδοποιημένο· στα Αγγλικά, Γαλλικά, Ιταλικά και Ιαπωνικά· σε κατάσταση καινούργιου· καθαρό και ευκρινές· χωρίς εσωτερικά σημάδια.

Από την εισαγωγή του Renato D’Agostin
Το 2007 στράφηκα προς τη ιαπωνική φωτογραφία, η οποία με ενέπνευσε να εξερευνήσω ποια θα μπορούσε να είναι η οπτική μου σε μια πόλη τόσο μακριά από τον κόσμο που πάντα με περιέβαλλε, αλλά τόσο κοντά στη φωτογραφική απεικόνιση προς την οποία έστρεφα την προσοχή μου.
Η επιθυμία να σπάσω τις ασυνείδητες, άμεσες και εύκολες διεργασίες του γνωστού και προβλέψιμου με οδήγησε να ταξιδέψω στο Τόκιο για πρώτη φορά.
Με άμεση αναστάτωση αντιμετώπισα μια αίσθηση αποπροσανατολισμού και την αδυναμία να εντοπίσω γρήγορα τη θέση μου στον χάρτη της πόλης. Η έλλειψη ακριβών αναφορών προς τον εξωτερικό κόσμο δημιούργησε μέσα μου συναισθήματα απομόνωσης και αποξένωσης από τις προηγουμένως γνωστές πραγματικότητες.
[... ]
Το Tokyo Untitled αντιπροσωπεύει ένα οπτικό αρχείο της διαδρομής μου προς τη «πρωτεύουσα της Ανατολής» και τα αόρατα στοιχεία της που διαλύονται μέσα στην ορατή καθημερινή ζωή.

Από το επίμετρο του Ράλφ Γκίμπσον
Το Tokyo Untitled είναι ένα τέλειο όνομα για έναν τόπο στο μυαλό. Ένας τόπος που μπορεί να προσεγγιστεί μόνο μέσω των ματιών· ένας οπτικός τόπος.

Το Τόκιο είναι τεράστιο επειδή είναι Untitled.
Αυτές οι εικόνες είναι οι πιο λεπτές δυνατές φέτες ακατανόητης αστικής πυκνότητας. Φέτες τόσο λεπτές που πρέπει να μετρώνται σε κλάσματα φωτός, σε μικροσκοπικές στιγμές DNA στο χρόνο που έχουν ληφθεί από τη γιγάντια αρχαιολογία μιας αληθινής μητρόπολης.
[... ]
Όλοι ξέρουν ότι οι Ιταλοί είναι εξαιρετικοί εξερευνητές. Ίσως αυτός πήγε πιο μακριά απ’ όσο περίμενε, ευθεία στο φως, σε μια μαγευτική και σουρεαλιστική πόλη, όχι τόσο επιστημονική φαντασία, αλλά επιστημονικά γεγονότα. Το Tokyo Untitled είναι οπουδήποτε βρίσκεται αυτό το βιβλίο.

Από το επίμετρο του Eikoh Hosoe
Μου φαίνεται ότι το «Tokyo Untitled» του Renato D’Agostin είναι μια καταγραφή της αύρας ενός παλιού Τόκιο.
[...]]
Έχω ζήσει στο Τόκιο για περισσότερα από εβδομήντα έξι χρόνια, εξαιρουμένου ενός έτους μεταξύ Σεπτεμβρίου 1944 και 1945. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, αναγκάστηκα να εκκενωθώ μόνος από το Τόκιο προς την πόλη Yonezawa, στην Επαρχία Γιαμαγκάτα, την πατρίδα της μητέρας μου, η οποία βρίσκεται 300 χλμ. βορειοανατολικά του Τόκιο, προκειμένου να αποφύγω τις επιδρομές φλογοβόλων από αμερικανικά βομβαρδιστικά Β-29.
[...
Η συλλογή του Renato D’Agostin με τίτλο «Tokyo Untitled» αποτελείται από σουρεαλτικές και αφηρημένες φωτογραφίες, με μια έντονη και αξέχαστη αύρα της σημερινής Τόκιο. Ελπίζω πραγματικά ότι το «Tokyo Untitled» του θα προσφέρει στους περισσότερους αναγνώστες μια ακόμη ματιά στο αφηρημένο όνειρο και στην πραγματικότητα της σημερινής Τόκιο.