Pippo - A Shadow Left Behind

Μια σκιά που έμεινε πίσω
Στηρίζομαι στον ψυχρό, γκρίζο λίθο, ένα φάντασμα με κοστούμι ραμμένο κατά παραγγελία. Ο καπνός υψώνεται από τα χείλη μου σαν ένα μυστικό που δεν μπορώ να το πω ακριβώς, αιωρείται στον βαρύ αέρα. Η πόλη βουίζει γύρω μου, μα είμαι μια σιωπηλή κηλίδα στο φως. Περιμένω ένα βήμα που ποτέ δεν έρχεται, κρατώντας μια ησυχία που πονά. Σήμερα δεν είμαι άνδρας· είμαι μόνο το απομεινάρι κάποιου που κάποτε αγαπούσες, φθίνοντας καθώς σωπαίνει ο ήλιος.

Μοναδικός, μοναδικός πίνακας.
100% χειροποίητο ακρυλικό σε καμβά
* Υπογεγραμμένο στην πίσω πλευρά
Τεντωμένο σε ξύλο και έτοιμο για κρέμασμα.
Δεν περιλαμβάνεται πλαίσιο.
Περιλαμβάνει πιστοποιητικό αυθεντικότητας.
Αποστέλλεται από την Ιταλία με πλήρη ασφάλιση.

Σχετικά με τον καλλιτέχνη

Ο Pippo (γεννημένος στη Μόντσα) δημιουργεί έργα που διαπλέκονται στον ήσυχο χώρο ανάμεσα στην γεωμετρική αφαιρετικότητα και τον σουρεαλισμό. Αφήνοντας πίσω μια επιτυχημένη καριέρα στον γραφιστικό σχεδιασμό για να αφιερωθεί ολοκληρωτικά στη ζωγραφική, εγκαταστάθηκε κοντά στις ήρεμες ακτές της λίμνης Ματζόρε. Το υπόβαθρό του φαίνεται στις συνθέσεις του—αρχιτεκτονικές, ισορροπημένες και ακριβείς—ωστόσο, αυτές μαλακώνουν από μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα που μοιάζει με ανάμνηση ή όνειρο.

Για τον Pippo, η τέχνη είναι μια εμβυθιστική πράξη. Ασχολείται με τα θέματα του γράφοντας αφηγήσεις στον πρώτο ενικό ενεστώτα, βυθίζοντας το μυαλό του στον καμβά για να βιώσει τη στιγμή από μέσα. Ωστόσο, ενώ εισέρχεται προσωπικά σε αυτούς τους κόσμους, αφήνει τον φυσικό καμβά ανοιχτό σε ερμηνείες. Οι μορφές του, αν και κομψά ντυμένες, συχνά είναι χωρίς πρόσωπο. Αυτή η ανωνυμία είναι μια πρόσκληση: διασφαλίζει ότι ο πρωταγωνιστής «μπορεί να είναι οποιοσδήποτε», επιτρέποντας στον θεατή να μπει στη σκηνή και να κατοικήσει την ιστορία μόνος του.

Αυτό το όριο ανάμεσα στο ορατό και το αόρατο ορίζει και τον καλλιτέχνη. Επιφυλακτικός και στοχαστικός, γράφει ιδιωτικά και προτιμά οι καμβάδες του να μιλούν. Δεν διατηρεί ψηφιακό αποτύπωμα, αποφεύγοντας τα κοινωνικά δίκτυα για να διατηρήσει το ίδιο αίσθημα μυστηρίου που βρίσκει κανείς στο έργο του.

Χρησιμοποιώντας μια παλέτα διακριτικών, ατμοσφαιρικών τόνων διακοσμημένων με αποφασιστικά χρώματα, ο Pippo τελειοποιεί μια γλώσσα κομψής οικονομίας. Τα έργα του—γεμάτα σιωπηλά ζώα, αιχμηρές σκιές και λαμπερό φως—δεν είναι απλώς εικόνες, αλλά ανοιχτές ιστορίες επιθυμίας και χάρης.