Anatol Weclawski - Warsovie 1934

Εκτύπωση σε χαρτί φωτογραφίας μπαρύτης, υπογεγραμμένη και αριθμημένη 4/30.
Antoni Anatol Węcławski
(1891, Βιάλιστόκ -1985, Βαρσοβία)
 
Ξεχωριστός πολωνός φωτογράφος- νυχτογράφος, διδάσκαλος, συλλέκτης. Κορυφαίος εκφραστής του πικτοριολισμού της διακοπής μεσοπολέμου στην Πολωνία. Προερχόμενος από την αποκαθηλωμένη αριστοκρατία με έμβλημα Wadwicz, από τις Κριμαλίες (Κρεσώφ). Αποφοίτος ρωσικής αρχής αξιωματικών (1917), επαγγελματίας στρατιώτης του ρωσικού και πολωνικού στρατού, συμμετέχων σε τρεις πόλεμους. Σ middle of the 1920s, ως λοχίας σε απόσπαση, καθημερινά εργαζόμενος ως υπάλληλος τράπεζας στο Warszawskie Towarzystwo Pożyczkowe, άρχισε να αναπτύσσει τα νεανικά του πάθη. Το 1925 συμμετείχε σε ένα από τα πρώτα μαθήματα φωτογραφίας που οργάνωσε η Πολωνική Κοινωνία Φωτογραφίας στη Βαρσοβία (από το 1931 μετονομάστηκε σε Πολωνική Εταιρεία Φωτογραφίας) για αρχάριους, και στη συνέχεια εκπαιδεύτηκε σε τεχνικές ευγενούς τέχνης. Αρχικά σχεδιάζοντας να γίνει επαγγελματίας φωτογράφος, το 1926 για μερικούς μήνες διαχειρίστηκε τη δική του εποχιακή φωτογραφική επιχείρηση στη Druskenikai (καταγράφηκε, μεταξύ άλλων, σκηνές από την επίσκεψη του αρχηγού Józef Piłsudski σε ιαματικό θέρετρο). Σ τα επόμενα χρόνια ενασχολήθηκε με καλλιτεχνική φωτογραφία και εντάχθηκε σε εντατική δραστηριότητα στην πολωνική και διεθνή σκηνή εκθέσεων. Στα έτη 1929-1933 και 1935-1937 συμμετείχε σε δεκάδες ομαδικές εκθέσεις στη Βαρσοβία, στην Πολωνία και στο εξωτερικό. Ήταν νικητής πολλών διακρίσεων και βραβείων σε διεθνείς και εθνικούς διαγωνισμούς (μεταξύ άλλων: IV Salon Internacional de Fotografia de Zaragoza, 1930; II Międzynarodowy Salon, Sopron, Ουγγαρία, 1932; το 1933 για το Εφέ Φωτός κέρδισε: I βραβείο στην Pomorskiej Wystawie Sztuki Fotograficznej στο Grudziądz και ο χάλκινος μετάλλιο στο Διεθνές Σαλόν στο Koszyce; ενώ το 1937 στον διαγωνισμό «Ο Κάλλος της Βαρσοβίας» - το βραβείο του υπουργού θρησκευτικών πεποιθήσεων και δημόσιας παιδείας). Το 1932, μετά από σειρά επιτυχιών στο χώρο της φωτογραφίας, προσκλήθηκε στην τιμητική ομάδα των εξέχοντων Πολωνών φωτογράφων του Fotoklubu Polskiego. Ανεξάρτητα από τη δημιουργική εργασία, συνεργαζόταν με το μηνιαίο περιοδικό „Fotograf Polski“, „Miesięcznikiem Fotograficznym“, „Polskim Przeglądem Fotograficznym“ και „Moją Leicą“. Στις σελίδες τους δημοσιεύονταν συχνά βραβευμένες φωτογραφίες του Węcławskiego. Κα During τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, διέμενε σε γερμανικά στρατόπεδα αιχμαλωσίας. Στο στρατόπεδο Prenzlau δίδασκε φωτογραφία στους συντρόφους της ακινησίας. Ήταν από τα μέλη-ιδρυτές της μετεμφυλιακής Ένωσης Πολωνών Φωτογράφων Τεχνικών (ZPAF, 1947). Σ τα έτη 1946-1961 δίδασκε τεχνολογία φωτισμού και γνώση της φωτογραφίας σε σχολές φωτοτεχνίας στη διεύθυνση Spokojna 13 στη Βαρσοβία. Επίσης διεξήγαγε διαλέξεις, διαβάσματα, μαθήματα φωτογραφίας: στα δεκαετία 30 στον Πολωνικό Όμιλο Φωτογραφίας, μετά τον πόλεμο: στο Dom Harcerza και ως διευθυντής του Τμήματος Φωτογραφίας MDK „Ognisko“ στον Κολό στη Βαρσοβία και ως συνταξιούχος δάσκαλος στο Pomaturalne Studium Fotograficzne στη Βαρσοβία.»
Ο Węcławski φωτογράφιζε κατά τη διάρκεια του μεγαλύτερου μέρους της ζωής του, αλλά η φήμη του προήλθε κυρίως από ποιητικές, μελαγχολικές, ανεπίλυτες νοκτούντες συνθέσεις που δημιουργήθηκαν στην πιο γόνιμη περίοδό του (τα έτη 1926–1935). Τότε δημιούργησε τα πλέον πολύτιμα φωτογραφικά έργα (π.χ. Λιθινά σκαλιά. Νοκτούντ· Η είσοδος σε ένα υπερυψωμένο πεζοδρόμιο/ γέφυρα· Εφέ φωτισμών· Σκιά της γέφυρας στον Βισλά· Το Draga στον Βισλά τη νύχτα· Θέμα από τον Κήπο του Σασκίου τη νύχτα). Εκτός από νυχτερινές σκηνές, κατέγραφε επίσης πορτρέτα, γυμνά, νεκρές φύσεις, σκηνές καθημερινότητας, λαογραφικές, εθνογραφικές, ναυτική θεματολογία, αστικά τοπία (μεταξύ άλλων από: το Καζίμιρζ κοντά στον Βισλά, το Ινοβιότςβλαβ ή το Κρζεμιαντσβι, το Γκντανσκ, το Χέλου), όπου ξεχωρίζουν οι θέες της παλιάς πόλης της Βαρσοβίας (π.χ. Λιθινά σκαλιά· Κανόνια· Στην Παλιά Πόλη). Παρότι θεωρείται ότι ανήκει στο κίνημα του πολωνικού πυκτικλισμού, κατέγραφε επίσης σκηνές που είχαν εντελώς σύγχρονο προσανατολισμό, επηρεασμένες από τον κονστρουκτιβισμό, με τολμηρή διαγώνια διάταξη γραμμών και μη συμβατικό βλέμμα (π.χ. Λιακάδα φράγμα· Μακλαφίροι, μακλαφίροι…).