Roman Republic (Imperatorial). Mark Antony. Denarius - LEG III

ΚΥΡΙΑΡΧΟΣ: Μάρκος Αντώνιος
ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: Patrae (?), 32–31 π.Χ.
Νομισματική ονομασία: δηνάριον
ΥΛΙΚΟ: Ασήμι, AR
ΜΕΓΕΘΟΣ ΚΑΙ ΒΑΡΟΣ: 18 mm, 3,8 γρ
ΕΜΠΡΟΣΘΕΝ: ANT AVG III VIR R P C, Πραιτωριανή γαλέραια
Αντίστροφη όψη: ΛΕΓ III, ο αετός της λεγεώνας ανάμεσα σε δύο σημαίες.
Αναφορές: Cr544/15, Syd 1216.

Περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας.

Η Ναυμαχία της Ακτίου, που έλαβε χώρα στις 2 Σεπτεμβρίου του 31 π.Χ., υπήρξε η κλιμακούμενη αντιπαράθεση ανάμεσα στον Μάρκο Αντώνιο, υποστηριζόμενο από την Κλεοπάτρα Ζ' της Αιγύπτου, και τον Οκταβιανό, ο οποίος αργότερα έγινε γνωστός σαν Αύγουστος και κατέστη ο πρώτος Ρωμαίος αυτοκράτορας. Η συμπύκνωση της σύγκρουσης προέκυψε από μια μακρόχρονη μάχη εξουσίας στη Ρωμαϊκή Δημοκρατία μετά τη δολοφονία του Ιουλίου Καίσαρα, που είχε αφήσει ένα κενό εξουσίας. Ο Μάρκος Αντώνιος, ρωμαϊκός στρατηγός και υποστηρικτής του Καίσαρα, διαμόρφωσε συμμαχία με την Κλεοπάτρα και διοικούσε το ανατολικό μισό των ρωμαϊκών εδαφών, ενώ ο Οκταβιανός έλεγχε το δυτικό. Ο ανταγωνισμός τους ενισχύθηκε με τον καιρό, τροφοδοτούμενος από τη μετάδοση από τον Οκταβιανό ότι ο Αντώνιος ήταν προδότης που «εξέλειπε» τη Ρώμη για την Αίγυπτο και την Κλεοπάτρα, κίνηση που φέρεται να απειλούσε τις ρωμαϊκές αξίες και ασφάλεια. Η σχέση του Αντωνίου με την Κλεοπάτρα εκμεταλλεύτηκε από τον Οκταβιανό για να τον απεικονίσει ως άνωθεν επιρροής ξένων, προσβολή κατά των ρωμαϊκών ιδεών που ο Οκταβιανός αξιοποίησε για πολιτική στήριξη.

Η μάχη διεξήχθη ανοικτά έξω από την ακτή του Ακτίου, στα βορειοδυτικά της Ελλάδας. Οι δυνάμεις του Αντώνιου, κατά κύριο λόγο αποτελούμενες από αιγυπτιακά πλοία υπό τη διοίκηση της Κλεοπάτρας, είχαν τοποθετηθεί αμυντικά στον Κόλπο της Αμβρακίας, ενώ το ναυτικό σώμα του Οκταβιανού, διοικούμενο από τον Αγκρίπα, τους απέκλειε από τη θάλασσα. Παρά την αριθμητική υπεροχή, οι δυνάμεις του Αντώνιου υφίσταντο από κακή ψυχική διάθεση, ελλείψεις εφοδίων και έναν στόλο που αγκομαχούσε να συναγωνιστεί τα ευέλικτότερα πλοία του Οκταβιανού. Η στρατηγική του Αγκρίππα να κόψει τις γραμμές εφοδιασμού του Αντώνιου οδήγησε τελικά τον Αντώνιο να διασπάσει τον κλοιό του κόλπου, με αποτέλεσμα μια χαοτική ναυμαχία. Η ναύαρχίδα της Κλεοπάτρας, μαζί με μερικά ακόμη πλοία, εγκατέλειψε χαρακτηριστικά τη μέση της μάχης, ωθώντας τον Αντώνιο να την ακολουθήσει, γεγονός που οδήγησε στη διάλυση των δυνάμεών του. Αυτή η αποφασιστική νίκη για τον Οκταβιανό συντρίβει ουσιαστικά την εξουσία του Αντώνιου και της Κλεοπάτρας στην ανατολική Μεσόγειο.

Η εξέλιξη μετά τη ναυμαχία του Ακτίου είχε σημαντικές επιπτώσεις για τη Ρώμη και την Αίγυπτο. Ο Αντώνιος και η Κλεοπάτρα υποχώρησαν στην Αίγυπτο, όπου αυτοκτόνησαν τον επόμενο χρόνο. Η αδιαμφισβήτητη εξουσία του Οκταβιανού του επέτρεψε να προσαρτήσει την Αίγυπτο ως ρωμαϊκή επαρχία, αρπάζοντας τον πλούτο της Κλεοπάτρας για να ενοποιήσει τη δική του εξουσία και στην ουσία να τερματίσει τη δυναστεία των Πτολεμαίων. Η ναυμαχία του Ακτίου σήμανε το τέλος της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας και την αρχή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας υπό τον Οκταβιανό, ο οποίος υιοθέτησε τον τίτλο Αυγουστός το 27 π.Χ. Αυτή η νίκη εδραίωσε τον Αυγουστό ως ύψιστο ηγέτη της Ρώμης, φέρνοντας σταθερότητα σε μια Ρώμη ταραγμένη από εμφύλιους πολέμους και θέτοντας το σκηνικό για μια περίοδο ειρήνης και ευημερίας γνωστή ως Pax Romana.