Europese school (XX) - Landscape

Αυτή η ελαιογραφία απεικονίζει ένα μελαγχολικό, ατμοσφαιρικό εσωτερικό δάσους σε βαθιές γήινες αποχρώσεις—καφέ, γκρι, ήπια πράσινα και διακριτικά ωχρά—με ύψις ψηλούς, λεπτούς κορμούς δέντρων να υψώνονται αραιά μέσα στη σύνθεση, αποκαλώντας την αίσθηση ήσυχίας που χαρακτηρίζει το τέλος φθινοπώρου ή τον χειμώνα. Στο προσκήνιο, αρκετοί μεγάλοι πεσμένοι κορμοί και σκορπισμένα κλαδιά απλώνονται πάνω στο υγρό, τραχύ έδαφος, μερικά καλυμμένα με βρύα ή σε αποσύνθεση, δημιουργώντας μια αίσθηση φυσικής σιωπής και αργών κύκλων του δάσους. Πυκρές, εκφραστικές πινελιές βούρτσας προσθέτουν απτική βαρύτητα στον φλοιό και στην υποβλάστηση, ενώ η πιο ήπια προσέγγιση στο φόντο υποδηλώνει ομιχλώδη απόσταση και φιλτραρισμένο φως. Το συνολικό συναίσθημα είναι σοβαρό αλλά γαλήνιο, επισημαίνοντας την ομορφιά της αδάμαστης φύσης στην αποσύνθεση.