Ninni Pagano (1969) - Emersione interiore

Ο Νίννι Παγάνο γεννιέται στην Κάτανια, από πάντα παθιασμένος με το Wunderkammer και με όλα όσα προσφέρει η φύση στην ομορφιά της, αυτή του η πάθηση τον φέρνει να παρακολουθεί το εργαστήριο του δασκάλου Αντόνιο Σιάκα, δάσκαλός του. Ήταν το 2011 και από εκείνη τη στιγμή αρχίζει την καλλιτεχνική του καριέρα που τον φέρνει ολοένα και περισσότερο προς την αναγνώριση και να κερδίσει την εκτίμηση κριτικών όπως ο Αλντό Αλμπάνι, η Ρομπέρτα Φιλίπι της γκαλερί Όρλερ, ο Φιλίπ Νταβέριο και ο Ντανιέλε Ραντίνι Τεντέσκι. Το 2016 το όνομά του είναι παρόν στο περιζήτητο αμερικανικό οδηγό Guide Museums Galleries Artists. Μετά τη συμμετοχή σε 2 Τριανέλλες τέχνης σύγχρονης Ρώμης με τα έργα του δημοσιευμένα στους καταλόγους Mondadori, το 2020 το όνομά του είναι παρόν στο περιβόητο Ατλάς της τέχνης σύγχρονης της De Agostini.
Το έργο είναι ελαιογραφία σε καμβά, υπογεγραμμένο και συνοδεύεται από πιστοποιητικό γνησιότητας με το λογότυπο του καλλιτέχνη, τα χαρακτηριστικά του έργου και την υπογραφή του καλλιτέχνη στο κάτω μέρος.
Τα χρώματα του πίνακα ενδέχεται να διαφέρουν ελαφρώς από τη φωτογραφία λόγω των ρυθμίσεων της κάμερας και της οθόνης.
Το έργο συσκευάζεται με φροντίδα με φούσκα περιτύλιξης και χαρτόνι.

Εσωτερική ανάδυση
Το έργο αντικατοπτρίζει πολύ καλά το ύφος του καλλιτέχνη.
χαρακτηριστικό αυτού του σουρεαλισμού
Εικονογραφικό όπου το ανθρώπινο σώμα διαστρεβλώνεται
για να εκφράσει την ψυχή του ή μια ψυχική κατάσταση.
Σε αυτό το έργο, ο Νίννι Παγάνο φαίνεται να θέλει να κρυσταλλώσει τη στιγμή ακριβώς κατά την οποία η σκέψη αποκόβεται από την ύλη προκειμένου να μετατραπεί σε καθαρή επιθυμία. Η φιγούρα, αν και ταυτίζεται ξεκάθαρα με μια κολυμβήτρια εξαιτίας του κόκκινου σκουφιού, απαλλάσσεται από τη σωματική της ιδιότητα για να γίνει σύμβολο μίας ψυχικής ανάβασης.
Τα Κύρια Στοιχεία:
Η χαρακτηριστική παραμόρφωση του λαιμού, το διακριτικό χαρακτηριστικό του καλλιτέχνη, δεν αποτελεί απλώς αισθητικό περίβλημα, αλλά μια οπτική μεταφορά της προσπάθειας προς τα πάνω. Είναι η επιθυμία να «αναδυθεί» από τα βάθη του υποσυνειδήτου (που απεικονίζεται από το απόλυτο μαύρο του φόντου) για να αναζητήσει το φως.
Το ζωντανό κόκκινο της κουκούλας λειτουργεί ως συναισθηματικό κέντρο. Ενώ το σώμα αποδίδεται με ψυχρούς τόνους και βαθιές σκιές που θυμίζουν τη σταθερότητα της γλυπτικής, εκείνο το πινελιά κόκκινου αντιπροσωπεύει τη ζωτικότητα της σκέψης και τη διατήρηση της ταυτότητας πάνω στη σκοτεινή μάζα του αόριστου.
Τα σφιγμένα χείλη και το κλειστό μάτι υποδηλώνουν ότι η ανάδυση δεν είναι φυσική, αλλά μια εσωτερική επίγνωση. Δεν χρειάζεται να κοιτάμε έξω όταν εξερευνούμε το δικό μας προσωπικό βάθος, την άβυσσο μέσα μας.
Στο τέλος ο Ninni Pagano μας αφηγείται μια σιωπηλή ένταση, εκείνο το βαθύ ανάσα που παίρνουμε πριν αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα, μετατρέποντας το σώμα σε γέφυρα ανάμεσα στο σκοτάδι του βιωμένου και στη διαύγεια της συνείδησης.



Instagram:@ninnipagano