Ninni Pagano (1969) - L'ampolla di Eva

Ο Νίννι Παγάνο γεννιέται στην Κάτανια, από πάντα παθιασμένος με το Wunderkammer και με όλα όσα προσφέρει η φύση στην ομορφιά της, αυτή του η πάθηση τον φέρνει να παρακολουθεί το εργαστήριο του δασκάλου Αντόνιο Σιάκα, δάσκαλός του. Ήταν το 2011 και από εκείνη τη στιγμή αρχίζει την καλλιτεχνική του καριέρα που τον φέρνει ολοένα και περισσότερο προς την αναγνώριση και να κερδίσει την εκτίμηση κριτικών όπως ο Αλντό Αλμπάνι, η Ρομπέρτα Φιλίπι της γκαλερί Όρλερ, ο Φιλίπ Νταβέριο και ο Ντανιέλε Ραντίνι Τεντέσκι. Το 2016 το όνομά του είναι παρόν στο περιζήτητο αμερικανικό οδηγό Guide Museums Galleries Artists. Μετά τη συμμετοχή σε 2 Τριανέλλες τέχνης σύγχρονης Ρώμης με τα έργα του δημοσιευμένα στους καταλόγους Mondadori, το 2020 το όνομά του είναι παρόν στο περιβόητο Ατλάς της τέχνης σύγχρονης της De Agostini.
Το έργο είναι ελαιογραφία σε καμβά, υπογεγραμμένο και συνοδεύεται από πιστοποιητικό γνησιότητας με το λογότυπο του καλλιτέχνη, τα χαρακτηριστικά του έργου και την υπογραφή του καλλιτέχνη στο κάτω μέρος.
Τα χρώματα του πίνακα ενδέχεται να διαφέρουν ελαφρώς από τη φωτογραφία λόγω των ρυθμίσεων της κάμερας και της οθόνης.
Το έργο τέχνης πακετάρεται με προσοχή με περιτύλιγμα φυσαλίδων και χαρτόνι.
Το φιαλίδιο της Εύας

Αυτό το έργο του Νίνι Παγάνο, με τίτλο Το φιαλίδιο της Εύας, αποτελεί ένα γοητευτικό παράδειγμα του πώς ο σικελός καλλιτέχνης καταφέρνει να συνδυάζει τη γλώσσα της Αναγέννησης με μια σουρεαλιστική και μεταφυσική σύγχρονη ευαισθησία.
Το πρόσωπο της γυναίκας θυμίζει αμέσως τα πορτραίτα του 15ου αιώνα, φλαμανδικά και ιταλικά (σκεφτείτε δασκάλους όπως τον Αντονέλο ντα Μεσίνα ή Ρογιέρ φαν ντερ Γουεντέν). Το διαφανές δέρμα, το ψηλό μέτωπο και η ήρεμη έκφραση μεταδίδουν ένα αίσθημα αγνότητας και απόστασης. Το ρούχο με αρχαιοϊκό στυλ, σε αποχρώσεις του κόκκινου και του πράσινου, και το λευκό ουσιαστικό καπέλο ενισχύουν αυτόν τον δεσμό με το παρελθόν.
Το στοιχείο που προσδιορίζει τη ρήξη προέρχεται από τον εξαιρετικά μακρύ λαιμό, σχεδόν νηματοειδή, που απλώνεται προς τα πάνω για να επιτρέψει στο κεφάλι να καταλάβει το πάνω μέρος του δοχείου. Αυτή η παραμόρφωση δίνει στη φιγούρα μια αφύσικη και εύθραστη χάρη, σχεδόν φυτική.
Η Εύα είναι κλεισμένη σε ένα γυάλινο φιαλίδιο, ένα αντικείμενο που παραπέμπει σε αλχημικά εργαστήρια. Είναι ένας μικροκόσμος απομονωμένος από τον εξωτερικό κόσμο.
Η αμπούλα είναι μερικώς γεμάτη με νερό (ή διαφανές υγρό) που κόβει οριζόντια τη φιγούρα στο ύψος του στήθους, δημιουργώντας ένα παιχνίδι διάθλασης και μια αίσθηση πλεύσης.
Η άνω δομή της αμπούλας, που θυμίζει απόστακτήριο με αντλία διασποράς, υποδηλώνει ότι η φιγούρα είναι η ίδια η ουσία της θηλυκότητας ή της ζωής, έτοιμη να διασκορπιστεί ή να φυλαχτεί ως ένα σπάνιο άρωμα.
Συνοψίζοντας, ο Ninni Pagano σε αυτόν τον πίνακα φαίνεται ότι αντικατοπτρίζει την ανθρώπινη και γυναικεία κατάσταση: μια αιώνια ομορφιά, εικονική, που ωστόσο περιορίζεται, αναλύεται και «συσκευάζεται» σαν ένα πολύτιμο εύρημα. Είναι ένα έργο που μιλά για την ευθραυστότητα, το μυστικό και το μυστήριο των καταβολών.










Instagram:@ninnipagano