Ninni Pagano (1969) - Memorie fluide

Ο Νίννι Παγάνο γεννιέται στην Κάτανια, από πάντα παθιασμένος με το Wunderkammer και με όλα όσα προσφέρει η φύση στην ομορφιά της, αυτή του η πάθηση τον φέρνει να παρακολουθεί το εργαστήριο του δασκάλου Αντόνιο Σιάκα, δάσκαλός του. Ήταν το 2011 και από εκείνη τη στιγμή αρχίζει την καλλιτεχνική του καριέρα που τον φέρνει ολοένα και περισσότερο προς την αναγνώριση και να κερδίσει την εκτίμηση κριτικών όπως ο Αλντό Αλμπάνι, η Ρομπέρτα Φιλίπι της γκαλερί Όρλερ, ο Φιλίπ Νταβέριο και ο Ντανιέλε Ραντίνι Τεντέσκι. Το 2016 το όνομά του είναι παρόν στο περιζήτητο αμερικανικό οδηγό Guide Museums Galleries Artists. Μετά τη συμμετοχή σε 2 Τριανέλλες τέχνης σύγχρονης Ρώμης με τα έργα του δημοσιευμένα στους καταλόγους Mondadori, το 2020 το όνομά του είναι παρόν στο περιβόητο Ατλάς της τέχνης σύγχρονης της De Agostini.
Το έργο είναι ελαιογραφία σε καμβά, υπογεγραμμένο και συνοδεύεται από πιστοποιητικό γνησιότητας με το λογότυπο του καλλιτέχνη, τα χαρακτηριστικά του έργου και την υπογραφή του καλλιτέχνη στο κάτω μέρος.
Τα χρώματα του πίνακα ενδέχεται να διαφέρουν ελαφρώς από τη φωτογραφία λόγω των ρυθμίσεων της κάμερας και της οθόνης.
Το έργο συσκευάζεται με προσοχή με φούσκα προστασίας και χαρτόνι, φυσικά αποστέλλεται με πλαίσιο.


Ρευστές μνήμες
Το έργο του Ninni Pagano, με τίτλο "Memorie fluide", ζωγραφίζει ένα μεγάλο ρεαλιστικό μάτι που κυριαρχεί στη σκηνή. Από αυτό δεν κατεβαίνει μια απλή σταγόνα δάκρυος, αλλά μια κρυστάλλινη ροή που τροφοδοτεί μια κλεψύδρα από κάτω. Αυτό υποδηλώνει ότι ο χρόνος δεν αποτελείται από ξηρή άμμο, αλλά από βιωμένες εμπειρίες, συναισθήματα και τη μνημονική «ρευστότητα».
Η κλεψύδρα στηρίζεται πάνω σε ένα ανοιχτό βιβλίο, όπου οι σελίδες φέρουν μια πυκνή καλλιγραφική γραφή, σχεδόν ακατανόητη. Αυτό το στοιχείο αντιπροσωπεύει τη γραπτή μνήμη, την προσωπική ή παγκόσμια ιστορία που βρίσκεται συνεχώς «βρεγμένη» από το πέρασμα του χρόνου.
Το σκούρο φόντο αναδεικνύει τη λαμπρότητα της ίριδας και τις αντανακλάσεις του γυαλιού. Η υφή του καμβά, ορατή, δίνει στο έργο μια υλική διάσταση, σχεδόν απτή.
Συνοπτικά, το έργο αντικατοπτρίζει την υποκειμενική φύση του χρόνου: μια πηγή που γεννιέται από το εσωτερικό βλέμμα και κατακάθεται, όπως μελάνι ή νερό, στις σελίδες της ζωής μας.



Instagram:@ninnipagano