Giovanni Boldini (1842-1931), Attr. - Il profilo

Τζιοβάνι Μπολντίνι (Φεράρα, 31 Δεκεμβρίου 1842 – Παρίσι, 11 Ιανουαρίου 1931), Αποδίδεται στον τίτλο «Il profilo»· διαστάσεις με την αυθεντική του κορνίζα 55×43 εκ.
ιδιωτική συλλογή.
Ο πίνακας σε αυτή τη φάση προτείνεται επιφυλακτικά ως αποδοθέν έργο, ωστόσο, στα πλαίσια των εικόνων, περιλαμβάνεται μια δημοσίευση της Γκαλερί Dubreuil του 1992, στην οποία ο πίνακας προτείνεται ως αυθεντικό και στην οποία αναφέρεται μια προϋπάρχουσα τεκμηριωμένη αξιολόγηση από τον Enrico Piceni.
Τέτοιο πιστοποιητικό γνησιότητας για τη φωτογραφία του Enrico Piceni από το 1981 θα αποσταλεί μαζί με τον πίνακα, μαζί με όλη τη τεκμηρίωση που παρουσιάζεται ανάμεσα στις εικόνες του λατ.



Η προεξοχή που φαίνεται στη φωτογραφία περιλαμβάνεται ως ευγενική προσφορά και δεν αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του έργου. Οποιαδήποτε ζημιά στην προεξοχή δεν θα αποτελεί έγκυρη αιτία για παράπονα ή ακύρωση της παραγγελίας. Το έργο θα συσκευαστεί κατάλληλα και με ασφάλεια. Η αποστολή θα γίνει μέσω DHL και για αποστολές εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης οι χρόνοι κυμαίνονται από 15/20 εργάσιμες ημέρες για τα έγγραφα εξαγωγής. Οποιαδήποτε τέλη και δασμοί επιβαρύνουν τον αγοραστή.

Ο Giovanni Boldini γεννήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 1842 στη Φερράρα, στη διεύθυνση 10 της οδού Βόλτα Παλέτο (η σημερινή οδός Σαβοναρόλα), σε ένα σπίτι στη γωνία με την οδό delle Vecchie. Ήταν το όγδοο παιδί της Benvenuta Caleffi (1811-1879) και του Antonio Boldini. Εκείνη ήταν μια ευκατάστατη και ευσεβής γυναίκα από τη Φερράρα, ενώ εκείνος ήταν ένας καλλιτέχνης από το Spoleto. Βαπτίστηκε την ίδια ημέρα της γέννησής του στην εκκλησία Santa Maria in Vado. Ο Giovanni Giusto Filippo Maria Pasini - (το τελευταίο όνομα προς τιμήν του Filippo Pasini) - είχε δώδεκα αδέλφια: Beatrice (1830), Luigi (1832), Carlotta (1833), Filomena (1835), Maria (1837), Giuseppe (1839), Giovacchino (1841), Francesco (1844), Gaetano (1846), Anna (1848), Veronica (1850), και τέλος Pietro (1852).

Ονομάστηκε Ζανίν από την οικογένεια, ο μικρός Γιάννης έλαβε το βάπτισμά του το 1850 και, το ίδιο έτος, συνόδευσε στο δημοτικό σχολείο της συνοικίας του Αγίου Δομίνικου. Ωστόσο, ο Μολίνι (Boldini) ενδιαφέρθηκε από νωρίς για την τέχνη, τόσο που σε πέντε χρόνια είχε ήδη ιδρύσει ένα πρωτόλειο ατελιέ στον αχυρώνα της οικογένειας. [2][3] Διαθέτοντας ανεξάρτητο χαρακτήρα, που απέτινε με δυσφορία κάθε διδακτική επιβολή, ο Boldini εγκατέλειψε νωρίς τις σπουδές του για να μάθει τα πρώτα ρυθμικά στοιχεία της ζωγραφικής υπό την καθοδήγηση του πατέρα Αντώνιου, ο οποίος κατάφερε να αξιοποιήσει καλά το πρόωρο ταλέντο του γιου. Η μορφή του Αντώνιου, ζωγράφου καθαρού ύφους που τον ενδιέφεραν οι δάσκαλοι του Τετρακοσιοστό, ήταν πράγματι θεμελιώδης για την προετοιμασία της ζωγραφικής του Giovanni Boldini. Διαμορφωμένος στο εργαστήριο ενός τοπικού καλλιτέχνη, του Giuseppe Saroli, ο πατέρας Αντώνιος μετακόμισε στη Ρώμη προκειμένου να συνεχίσει τις σπουδές του στην Ακαδημία του San Luca: στην πόλη δέχτηκε τις επιρροές των Ναζαρηνών, του purista κύκλου του Minardi και κυρίως της ζωγραφικής του Τετρακοσιοστού. Εργατικός αντιγραφέας των έργων της φεραράς εργαστηριακής φάρας – τα οποία πιθανώς διακινούνταν από τον Filippo Pasini, ιδιοκτήτη ενός σημαντικού εργαστηρίου τέχνης στη Ρώμη – ο Αντώνιος Boldini ήταν και ένας παθιασμένος ζωγράφος με καταγωγή purista: η αντανάκλαση αυτής της ζωγραφικής κατεύθυνσης στο περιβάλλον της Ferrara οφείλεται ακριβώς στον Αντώνιο, ο οποίος το 1835 είχε συνεργαστεί και σε μια purista εφημερίδα που ονομάζεται Ape italiana, αποτυπώνοντας με λεπτομερή ακρίβεια τη Ανάσταση του Λάζαρου του Garofalo, τον αγαπημένο του ζωγράφο.