Μια ξύλινη μάσκα - Guro - Ακτή Ελεφαντοστού (χωρίς τιμή ασφαλείας)

Μάσκα Γκούρο, Ακτή Ελεφαντοστού, συλλεχθείσα στην περιοχή Γκοχιταφλά, με ελαφρώς συμπιεσμένο σχήμα, με γενειάδα και ένα ογκώδες, στρωματοειδές χτένισμα, κατάλοιπα από τα εξαρτήματα των χορευτών, συμπεριλαμβάνεται βάση, προέλευση Bakari Bouaflé, Αμπιτζάν. Περιλαμβάνει βάση.

Οι μάσκες Γουρό από την περιοχή Γκοχιταφλά κατέχουν ειδική θέση εντός του ευρύτερου σώματος της παράδοσης μάσκας Γουρό στην Ακτή Ελεφαντοστού, καθώς ενσωματώνουν ένα περιφερειακό στυλ που διαμορφώνεται από τοπικά αισθητικά ιδεώδη, κοινωνικές δομές και τελετουργικές πρακτικές. Αντί να συνιστούν μια αυστηρή ή ομοιογενή κατηγορία, αυτές οι μάσκες αντικατοπτρίζουν μια συγχώνευση γραμμών εργαστηρίων και πολιτιστικών προτιμήσεων που, μακροπρόθεσμα, έχουν παράγει ένα αναγνωρίσιμο οπτικό και λειτουργικό προφίλ.

Ένα από τα πιο εντυπωσιακά χαρακτηριστικά των μασκών που αποδίδονται στον Gohitafla είναι η έμφαση στην επίσημη τελειότητα και την οπτική αρμονία. Τα πρόσωπα συνήθως μακραίνουν και προσεκτικά αναλογούν, με στενά πηγούνια, απαλώς διαμορφωμένα ζυγωματικά, και μια συνολική αίσθηση ισορροπίας και εγκράτειας. Αυτή η εκλεπτυσμένη εμφάνιση εν contrasts με τις μάσκες Guro από άλλες περιοχές, όπου τα χαρακτηριστικά του προσώπου μπορεί να χαράσσονται πιο επιβλητικά, πιο αφηρημένα ή σκόπιμα υπερβολικά. Οι επιφάνειες των μασκών Gohitafla συνήθως τελειώνονται ομαλά, με ελεγχόμενη χρήση πολυχρωμίας που ενισχύει αντί να κυριαρχεί στη γλυπτική μορφή. Στην απόδοση, τέτοιες μάσκες αποπνέουν αυτοκυρία και κομψότητα, ενώ μάσκες από άλλες περιοχές μπορεί να προτιμούν το δραματικό έντονο ύφος ή την οπτική επιθετικότητα.

Εικονογραφικά, οι μάσκες Gohitafla τείνουν προς τη διακριτικότητα παρά προς εμφανή συμβολισμό. Ανθρωπομορφικά πρόσωπα συνήθως συνδυάζονται με ζωομορφικά στοιχεία όπως κέρατα, ράμφη ή ερπετοειδή σχήματα, ωστόσο αυτά τα χαρακτηριστικά ενσωματώνονται με μετρημένο και συνεκτικό τρόπο. Τα ζωικά χαρακτηριστικά σπάνια υπερσκελίζουν το ανθρώπινο πρόσωπο· αντίθετα, υποδηλώνουν μεταμόρφωση και πνευματική ισχύ μέσω υπαινιγμού αντί για ρητή προβολή. Αυτός ο ισορροπημένος χαρακτήρας αντικατοπτρίζει ένα τοπικό αισθητικό ιδεώδες στο οποίο η ομορφιά, η μετριοπάθεια και η ελεγχόμενη δύναμη εκτιμώνται περισσότερο από τον άμεσο οπτικό εκφοβισμό. Σε σύγκριση, οι μάσκες Guro από άλλες υποπεριφέρειες συχνά προβάλλουν τα ζώινα εικονογραφήματα με πιο έντονο τρόπο, υπογραμμίζοντας θέματα κινδύνου, εξουσίας ή υπερφυσικής κυριαρχίας.

Το λειτουργικό πλαίσιο των Gohitafla διαφοροποιεί περαιτέρω τα συγκεκριμένα από τα άλλα παραδείγματα των Guro. Ενώ συμμετέχουν σε ευρέως γνωστές κύκλοι μάσκας των Guro, όπως Zaouli, Zamble και Gu, οι τοπικές τους ερμηνείες τονίζουν την οπτική ισορροπία της μάσκας σε σχέση με τον χορό και τη μουσική. Στην περίπτωση των μασκών Zaouli, οι οποίες είναι ιδιαίτερα εμφανείς στην περιοχή Gohitafla, η ήρεμη και ιδεατή εκφραστικότητα του προσώπου της μάσκας βρίσκεται σε συνειδητή αντίθεση με το ραγδαίο και τεχνικά απαιτητικό βηματισμό του χορευτή. Έτσι, η μάσκα γίνεται ένα αισθητικό σημείο αναφοράς, ενσωματώνοντας ιδανικά κοινωνικής αρμονίας, κοινοτικής ταυτότητας και καλλιτεχνικής αριστείας αντί για μέσο φόβου ή ηθικής κύρωσης. Αλλού ανάμεσα στους Guro, παρόμοιοι τύποι μασκών μπορεί να υιοθετούν πιο διδακτικούς ή εξαναγκαστικούς ρόλους, διαφορά που αντικατοπτρίζεται συχνά σε μια πιο αντικρουόμενη οπτική γλώσσα.

Εξίσου σημαντική είναι και η κοινωνική ενσωμάτωση των μασκών στην περιοχή Γκοχιταφλά. Αυτά τα αντικείμενα συνδέονται συνήθως με συγκεκριμένα χωριά, οικογένειες ή σωματεία μασκών και διαθέτουν μια σχετικά σταθερή τελετουργική θέση. Αυτή η συνέχεια προάγει την προσεκτική κατασκευή και τη συνοχή στο στυλ, ενισχύοντας τα τοπικά πρότυπα ομορφιάς και ευπρέπειας. Αντίθετα, σε ορισμένες άλλες περιοχές των Γκούρο οι μάσκες μπορεί να παραχθούν και να χρησιμοποιηθούν με πιο πρακτικό ή επεισοδιακό τρόπο, με αποτέλεσμα μεγαλύτερη μεταβλητότητα στο στυλ και μικρότερη έμφαση στην μακροπρόθεσμη οπτική συνοχή.

Συνοπτικά, οι μάσκες Γκούρο από το Γκοχιταφλά μπορούν να γίνουν κατανοητές ως η υλική έκφραση μιας περιφερειακής αισθητικής που προτιμά την κομψότητα, την αρμονία και τον ελεγχόμενο συμβολισμό. Σε σύγκριση με άλλες μάσκες Γκούρο, δεν δίνουν τόση έμφαση σε ευδιάκριτες επιδείξεις εξουσίας ή σε δραματική παραμόρφωση, αλλά επενδύονται περισσότερο στην αρμονική ενσωμάτωση μορφής, κίνησης και κοινωνικού νοήματος. Αυτές οι ποιότητες έχουν συμβάλει στη συγκεκριμένη τους προβολή στην ιστορία της τέχνης και στην εθνογραφική έρευνα, όπου συχνά αναφέρονται ως εξαιρετικά παραδείγματα της καλλιτεχνικής πολυπλοκότητας που χαρακτηρίζει τις παραδόσεις μάσκας Γκούρο.

Λογοτεχνία

Fischer, Eberhard, και Hans Himmelheber. Η Τέχνη της Αφρικής. Βερολίνο: Reimer, 1984.
Himmelheber, Hans. Μάσκες der Guro. Στουτγάρδη: Μουσείο Εθνολογίας, 1960.
LaGamma, Alisa. Τέχνη και Μαντεία: Αφρικανική Τέχνη και Τελετουργίες Μαντείας. Νέα Υόρκη: Metropolitan Museum of Art, 2000.
Vogel, Susan Mullin. Baule: Αφρικανική Τέχνη, Δυτικά Μάτια. Νέα Υόρκη: Εκδόσεις Yale University, 1997.

CAB30231