Ένα ξύλινο γλυπτό - Baule - Ακτή Ελεφαντοστού (χωρίς τιμή ασφαλείας)

Ένα γλυπτό γυναίκας του λαού Μάουλε από την Ακτή του Ελεφαντοστού, περιοχή Μπέομι, καθισμένη σε σκαμνί Ασαντί, κρατά δύο αυγά στα χέρια της, με σχέδια ουλών να καλύπτουν ολόκληρη τη μορφή· καφέ‑καφέ πατίνα, με μερικώς γυαλιστερή εμφάνιση.
Χαρακτηριστικό για τα γλυπτά Beomi των Baule είναι το ιδιαίτερο χτένισμά τους.

Τα γλυπτά Beomi του λαού Baule από την Ακτή Ελεφαντοστού αποτελούν παραδειγματικά έργα ξυλογλυπτικής της Δυτικής Αφρικής, θαυμαζόμενα για την κομψότητα και τη συλλογική τους σημασία. Συνήθως απεικονίζουν γυναικείους χαρακτήρες, τα γλυπτά αυτά εξυπηρετούν πνευματικές και κοινωνικές λειτουργίες, ενσωματώνοντας ιδεώδη ομορφιάς, αρετής και αυτοκυριαρχίας. Ένα χαρακτηριστικό που ορίζει τα έργα αυτά είναι το εκλεπτυσμένο, εξαιρετικά στιλιζαρισμένο χτένισμα, που συχνά διατάσσεται σε πολύπλοκες σειρές, σπειρώματα ή ψηλά κότσια, αντανακλώντας τόσο αισθητική refinement όσο και κοινωνικό συμβολισμό. Οι φιγούρες χαρακτηρίζονται από ήρεμες εκφράσεις, ισορροπημένες αναλογίες και λείες επιφάνειες, μεταδίδοντας αξιοπρέπεια και γαλήνη. Πέρα από την καλλιτεχνική τους αξία, τα γλυπτά Beomi λειτουργούν ως πολιτιστικά ντοκουμέντα, εκφράζοντας τις πεποιθήσεις των Baule, τις κοινωνικές ιεραρχίες και τα πνευματικά ιδεώδη, καθιστώντας τα κεντρικά για την κατανόηση του πλούτου της Baule τέχνης.

Στην τέχνη των Μάουλε (Ακτή Ελεφαντοστό), το αυγό λειτουργεί ως συμπυκνωμένο σύμβολο τελετουργικού και κοσμικού χαρακτήρα αντί για διακοσμητικό στοιχείο. Η παρουσία του σε γλυπτικά συμφραζόμενα εγείρει ιδέες γονιμότητας, γενεσιουργού δυναμικού και κοινωνικής συνέχειας, όλες που κατέχουν κεντρικό ρόλο στις Μάουλε αντιλήψεις περί προσωπικότητας και καταγωγής. Ως μορφή που περιέχει ζωή σε ανεκπλήρωτο στάδιο, το αυγό σημαίνει την υπόσχεση της ανάπτυξης και τη διατήρηση της κοινότητας.¹

Πέρα από τη σχέση της με την βιολογική αναπαραγωγή, το αυγό νοείται επίσης ως σκεύος πνευματικής δύναμης. Η θρησκευτική σκέψη των Μπούαλε αντιλαμβάνεται τη ζωή ως ζωντανή από μια αόρατη ζωτική ενέργεια που μπορεί να συγκεντρώνεται, να ενεργοποιείται ή να μεταφέρεται μέσω τελετουργικών αντικειμένων. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, το αυγό συμβολίζει μια κατάσταση κρυφής ισχύος και μεταμόρφωσης, καθιστώντας το ένα ιδιαίτερα ισχυρό σύμβολο μέσα σε γλυπτικά έργα συνδεδεμένα με τελετουργική πρακτική ή πνευματική διαμεσολάβηση.²

Σε φιγούρες γλυπτικής που σχετίζονται με τα blolo bla και τα blolo bian—γυναικείους και αντρικούς πνευματικούς συντρόφους—το αυγό τονίζει επιπλέον τη σχέση μεταξύ του ορατού κόσμου των ανθρώπων και του αόρατου βασιλείου των πνευμάτων. Αυτές οι φιγούρες υλοποιούν ιδεαλιστικούς πνευματικούς συντρόφους, των οποίων ο ρόλος είναι να διατηρούν την ισορροπία, την ευημερία και την επιτυχία στον ανθρώπινο κόσμο. Το αυγό, ως σύμβολο εύθραυστης δυναμικής και ελεγχόμενης ζωτικότητας, λειτουργεί ως οπτική μεταφορα για την ισορροπία που πρέπει να διατηρείται ανάμεσα στην υλική μορφή και την άυλη ουσία.³

Η συμβολική λειτουργία του αυγού μπορεί επίσης να νοηθεί με όρους αποτροπής. Οι συνδηλώσεις της ακεραιότητας, της ζωής και της συνέχειας επιτρέπουν να λειτουργεί ως σταθεροποιητικό στοιχείο μέσα στο γλυπτό, ενισχύοντας τη συνοχή μεταξύ του ατόμου, της κοινότητας και του πνευματικού πεδίου. Αντί να μεταδίδει νόημα μέσω αφηγηματικής λεπτομέρειας, η γλυπτική Baule βασίζεται σε τέτοιους συμπυκνωμένους συμβολισμούς για να αποδώσει πολύπλοκα θρησκευτικά και κοινωνικά ζητήματα.

Συνόψει, το αυγό στη γλυπτική των Baule λειτουργεί ως πολυπλευρικό σημάδι που περιλαμβάνει τη γονιμότητα, την πνευματική ισχύ, τη μεταμόρφωση και την κοσμική τάξη. Η συμπερίληψή του εδραιώνει το γλυπτικό αντικείμενο σταθερά εντός της κοσμολογίας των Baule και τονίζει την αδιάσπαστη ενότητα της αισθητικής μορφής, της τελετουργικής λειτουργίας και του κοινωνικού νοήματος.

Susan M. Vogel, Baule: Αφρικανική Τέχνη, Δυτικά Μάτια (New Haven: Yale University Press, 1997), 63–67.

Monica Blackmun Visonà, Robin Poynor, Herbert M. Cole, και Kathleen Bickford Berzock, Ιστορία της Τέχνης στην Αφρική, 2η έκδοση (Νέα Υόρκη: Pearson, 2008), σ. 352–355.

Ζαν-Πολ Κολλέιν, Οι τέχνες και η κοινωνική ζωή στους Μπαουλέ (Παρίσι: Εκδόσεις της Σχολής Ανωτέρων Μελετών Κοινωνικών Επιστημών, 1980), 112–118

CAB31308