Μια ξύλινη μάσκα - Έμπιρα - Ακτή Ελεφαντοστού (χωρίς τιμή ασφαλείας)

Μία μάσκα Ebira που συλλέχθηκε στην Κουάρα, Νιγηρία, με απλοϊκά χαρακτηριστικά. Πατίνα από το άγγιγμα· σημάδια τελετουργικής χρήσης και γήρανσης. Περιλαμβάνει βάση.

Οι μάσκες των Εμπίρα αποτελούν σημαντική έκφραση των τελετουργικών και θεατρικών τεχνών του λαού Εμπίρα, στην κεντρική Νιγηρία, ιδιαίτερα στις περιοχές γύρω από τη συνάντηση Νίγηρα–Μπενουέ. Η μάσκα στους Εμπίρα συνδέεται στενά με κοινωνική ρύθμιση, ηθική διδασκαλία και τη μεσολάβηση μεταξύ της ζωντανής κοινότητας και πνευματικών δυνάμεων. Σε αντίθεση με παραδόσεις όπου οι μάσκες λειτουργούν κυρίως ως αναπαραστάσεις προγόνων, οι μάσκες των Εμπίρα συχνότερα ενσωματώνονται σε συστήματα μεταμφιέσεων που δίνουν έμφαση στην κοινωνική τάξη, στις σχέσεις φύλου και στην κοινοτική πειθαρχία.

Τυπικά, οι μάσκες Ebira σκαλίζονται από ξύλο και διακρίνονται για τον τολμηρό αφαιρετικό χαρακτήρα και την εκφραστική παραμόρφωση. Τα χαρακτηριστικά του προσώπου συχνά υπερτονίζονται, με προεξέχοντα μάτια, γωνιώδεις μύτες και ξεκάθαρα καθορισμένα στόματα. Αυτά τα στοιχεία δεν προορίζονται να επιτύχουν φυσικότητα αλλά να μεταφέρουν ενισχυμένες συναισθηματικές ή ηθικές καταστάσεις, όπως επιθετικότητα, γελοιοποίηση ή εξουσία. Κάποιες μάσκες ενσωματώνουν επιπλέον υλικά, συμπεριλαμβανομένων χρωστικών, ινών, δέρματος ή μετάλλου, τα οποία ενισχύουν τον οπτικό αντίκτυπο και συνεισφέρουν στη μεταμόρφωση του φορέα κατά τη διάρκεια της παράστασης. Η επεξεργασία της επιφάνειας μπορεί να κυμαίνεται από λείες και σκούρες πατίνα μέχρι τραχιές, σκόπιμα ανομοιόμορφες υφές, ενισχύοντας τη δυναμική και την επιθετική παρουσία της μάσκας.

Το κύριο πλαίσιο χρήσης των μασκών Έμπιρα είναι οι τελετές μεταμφίεσης, κυρίως κατά τη διάρκεια εορτών και δημόσιων τελετών που αντιμετωπίζουν κοινωνικές εντάσεις ή τιμούν σημαντικά κοινοτικά γεγονότα. Οι μεταμφιεζόμενοι, οι οποίοι είναι εξ ολοκλήρου άνδρες, ενσαρκώνουν μη ανθρώπινες ή μεταβατικές υπάρξεις και θεωρείται ότι ενεργούν υπό την εξουσία πνευματικών δυνάμεων παρά υπό προσωπική ταυτότητα. Μέσω τραγουδιού, χορού και σωματικής κίνησης, η μεταμφίεση επιβάλλει κανόνες, σατιρίζει παραβατική συμπεριφορά και ενισχύει τις συλλογικές αξίες. Η ίδια η μάσκα δεν μπορεί να απομονωθεί από το κοστούμι, τη χορογραφία και τον ήχο που μαζί συνθέτουν τη μεταμφίεση ως ένα συνολικό γεγονός παράστασης.

Στον ακαδημαϊκό λόγο, οι μάσκες των Εμπίρα έχουν συχνά συζητηθεί σε σχέση με ευρύτερες νιγηριανές παραδόσεις μάσκας, ενώ ταυτόχρονα έχουν αναγνωριστεί για την ξεχωριστή έμφαση σε κοινωνική κριτική και στην εκτελεστικής έντασης. Παλαιότερες εθνογραφικές μελέτες συνήθως εστιάζαν στον ρόλο των μασκών στη διατήρηση της τάξης εντός συστημάτων πολιτικής οργάνωσης χωρίς κεντρική εξουσία ή ημι-κεντριστοποιημένων. Πιο πρόσφατες ιστορικές τέχνης προσεγγίσεις έχουν επισημάνει τη μορφική εφευρετικότητα της χάραξης των Εμπίρα και τη σημασία της κίνησης και του πλαισίου στην ερμηνεία αυτών των έργων. Όπως ισχύει και για πολλές αφρικανικές παραδόσεις μάσκας, οι μάσκες Εμπίρα αμφισβητούν την στατική έκθεση μουσείου, προβάλλοντας την κίνηση, τον ήχο και την ενσώματη εμπειρία ως ουσιώδη στοιχεία του νοήματος.


Adepegba, Cornelius O. Νιγηριανή Τέχνη: οι παραδόσεις της και οι σύγχρονες τάσεις της. J.J. Augustin.
Cole, Herbert M., και Aniakor, Chike C. Igbo Arts: Κοινότητα και Κόσμος. Μουσείο Πολιτιστικής Ιστορίας.
Ντρουάλ, Χένρυ Τζον. Yoruba Τελετουργία: Εκτελεστές, Παιχνίδι, Δυνατότητα Δράσης. Εκδόσεις Indiana University.
Kasfir, Sidney Littlefield. Αφρικανική Τέχνη και η Αποικιακή Συνάντηση. Εκδόσεις Indiana University.

CAB28565