Nicolai Machiavelli - Historiae Florentinae - 1658

Στην Ιστορία της Φλωρεντίας του Μακιαβέλι, αποτυπώνεται η ιστορία της Φλωρεντίας από την πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας μέχρι τις αρχές του 16ου αιώνα, συνδυάζοντας πολιτικό αφήγημα, ανάλυση των αγώνων για εξουσία και σκέψη για τη φύση του ανθρώπου. Το έργο παρουσιάζει μια πόλη που συνεχώς συγκρούεται με εσωτερικές αντιπαλότητες: μάχες μεταξύ μεγάλων οικογενειών, αντιπαλότητες ανάμεσα σε λαϊκές και αριστοκρατικές φατρίες, εντάσεις ανάμεσα σε ρεπουμπλικανικά ιδανικά και τις πειρασμούς της τυραννίας. Ο Μακιαβέλι περιγράφει πώς αυτές οι διαιρέσεις αδυνατίζουν τη Φλωρεντία, καθιστώντας την ευάλωτη σε εξωτερικές επεμβάσεις, ιδιαίτερα γαλλικές, ισπανικές και παπικές. Μέσα από τα σημαντικά επεισόδια — η άνοδος και η πτώση των Μεδίκων, οι πόλεμοι, οι λαϊκές εξεγέρσεις, οι αποτυχημένες μεταρρυθμίσεις — δεν περιορίζεται στην αφήγηση των γεγονότων: τα αναλύει στις βαθύτερες αιτίες τους, υπογραμμίζοντας τον καθοριστικό ρόλο της φιλοδοξίας, του φόβου, της διαφθοράς και της έλλειψης ισχυρών νόμων. Η ιστορία γίνεται έτσι ένα πολιτικό εργαστήριο, όπου η Φλωρεντία λειτουργεί ως ζωντανό παράδειγμα για να κατανοήσουμε γιατί ορισμένες δημοκρατίες ευημερούν για ένα διάστημα πριν βυθιστούν στο χάος ή στην κυριαρχία ενός μόνο ατόμου.

Ο Νικολό Μακιαβέλι γεννιέται στη Φλωρεντία το 1469 σε μια καλλιεργημένη οικογένεια αλλά χωρίς μεγάλη περιουσία. Μπαίνει πολύ νωρίς στην υπηρεσία της Δημοκρατίας της Φλωρεντίας ως γραμματέας και διπλωμάτης, γεγονός που του επιτρέπει να παρακολουθεί κοντά τους μηχανισμούς της εξουσίας και να συναντά τα μεγάλα πολιτικά πρόσωπα της εποχής του. Όταν οι Μεδίκοι αναλαμβάνουν τον έλεγχο της Φλωρεντίας το 1512, ο Μακιαβέλι απομακρύνεται βίαια, φυλακίζεται και εξορίζεται από την πολιτική ζωή. Αυτή η απομάκρυνση σηματοδοτεί μια αποφασιστική στροφή: αφού μένει άπρακτος, στρέφεται στη συγγραφή και δημιουργεί τα κύρια έργα του, ανάμεσα σε αυτά Ο Ηγεμών, οι Διαλέξεις για τη πρώτη Δεκαετία του Τίτου Λίβιου και οι Ιστορίες της Φλωρεντίας. Μέχρι τον θάνατό του το 1527, προσπαθεί χωρίς επιτυχία να βρει επίσημη θέση, ενώ ταυτόχρονα αναπτύσσει μια πρωτότυπη, οξυδερκή και συχνά ταραχώδη πολιτική σκέψη, βασισμένη στην απτή παρατήρηση των ανθρώπων αντί για ηθικά ιδεώδη. Για μεγάλο χρονικό διάστημα εικονογραφούταν ως ο διανοούμενος του απόλυτου κυνισμού, αλλά σήμερα ο Μακιαβέλι εμφανίζεται ως ένας ανελέητα ρεαλιστικός αναλυτής της εξουσίας και των ανθρώπινων αδυναμιών.

***

Νικόλα Μακιαβέλι - Ιστορίες της Φλωρεντίας. Οκτώ βιβλία.

Χάγη, 1658.

Ολοκληρωμένο σε 1 μεγάλο τόμο, σε μορφή in-16 (σελ. 534 + ευρετήριο).

Δέσιμο ολόκληρης περγαμηνής της εποχής σε πολύ καλή κατάσταση συντήρησης. Διάσπαρτοι λεκέδες. Εσωτερικά καλά διατηρημένο, ελαφρά κιτρινισμένο.

Υπέροχο παράδειγμα!