Gerhard Richter (1932), after - Clouds Wolken, 1978

Υπέροχος, εκφραστικός πίνακας τέχνης του Γκερχάρντ Ρίχτερ σε διαστάσεις 90 x 60 εκ. με τον τίτλο «Σύννεφα», 1978. Το έργο αποτελεί υψηλής ποιότητας εκτύπωση offset σε σκληρό χαρτί και σε πολύ καλή κατάσταση.

Καλλιτέχνης: Gerhard Richter
Τίτλος: Νέφη, 1978
Τέχνη: Εκτύπωση τέχνης
Τεχνική: Offsetdruck
Πρωτοτυπία: Αναπαραγωγή
Διαστάσεις φύλλου: 90 × 60 εκ.
Κατάσταση: Νέα
Προέλευση: Εκδότης τέχνης
Εποχή: Σύγχρονη τέχνη
Ιθαγένεια: Γερμανική Τέχνη

Gerhard Richter
Γέρχαρντ Ρίχτερ, γεννημένος στις 9 Φεβρουαρίου 1932 στη Δρέσδη, Γερμανία, βρίσκεται ανάμεσα στους σημαντικότερους και πλέον επιδραστικούς καλλιτέχνες της εποχής μας. Τα έργα του, που καλύπτουν από τον φωτορεαλισμό μέχρι τις αφηρημένες ζωγραφιές, αντικατοπτρίζουν μια εξαιρετική ποικιλία και πειραματισμό. Ο Ρίχτερ έχει διαμορφώσει ουσιαστικά τον χώρο της τέχνης του 20ού και 21ου αιώνα και έχει εμπνεύσει πλήθος καλλιτεχνών μέσω της καινοτόμου προσέγγισής του στη ζωγραφική και στη διαμόρφωση των εικόνων.

Η καλλιτεχνική εκπαίδευση του Ρίχτερ ξεκίνησε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών Δρέσδης και αργότερα εμβάθυνε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών Ντύσελντ, όπου φοίτησε υπό τον Κάρλ Ότο Γκέτζ. Ο Γκέτζ, εκπρόσωπος του Informel, επηρέασε τα πρώτα αφηρημένα έργα του Ρίχτερ. Το έργο του Ρίχτερ είναι γνωστό για τις τεχνικές του ικανότητες και το εννοιολογικό του βάθος, που συχνά συνδέει τη Φωτογραφία με τη Ζωγραφική.

Μια σημαντική επιρροή στο έργο του Ρίχτερς ήταν ο αμερικανικός φωτορεαλισμός, ιδίως καλλιτέχνες όπως ο Τσακ Κλόουζ και ο Ρίτσαρντ Εστες. Αυτοί οι καλλιτέχνες ήταν γνωστοί για τους υπερρεαλιστικούς τους πίνακες, που βασίζονταν σε φωτογραφικά υποδείγματα. Οι «φωτοεικόνες» του Ρίχτερ, που δημιούργησε από τη δεκαετία του 1960, αντικατοπτρίζουν μια παρόμοια τεχνική, μεταφέροντας φωτογραφίες στον καμβά και στη συνέχεια επεξεργαζόμενος να τις ζωγραφίσει, ώστε να διερευνήσει τα όρια ανάμεσα στη φωτογραφία και τη ζωγραφική. Αυτό σχετίζεται με τα έργα των Μαλκολμ Μόρλυ και Όντρεϊ Φλακ, οι οποίοι επίσης χρησιμοποίησαν τεχνικές φωτορεαλισμού για να αποδώσουν την πραγματικότητα με ακρίβεια λεπτομέρειας.

Η αφηρημένη τέχνη στο έργο του Ρίχτερ δείχνει επίσης μια σύνδεση με τους Αφαιρετικούς-exπρεσιονιστές, ιδιαίτερα με καλλιτέχνες όπως ο Τζάκσον Πολόκ και ο Μαρκ Ροθκό. Η χειρονομητική ζωγραφική του Πολόκ και τα διαλογιστικά πεδία χρωμάτων του Ροθκό επηρέασαν τα δικά του αφηρημένα έργα, στα οποία συχνά εργάζεται με ράκελ και άλλα εργαλεία για να απλώνει και να απομακρύνει στρώσεις χρωμάτων. Αυτή η τεχνική δίνει στα αφηρημένα του έργα υφή και βάθος, που φαίνονται τόσο αυθόρμητα όσο και ελεγχόμενα. Παράλληλα βρίσκεται σε μια γραμμή με καλλιτέχνες όπως ο Βίλεμ ντε Κούνινγκ και ο Φραντς Κλάιν, των δυναμικών τους πινελιών και σχημάτων που επίσης παίζουν σημαντικό ρόλο στην αφηρημένη τέχνη.

Άλλος ένας ακόμη σημαντικός αντίκτυπος στη δουλειά του Ρίχτερ είναι ο μινιμαλισμός, που εκπροσωπείται από καλλιτέχνες όπως ο Donald Judd και η Agnes Martin. Οι καθαρές, γεωμετρικές του μορφές του Judd και οι λεπτομερώς δομημένες, μονοχρωματικές δουλειές της Martin αντικατοπτρίζονται στα μινιμαλιστικά και σειριακά έργα του Ρίχτερ. Τα „Farbfelder“ και „Graue Bilder“ του Ρίχτερ δείχνουν μια μείωση στο ουσιώδες και μια ερευνητική προσέγγιση των ορίων του χρώματος και της μορφής. Αυτό ευθυγραμμίζεται με τα έργα των Ellsworth Kelly και Frank Stella, των οποίων οι απλές, σαφείς μορφές και χρώματα επίσης ενσαρκώνουν τις μινιμαλιστικές αρχές.

Η σύνδεση του Ρίχτερ με την εννοιολογική τέχνη είναι επίσης σημαντική. Οι καλλιτέχνες όπως ο Sol LeWitt και ο Joseph Kosuth, που τόνισαν την ιδέα και το νόημα πίσω από το έργο τέχνης, επηρέασαν τις θεωρητικές προσεγγίσεις του Ρίχτερ. Στα έργα του «Atlas», μια συλλογή από φωτογραφίες, αποκόμματα εφημερίδων και σκίτσα, δείχνει ο Ρίχτερ μια εννοιολογική προσέγγιση που θεωρεί τη συγκέντρωση και την κατηγοριοποίηση εικόνων ως μορφή τέχνης. Αυτό θυμίζει τα έργα των Bernd και Hilla Becher, των οποίων οι φωτογραφικές σειρές βιομηχανικών κτιρίων είναι συστηματικές και τεκμηριωτικές.

Τη δεκαετία του 1970 ο Ρίχτερ άρχισε να ασχολείται όλο και πιο εντατικά με τη γερμανική ιστορία. Έργα όπως το «18 Οκτωβρίου 1977», μια σειρά από πίνακες που θεματοποιούν τους τρομοκράτες της RAF και τις πράξεις τους, δείχνουν την ικανότητα του Ρίχτερ να ενσωματώνει κοινωνικοπολιτικά ζητήματα στην τέχνη του. Αυτές οι εργασίες ευθυγραμμίζονται με τις πολιτικές και κοινωνικές ανακλάσεις καλλιτεχνών όπως ο Anselm Kiefer και ο Joseph Beuys, οι οποίοι επίσης θεματοποιούν τη γερμανική ιστορία και την ταυτότητα στα έργα τους. Τα μνημειακά, συχνά δυσοίωνα έργα του Kiefer και οι performative και κοινωνικές γλυπτικές του Beuys δείχνουν πώς η τέχνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μέσο για την αντιμετώπιση με το παρελθόν.

Η επιρροή του Ρίχτερ στη σύγχρονη τέχνη επεκτείνεται και σε καλλιτέχνες όπως ο Αντρέας Γκούρσκι και ο Τόμας Στρούτ, που και οι δύο ανήκουν στους κύριους εκπροσώπους της Σχολής της Φωτογραφίας στο Ντύσελντορφ. Οι υπερμεγέθεις φωτογραφίες του Γκούρσκυ και οι ακριβείς λήψεις πόλης και τοπίου του Στρούτ αποτυπώνουν μια παρόμοια προσέγγιση ως προς την πραγματικότητα και την απεικόνιση των εικόνων, που διαμορφώνει το έργο του Ρίχτερ. Επιπλέον, τα έργα της Κάντιντα Χόφερ και του Άξελ Χούτε, που επίσης ανήκουν στη Σχολή του Ντύσελντορφ, επηρεάζονται από την εννοιολογική και οπτική ευαισθησία του Ρίχτερ.

Ακόμη και στη γλυπτική εντοπίζονται αναφορές στο έργο του Ρίχτερ. Καλλιτέχνες όπως ο Ρίτσαρντ Σέρα, των οποίων οι μαζικές γλυπτικές κατασκευές από ατσάλι διαθέτουν έντονη φυσική παρουσία, και ο Τόνι Κράγκ, γνωστός για τις πολύπλοκες, οργανικές μορφές, δείχνουν μια παρόμοια εξερεύνηση της ύλης και του χώρου, όπως εντοπίζεται στα αφηρημένα έργα του Ρίχτερ. Οι γλυπτικές του Σέρα που καταλαμβάνουν ευρύ χώρο και οι δομές με στρώσεις του Κράγκ διευρύνουν τη συζήτηση για τη μορφή και τον χώρο, που αποτελεί κεντρικό στοιχείο και στο έργο του Ρίχτερ.

Τα έργα του Ρίχτερ έχουν επηρεάσει και καλλιτέχνες όπως ο Ντέμιαν Χέρστ και ο Τζεφ Κουνς. Τα πειράματά του Χέρστ με τα χρώματα και τις μορφές, ιδιαίτερα τα «Spot Paintings» του, και οι γυαλιστερές, υψηλής γυαλάδας επιφάνειες στα γλυπτά του Κουνς αντικατοπτρίζουν το ενδιαφέρον του Ρίχτερ για την αισθητική και την υλικότητα της τέχνης. Τα ιατρικά θέματα του Χέρστ και η κιτς-αισθητική του Κουνς δείχνουν πόσο ποικιλόμορφός μπορεί να γίνει ο αντίκτυπος του Ρίχτερ.

Στη σύγχρονη ζωγραφική φαίνεται η επίδραση του Ρίχτερ στα έργα καλλιτεχνών όπως ο Peter Doig και ο Neo Rauch. Τα ονειρικά, ατμοσφαιρικά τοπία του Doig και τα αφηγηματικά και εικονογραφικά, πολυεπίπεδα έργα του Rauch δείχνουν μια παρόμοια συνύφανση πραγματικότητας και φαντασίας, η οποία υπάρχει και στο έργο του Ρίχτερ. Και οι δύο καλλιτέχνες ενσωματώνουν στα έργα τους στοιχεία σουρεαλισμού και μαγικού ρεαλισμού, που αντικατοπτρίζουν το ευρύ φάσμα του στυλ του Ρίχτερ.

Συνοπτικά, ο Γέρχαρντ Ρίχτερ παραμένει μια κεντρική φιγούρα στην ιστορία της τέχνης, η επιρροή της οποίας εκτείνεται πολύ πέρα από τα γερμανικά σύνορα. Η συνεχής αναζήτηση νέων εκφραστικών μορφών και η ικανότητά του να συγχωνεύει διαφορετικά στυλ και τεχνικές τον καθιστούν αστείρευτη πηγή έμπνευσης για καλλιτέχνες σε όλο τον κόσμο. Από τους φωτορεαλιστές μέχρι τους αφηρημένους εξπρεσιονιστές μέχρι τους σύγχρονους εικονίδες της τέχνης, ο Ρίχτερ έχει επαναπροσδιορίσει τα όρια του δυνατού ξανά και ξανά και παραμένει ζωντανό κληροδότημα στην τέχνη του 21ου αιώνα.

Πληροφορίες για την αποστολή
Κυλάμε τις εκτυπώσεις πάνω σε ρολά από σκληρό χαρτόνι, τα περικλείουμε με κυματοειδές χαρτόνι και τα αποστέλλουμε σε ειδικά, πολύ ανθεκτικά χαρτοκιβώτια. Η αποστολή γίνεται με αριθμό εντοπισμού για την παρακολούθηση της αποστολής.

Σχετικά με εμάς
Είμαστε στον χώρο της τέχνης για πάνω από 20 χρόνια και διαθέτουμε εκτεταμένη εμπειρία στην επαγγελματική διαχείριση και αποστολή έργων τέχνης.

- Δεν γίνονται δεκτές αποστολές προς Κανάριους Νήσους, Ταϊβάν -