Armand Robin - Ma vie sans moi - 1940

Πρωτότυπη έκδοση σε 1 τόμο, σε μορφή 12o, χαρτόδετη· 108 σελίδες.

Ελαφρές εξωτερικές φθορές, εσωτερικό σε καλή κατάσταση - Ευχάριστο αντίτυπο.



Σπάνιο κείμενο, ανατρεπτικό και ενοχλητικό, σχεδόν γυμνό εξαιτίας της διαύγειας.

Armand Robin

Αρμαντ Ρόμπιν (1912–1961) : ποιητής, μεταφραστής ιδιοφυής (δούλευε σε δεκάδες γλώσσες), περιθωριακός ριζοσπαστικός, πνεύμα ελεύθερο μέχρι αυτοκαταστροφής. Για πολλά χρόνια παραγνωρισμένος, σήμερα λατρευόμενος.

Το βιβλίο

Η ζωή μου χωρίς εμένα δεν είναι ούτε μυθιστόρημα, ούτε κλασικό ημερολόγιο, ούτε μια συλλογή ποιημάτων.

Είναι:

Μία σειρά από πεζά θραύσματα.

Κείμενα γραμμένα σε μια γλώσσα που είναι επιμελώς απογυμνωμένη.

συχνά δημοσιεύονται μετά τον θάνατό του (ή παραμένουν απόρρητα κατά τη διάρκεια της ζωής του)

Ο τίτλος τα λέει όλα:
Μια ύπαρξη που βιώνεται ως εξαφάνιση, απώλεια του εαυτού, άρνηση του κοινωνικού εγώ.

Για τι μιλάει;

Ο Ρόμπιν περιγράφει:

Μία ζωή εκτός των επιβαλλόμενων ταυτοτήτων.

η απόλυτη μοναξιά

η απόρριψη των κοινωνικών, πολιτικών και λογοτεχνικών ρόλων

Μια ριζική καχυποψία απέναντι στη γλώσσα καθ’ αυτή.

Μιλά για έναν «εαυτό» που δεν αναγνωρίζει πια, ή που αρνείται να κατοικήσει.

να ζεις, αλλά σαν να είσαι απών από τη δική σου ζωή

Στυλ

σύντομες, λιτές φράσεις

ο τόνος σου ψυχρός, σχεδόν κλινικός

καμία επιείκεια

χωρίς λογοτεχνικό αντίκτυπο

Είναι ένα κείμενο πλήρους αποσύνδεσης, που μερικές φορές αγγίζει τον ασκητισμό ή την εξόντωση.

Σημασία και πεδίο εφαρμογής

Η ζωή μου χωρίς εμένα μπορεί να διαβαστεί ως:

μια αντιαυτοβιογραφία

ένα κείμενο ριζικής απουποκειμενοποίησης

Μία διαμαρτυρία ενάντια στη σύγχρονη κοινωνία, στην προπαγάνδα, στον θόρυβο του κόσμου.

Ρόμπιν ήθελε:

να εξαφανίζονται από τα συστήματα

να γίνει μη αναθέσιμο

να είσαι μια φωνή χωρίς πρόσωπο

Γιατί είναι σημαντικό;

Επειδή είναι :

Ένα ακραίο κείμενο, χωρίς πόζα

Μία από τις πιο ριζοσπαστικές μαρτυρίες του 20όυ αιώνα για την κούραση του να είσαι ο εαυτός σου.

ένα έργο που συνομιλεί με τη Σιμόν Βιλ, τον Κάφκα, ακόμη και ορισμένους μυστικούς… αλλά χωρίς Θεό


Αρχική έκδοση σε 1 τόμο, σε paperback 12°· 108 σελίδες.

Ελαφριά φθορά εξωτερικά, φρέσκο εσωτερικά - Ωραίο αντίγραφο.



Σπάνιο κείμενο, ανατριχιαστικό, σχεδόν γυμνό λόγω διαύγειας.

Αρμαν Ρομπέν

Armand Robin (1912–1961): ποιητής, μεγάλος μεταφραστής (εργάστηκε σε δεκάδες γλώσσες), ριζοσπαστικός περιθωριακός, ελεύθερο πνεύμα μέχρι την αυτοκαταστροφή. Για πολύ καιρό αγνοημένος, πλέον αποτελεί cult.

Το βιβλίο

Η ζωή μου χωρίς εμένα δεν είναι ούτε μυθιστόρημα, ούτε κλασική εφημερίδα, ούτε συλλογή ποιημάτων.

Είναι:

μια σειρά από θραύσματα σε πεζό λόγο

Γραμμένο σε μια γλώσσα που έχει αφαιρεθεί σκόπιμα.

συχνά δημοσιεύεται μετά τον θάνατό του (ή διατηρείται μυστικό κατά τη διάρκεια της ζωής του)

Ο τίτλος τα λέει όλα:
μία ύπαρξη ζει ως αυτοαποσιώπηση, αυτοϊδιοποίηση, άρνηση του κοινωνικού εγώ.

Τι είναι αυτό;

Ο Ρόμπιν περιγράφει:

μια ζωή έξω από επιβαλλόμενες ταυτότητες

απόλυτη μοναξιά

απόρριψη κοινωνικών, πολιτικών και λογοτεχνικών ρόλων

μία ριζική δυσπιστία προς τη γλώσσα καθεαυτή

Μιλά για έναν «εγώ» που πλέον δεν αναγνωρίζει ή αρνείται να ζήσει μέσα σε αυτό.

ζεις, αλλά σαν να είσαι απών από τη δική σου ζωή.

Στυλ

σύντομες, ξηρές προτάσεις

η ψυχρή σου, σχεδόν κλινική

Χωρίς εφησυχία

Καμία λογοτεχνική επίδραση.

Είναι ένα κείμενο πλήρους αποστασιοποίησης, που μερικές φορές φτάνει στα όρια του ασκητισμού ή του αφανισμού.

Σημασία και πεδίο εφαρμογής

Η ζωή μου χωρίς εμένα μπορεί να διαβαστεί ως:

μια αντί-αυτοβιογραφία

Ένα κείμενο ριζικής απο-υποκειμενοποίησης

μία διαμαρτυρία ενάντια στη σύγχρονη κοινωνία, στην προπαγάνδα, στον θόρυβο του κόσμου

Ο Ρόμπιν ήθελε:

εξαφανίζονται από τα συστήματα

Κάνε τον εαυτό σου μη αναθέσιμο

το να είσαι μια φωνή χωρίς πρόσωπο

Γιατί είναι σημαντικό

Επειδή είναι:

Ένα ακραίο κείμενο, χωρίς πόζα

μία από τις πιο ριζοσπαστικές μαρτυρίες του 20ού αιώνα για την κόπωση από το να είσαι ο εαυτός σου

Έργο που συνομιλεί με τη Σιμόν Βιλ, τον Καφκά, ακόμη και μερικούς μυστικούς… αλλά χωρίς Θεό