Αρχαία Ελληνική Μενταγιόν με νομίσμα από την αρχαία Ελλάδα που απεικονίζει τη Μέδουσα.

Προσοχή: λόγω κανονισμών τελωνείου, μπορούμε να αποστέλλουμε μόνο εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παρακαλούμε βεβαιωθείτε ότι διαθέτετε έγκυρη διεύθυνση αποστολής στην ΕΕ πριν θέσετε προσφορά.

Τα νομίσματα - σύμβολα δύναμης - κοσμήθηκαν με μέταλλο. Από τους Αυτοκράτορες μέχρι τους Βασιλιάδες, οι ηγεμόνες χάραζαν την εικόνα και τις ιδέες τους στα νομίσματα, μετατρέποντας το χρήμα σε ένα από τα πιο διαχρονικά εργαλεία προπαγάνδας της ιστορίας. Αυτά τα μικρά αντικείμενα περνούσαν καθημερινά από τα χέρια των απλών ανθρώπων, διαδίδοντας μηνύματα εξουσίας με κάθε ανταλλαγή.

Μοντέρνο χειροποίητο ασημένιο κρεμαστό με αυθεντικό αρχαίο ελληνικό νόμισμα. Το νόμισμα μπορεί εύκολα να αφαιρεθεί από το πλαίσιο του κρεμαστού αν προτιμάται.

Βασιλιάδες Σελεύκιδες της Συρίας. Σελεύκος Α' Νικάτωρ (312-281 π.Χ.), Σάρδεες Æ 20.

«Πρόσωπο»: Κεφάλι της Μέδουσας με φτερά, δεξιά.
Αντίστροφα: Βασιλέως / Σελεύκου, Ταύρος που χτυπάει δεξιά.
Έλεγχος: μονογράμμα KA ανάμεσα στα πίσω πόδια.

Διάμετρος: ± 20,2 mm
Ref: SC 6.2

Κατάσταση: πολύ καλή, ομαλή σκούρα πατίνα, φορητό. Σημάδια φθοράς συμβατά με την ηλικία και τη χρήση.
Πιστοποιητικό αυθεντικότητας: διαθέσιμο κατόπιν αιτήματος (σε μορφή pdf).

Η Μέδουσα ήταν ένα δημοφιλές σύμβολο φυλαχτού για την προστασία των ανθρώπων από το κακό. Θεωρούνταν σύμβολο δύναμης – το όνομά της προέρχεται από το ελληνικό ρήμα «μέδω», που σημαίνει «να φυλάω ή να προστατεύω». Η εικόνα της χρησιμοποιούνταν συχνά ως σύμβολο προστασίας σε στρατιωτικό υλικό, όπως ασπίδες και θώρακες.

Σύμφωνα με το μύθο, η Μέδουσα ήταν κάποτε μια όμορφη παρθένα που μεταμορφώθηκε σε τέρας από την Αθηνά ως τιμωρία για την παραβίαση της από τον Ποσειδώνα. Το βλέμμα της μεταμόρφωνε τους ανθρώπους σε πέτρα, καθιστώντας την μια φοβερή και τραγική φιγούρα.
Στις σύγχρονες ερμηνείες, η Medusa έχει εξελιχθεί σε σύμβολο ενδυνάμωσης, που εκπροσωπεί τις πολυπλοκότητες της θυματοποίησης, της δύναμης και της μεταμόρφωσης.

ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΩΝ ΣΕΛΕΥΚΙΔΩΝ
Το βασίλειο των Σελευκιδών ιδρύθηκε από τον Σελεύκο Α' Νικάτορα, έναν από τους στρατηγούς και διάδοχους του Αλεξάνδρου του Μεγάλου. Στην ακμή του εκτεινόταν από την Ελλάδα μέχρι την Ινδία, αναμειγνύοντας την ελληνική και την ανατολική κουλτούρα.

Οι Σελεύκοι εξέδωσαν μερικά από τα μεγαλύτερα και πιο καλλιτεχνικά ασημένια νομίσματα του αρχαίου κόσμου, συχνά με θεούς όπως ο Απόλλωνας ή πορτρέτα των βασιλιάδων τους. Η πρωτεύουσά τους, η Αντιόχεια, έγινε ένα ακμάζον κέντρο εμπορίου, πολιτισμού και πρώιμης επιστήμης.


Ο Σελεύκος Α' Νικάτωρ (358-281 π.Χ.) ήταν ένας από τους στρατηγούς του Αλεξάνδρου του Μεγάλου και αργότερα ιδρυτής της Αυτοκρατορίας των Σελευκιδών. Μετά το θάνατο του Αλεξάνδρου, διαμόρφωσε το βασίλειό του κατά τη διάρκεια των Πολέμων των Διαδόχων και ίδρυσε την Αντιόχεια και τη Σελεύκεια στον Τίγρη ως σημαντικές πόλεις.
Ο Νικητής (ο Νικητής), ήταν γνωστός τόσο για την στρατιωτική του ικανότητα όσο και για το ότι ενέπλεκε ελληνικές και ανατολικές κουλτούρες μέσα στη Αυτοκρατορία του. Τελικά δολοφονήθηκε το 281 π.Χ., αλλά η δυναστεία του κυβέρνησε για πάνω από δύο αιώνες.

Η Σάρδεις, κάποτε πρωτεύουσα του Λυδικού Βασιλείου, έγινε σημαντική πόλη υπό τους Σελευκίδες. Βρίσκονταν σε βασικές εμπορικές οδούς στην Μικρά Ασία και ήταν διάσημη για τον πλούτο της, την παραγωγή υφασμάτων και τους ναούς της, ιδιαίτερα το ιερό της Άρτεμης. Κατά την περίοδο αυτή, η Σάρδεις συνδύαζε ελληνικές και ανατολικές παραδόσεις, λειτουργώντας τόσο ως στρατιωτικό φρούριο όσο και ως πολιτιστικό κέντρο του Ελληνιστικού κόσμου.