Mario Silano (1973) - Custode di Luce

Τίτλος: Φύλακας του Φωτός

Ελαιογραφία σε καμβά με οικείες διαστάσεις, 40×30 εκ., το παρόν έργο του Μάριο Σιλάνο παρουσιάζεται ως πορτρέτο που αιωρείται ανάμεσα σε λυρική απόδοση της μορφής και συμβολιστική ευαισθησία. Στο κέντρο της σύνθεσης ξεπροβάλλει το πρόσωπο μίας νέας γυναίκας, αιχμαλωτισμένο σε μια στιγμή σιωπηλής περισυλλογής. Το βλέμμα είναι χαμηλωμένο, τα βλέφαρα μερικώς κλειστά, σαν η μορφή να βυθίζεται σε έναν βαθύ και ευαίσθητο εσωτερικό διάλογο.
Η επιδερμίδα αποδίδεται με μαλακές και διαφανείς επαλείψεις, όπου οι ροζ και μαργαριταρένιες αποχρώσεις συνάπτονται με πινελιές θερμού φωτισμού, προσδίδοντας στο δέρμα μια σχεδόν ζωντανή ποιότητα. Τα μαλλιά, κυματιστά και αεράτα, απεικονίζονται με ελεύθερες και ρευστές πινελιές που εναλλάσσουν ψυχρά πράσινα, γκρι-μπλε τόνοι και μαργαριταρένιες ανταύγειες, δημιουργώντας έναν ποιητικό αντίκτυπο σε αντίθεση με τη ζεστασιά του προσώπου.
Στα χέρια η μορφή σφίγγει ένα εύθραυστο γυμνό κλαδί, ουσιαστικό και συμβολικό φυσικό στοιχείο, από το οποίο φαίνεται να εκπέμπεται ένα χρυσό φως. Αυτό το φως, αποδοσόμενο με πινελιές πιο πυκνές και φωτεινές, γίνεται το συναισθηματικό κέντρο του έργου: μια εσωτερική φλόγα, ένα κομμάτι ελπίδας ή μνήμης που φυλάσσεται με αφοσίωση.
Το φόντο είναι αιθέριο, φτιαγμένο με αφαίρεση, με ευρείες, καθαρές επιφάνειες και υδατώδεις αποχρώσεις που διαλύουν τον χώρο, τονίζοντας το αίσθημα οικειότητας και χρονικής αναστολής. Η ζωγραφική ύλη εναλλάσσει ζώνες εξαιρετικής ευαισθησίας με παρεμβάσεις πιο χειρονομικές, αφήνοντας να φανεί το χέρι του καλλιτέχνη και μια λεπτή ισορροπία ανάμεσα στον έλεγχο και την αυθορμησία.
Γενικά, ο πίνακας διαμορφώνεται ως οπτική μελέτη πάνω στην ευθραυστότητα και στη σιωπηρή δύναμη της ανθρώπινης ψυχής, μια θηλυκή παρουσία που δεν προσφέρεται στο βλέμμα, αλλά αποσύρεται, φυλάσσοντας ένα μυστικό φως που φωτίζει ολόκληρη τη σύνθεση.