Spanish expressionist school (XX) - The empty glass

Η Pictura Subastas παρουσιάζει αυτό το λαμπρό έργο τέχνης που ανήκει στη σχολή των Καταλανών, το οποίο απεικονίζει την ευθραυστότητα και την ανθρώπινη ενδοσκόπηση μέσα από ένα καθημερινό αντικείμενο περιτριγυρισμένο από υφές και θραύσματα που εγείρουν μνήμη, απουσία και προβληματισμό. Η ζωγραφική ξεχωρίζει για την άριστη τεχνική της και την υψηλή ζωγραφική ποιότητα που μεταδίδει.

· Διαστάσεις του πλαισίου: 41x50x3 cm.
· Διαστάσεις του έργου: 28×39 cm.
Μικτή τεχνική, χειρογράφως υπογεγραμμένη από τον καλλιτέχνη, στη δεξιά γωνία του έργου.
Το αντικείμενο βρίσκεται σε καλή κατάσταση συντήρησης.
Το έργο πωλείται με όμορφο πλαίσιο με προστατευτικό γυαλί (περιλαμβάνεται στη δημοπρασία ως δώρο).

Το έργο προέρχεται από μια αποκλειστική ιδιωτική συλλογή στη Γιρόνα.

Σημαντική σημείωση: οι φωτογραφίες που περιλαμβάνονται αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της περιγραφής του λοτ.

Ο πίνακας θα συσκευαστεί επαγγελματικά από έναν ειδικευμένο εμπειρογνώμονα της IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), χρησιμοποιώντας υλικά υψηλής ποιότητας για να διασφαλιστεί η προστασία του. Το κόστος αποστολής καλύπτει τόσο το κόστος της επαγγελματικής συσκευασίας όσο και τη μεταφορά.
Η αποστολή θα πραγματοποιηθεί μέσω Correos, GLS ή NACEX με παρακολούθηση. Αποστολές διαθέσιμες σε διεθνές επίπεδο.

------------------------------------------------------------------

Αυτός ο πίνακας μας παρουσιάζει μια σύνθεση βαθιά ενδοσκοπική και ελκυστική, όπου ένα καθημερινό αντικείμενο μετατρέπεται στο κέντρο μιας οπτικής ανάγνωσης γεμάτης συμβολισμούς. Στην καρδιά της σκηνής βρίσκεται ένα διαφανές ποτήρι, αποτυπωμένο με μεγάλη ευαισθησία, που φαίνεται να αιωρείται ή να ξεκουράζεται σε έναν αόριστο χώρο. Η παρουσία του είναι σιωπηλή, σχεδόν εύθραυστη, σαν να μπορούσε να εξαφανιστεί ανά πάσα στιγμή. Γύρω του, το υπόβαθρο χτίζεται από γραμμές, λεκέδες και υφές που δημιουργούν μια πυκνή ατμόσφαιρα, προκαλώντας ένα νοητικό περιβάλλον που θυμίζει περισσότερο ένα ψυχικό χώρο παρά έναν συγκεκριμένο φυσικό χώρο.
Το ποτήρι, φαινομενικά απλό, αποκτά μια ποιητική διάσταση μέσα σε αυτή τη σύνθεση. Η διαφάνειά του επιτρέπει στο περιβάλλον να διαχυθεί μέσα του, αναμειγνύοντας το σχήμα του με το φόντο και δημιουργώντας ένα οπτικό παιχνίδι με επικάλυψεις. Αυτό το αποτέλεσμα ενισχύει την αντίληψη της ευαλωτότητας και της διαπερατότητας, σαν το αντικείμενο να απορροφά τα συναισθήματα του χώρου που το περιβάλλει. Δεν είναι μονάχα ένα άδειο δοχείο, αλλά μια ανοιχτή μεταφορά σε πολλές ερμηνείες: η αναμονή, η απουσία, η πιθανότητα ή ακόμη και η μνήμη που κρύβεται στο αόρατο.
Το φόντο είναι χτισμένο από ένα περίπλοκο δίκτυο γραμμών, σκιών και αντιθέσεων που προσδίδουν βάθος και κίνηση. Οι κάθετες και καμπύλες γραμμές φαίνονται να υποδηλώνουν δομές, όρια ή φράγματα, ενώ τα σκουρόχρωμα σημεία δημιουργούν περιοχές έντασης. Αυτές οι αφηρημένες μορφές δεν περιγράφουν έναν συγκεκριμένο χώρο, αλλά μια μεταβαλλόμενη συναισθηματική κατάσταση, όπου η σταθερότητα και το χάος συνυπάρχουν. Ο χώρος φαίνεται να δονείται, σαν να είναι γεμάτος ενέργεια περιορισμένη, περιβάλλοντας το βάζο με μια σιωπηρή δύναμη.
Τα διασκορπισμένα κομμάτια χαρτονιού στην επιφάνεια προσφέρουν ένα υλικό και γήινο στοιχείο που αντιπαραβάλλεται με την ελαφρότητα του ποτηριού. Οι τραχείς υφές τους και οι θερμές τους αποχρώσεις διαλύουν τη συνοχή του γκριζωπού φόντου, εισάγοντας μια αίσθηση φυσικής πραγματικότητας. Αυτά τα θραύσματα φαίνονται υπολείμματα, αποτυπώματα κάποιου παλιότερου, κομμάτια μίας ατελούς ιστορίας. Η φαινομενικά τυχαία τοποθέτησή τους υποδηλώνει εγκατάλειψη, φθορά ή ανοικοδόμηση, ενισχύοντας την αίσθηση ενός χώρου που έχει ζήσει ή έχει μεταμορφωθεί από τον χρόνο.
Η σχέση μεταξύ του κεντρικού αντικειμένου και των στοιχείων που το περιβάλλουν δημιουργεί μια σταθερή οπτική ένταση. Το βάζο παραμένει όρθιο, σταθερό, παρά το ακανόνιστο και κατακερματισμένο περιβάλλον. Αυτή η αντίθεση δημιουργεί μια ισχυρή συμβολική ανάγνωση: η ευθραυστότητα έναντι της αταξίας, η διαύγεια έναντι της σύγχυσης, η ηρεμία έναντι του οπτικού θορύβου. Όλα φαίνονται να γυρίζουν γύρω από αυτή την ευαίσθητη ισορροπία, όπου κάθε γραμμή και κάθε θραύσμα εξυπηρετεί μια εκφραστική λειτουργία μέσα στο σύνολο.
Σε συλλογικό επίπεδο, ο πίνακας προτείνει μια προβληματισμό για την αστάθεια, τη μνήμη και την παρουσία εν μέσω του χάους, χρησιμοποιώντας ένα απλό αντικείμενο για να χτίσει μια σκηνή γεμάτη συναισθηματικό βάθος. Ο συνδυασμός μορφών, υφών και αντιθέσεων δημιουργεί ένα έντονο και υποβλητικό έργο, που παρακινεί για περισυλλογή και προσωπική ερμηνεία, αφήνοντας χώρο σε κάθε θεατή να προβάλει τις δικές του συναισθήσεις και σκέψεις.