Stefanie Schneider - Something Imaginary (Heavenly Falls)

Κάτι Φανταστικό (Ουράνιες Πτώσεις)

Αρχική φωτογραφία από τη Γερμανίδα φωτογράφο Stefanie Schneider.

Αρχείο C-Print σε φωτογραφικό χαρτί RC, βασισμένο σε Polaroid.
ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ: 20 × 24 εκ.
Άριστη κατάσταση.
Εκδοτική 10/10
Απογραφή καλλιτέχνη #19635.17.
Ετικέτα υπογραφής και Πιστοποιητικό.
Δεν έχει εγκατασταθεί.

Η Stefanie Schneider εργάζεται με τον χρόνο ως φυσική δύναμη αντί ως έννοια. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, χρησιμοποιεί φιλμ Polaroid — συχνά ληγμένο και συχνά πλέον μη παραγωγόμενο — όχι ως νοσταλγικό χάϊ-τον, αλλά ως υλικό με περιορισμούς, αστάθεια και μνήμη. Οι φωτογραφίες της δεν altered μετά την έκθεση. Κάθε απόφαση λαμβάνεται προκαταβολικά: τοποθεσία, φως, ηθοποιοί, αντικείμενα, κλίμα και η συγκεκριμένη κατάσταση του ίδιου του φιλμ. Αυτό που φαίνεται ως αστάθεια ή φθορά είναι άμεσο αποτέλεσμα αυτών των συνθηκών. Η εικόνα καταγράφει το αποτέλεσμα.
Το έργο της Schneider γίνεται κατά μεγάλο μέρος στην αμερικανική έρημο, έναν χώρο που δεν λειτουργεί ως σκηνικό αλλά ως ενεργό μέλος. Η έρημος εισάγει διάρκειες, απομόνωση, επανάληψη και σιωπή. Οι χαρακτήρες επανέρχονται διαχρονικά, μερικές φορές και δεκαετίες ολόκληρες, κατοικώντας χαλαρά συνδεδεμένες αφηγήσεις που αρνούνται την επίλυση. Αντί για διακριτές σειρές, το έργο της σχηματίζει ένα συνεχή ον, μέρος κινηματογραφική κατασκευή, μέρος προσωπική μυθολογία, διαμορφωμένο από τα θέματα της εκτόπισης, της επιθυμίας, του ελέγχου και της απώλειας.
Ο Schneider άρχισε να εργάζεται εντατικά με την Polaroid τη στιγμή που το μέσο βρισκόταν σε διαδικασία διακοπής της παραγωγής. Ως αποτέλεσμα, πολλά από τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν για την παραγωγή αυτών των έργων δεν υπάρχουν πλέον. Αυτό δίνει στις φωτογραφίες μια σταθερή και μη επαναλαμβανόμενη κατάσταση. Δεν μπορούν να αναπαραχθούν, να τελειοποιηθούν ή τεχνολογικά να ενημερωθούν. Κάθε εικόνα φέρει το δικό της χρονικό όριο και την ορατή απόδειξη γήρανσης, αποθήκευσης και χημικής μεταβολής.
Έργα όπως το The Girl Behind the White Picket Fence λειτουργούν ως θεμελιώδη έργα στην πρακτική της, θέτοντας το ψυχικό και αφηγηματικό πλαίσιο από το οποίο αναδύονται αργότερα συλλογές έργων. Σε εικόνες στατικές και κινηματογραφικές, η Schneider διατηρεί μια ακριβή ένταση ανάμεσα στην ομορφιά και την αναστάτωση, την σκηνικοποίηση και την ευαλωτότητα, την πρόθεση και τη διάβρωση.
Σε μια σύγχρονη κουλτούρα εικόνας που κυριαρχείται από την ταχύτητα, το ψηφιακό γυάλισμα και την συνθετική παραγωγή, το έργο του Schneider επιμένει στην αργότητα, την υλική υπευθυνότητα και τη συγγραφή. Αυτές οι φωτογραφίες δεν προσφέρουν συμπεράσματα. Κρατούν τον χρόνο σε αναστολή, επιτρέποντας το νόημα να παραμείνει αδιευκρίνιστο. Τι μένει δεν είναι απλώς μια εικόνα, αλλά το ίχνος του χρόνου που περνά μέσα από αυτήν.