Βυζαντινή Μπρούντζος Δαχτυλίδι που απεικονίζει έναν άγιο (χωρίς τιμή ασφαλείας)

ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ: Δαχτυλίδι που απεικονίζει έναν άγιο
Χαλκός
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ: Βυζαντινός
7ος - 10ος αιώνας μ.Χ.
ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ: 11 mm x 17 mm
ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ: Καλή κατάσταση, σπασμένο, δείτε την τελευταία εικόνα
Προέλευση: Από γερμανική ιδιωτική συλλογή, αποκτηθέντα μεταξύ 1980 - 1990.

Περιλαμβάνει Πιστοποιητικό γνησιότητας και άδεια εξαγωγής.

Αν κάνετε προσφορά εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης και κερδίσετε το αντικείμενο, θα πρέπει να υποβάλουμε αίτηση για εξαγωγική άδεια για τη χώρα σας και η αποστολή θα διαρκέσει 3 έως 5 εβδομάδες.

Βυζαντινοί δακτύλιοι αντιπροσωπεύουν ένα αποκορύφωμα της μεσαιωνικής χρυσοχοΐας, συνδυάζοντας τις κλασικές παραδόσεις της Ρώμης με την πλούσια, πνευματική αισθητική της Ανατολής. Συχνά κατασκευάζονταν από χρυσό υψηλής καρατίνας, αυτοί οι δακτύλιοι δεν ήταν απλώς διακοσμητικοί αλλά εξυπηρετούσαν ως ισχυρά σύμβολα κοινωνικής θέσης, πίστης και διοικητικής εξουσίας. Πολλοί από αυτούς διέθεταν το εκλεπτυσμένο opus interrasile — μια τεχνική που περιλαμβάνει λεπτή διάτρητη ανοικτή δουλειά — η οποία έδινε στο μέταλλο την όψη δαντέλας. Καθώς η Αυτοκρατορία ήταν βαθιά θεοκεντρική, τα κοσμήματα συχνά λειτουργούσαν ως γέφυρα ανάμεσα σε εκείνον που το φορούσε και στο θείο, αντικατοπτρίζοντας μια κοινωνία όπου η ομορφιά ήταν αχώριστη από τη θρησκευτική αφοσίωση.

Η εικονογραφία που βρίσκεται σε αυτούς τους δακτυλίλους είναι αξιοσημείωτα ποικίλη, καλύπτοντας από επίσημες αυτοκρατορικές σφραγίδες ώς προς βαθιά προσωπικά προστατευτικά γούρια. Οι δακτυλίοι γάμου ήταν ιδιαίτερα σημαντικοί, συχνά εικονογραφώντας τον Χριστό ή τη Θεοτόκο που στεφανώνουν το ζευγάρι, συμβολίζοντας τη θεία νομιμοποίηση της ένωσης τους. Άλλοι έφεραν το μονογράμμα του ιδιοκτήτη ή χριστιανικά σύμβολα όπως ο πετεινός (που συμβολίζει τη αθανασία) και ο σταυρός. Για την βυζαντινή ελίτ, ο δακτυλίος ήταν συχνά και λειτουργικό εργαλείο· δακτυλίδια σφραγίδων με ονόματα γραμμένα αντίστροφα χρησιμοποιούνταν για να πιέζονται σε κερί, επικυρώνοντας έγγραφα και κατοχυρώνοντας περιουσία σε ένα πολύπλοκο γραφειοκρατικό κράτος.

Πέρα από τη συμβολική τους αξία, οι βυζαντινοί δακτύλιοι τιμώνται για τη σοφιστικευμένη χρήση πολύτιμων λίθων και σμάλτου. Οι Βυζαντινοί είχαν βαθιά αγάπη για το χρώμα, συχνά ενσωματώνοντας σμαράγδια, διαμάντια, μαργαριτάρια και γρανέτες σε ρυθμίσεις "cabochon", οι οποίες κρατούσαν τις πέτρες στρογγυλεμένες και λεία, αντί για κοπή με facets. Στους μεσαίους και ύστερους περιόδους, το cloisonné σμάλτο έγινε σήμα κατατεθέν της βυζαντινής πολυτέλειας, δίνοντας στους τεχνίτες τη δυνατότητα να δημιουργούν ζωντανές, γυαλιστερές εικόνες αγίων και ανθικών μοτίβων απευθείας στο μπεζέλ του δακτυλίου. Αυτά τα κομμάτια παραμένουν μερικά από τα πιο περιζήτητα ευρήματα του μεσαιωνικού κόσμου, ενσωματώνοντας την “Χρυσή Εποχή” ενός αυτοκρατορικού κράτους που συνέδεσε τον αρχαίο κόσμο με τη Ρ renaissance.