Όμορφος μετεωρίτης Αλεταϊ. Μετεωρίτης σιδήρου - 169 g

Η πρώτη και μεγαλύτερη μεταλλική σίδηρος μετεωρίτης στον κόσμο (74 t) βρέθηκε στην επαρχία Αλετάϊ στην κινεζική περιφέρεια Ουιγούρων του Σιντζιάνγκ, τον Ιούλιο του 2011. Η τοπική κυβέρνηση τον πήρε υπό το πρόσχημα της «προστασίας».

Ένα μιάμιση χρόνο αργότερα, οι ανακαλυπτές του μετεωρίτη -- Χάιλατι Αϊσα και Τζιαρενγκ Χαμπούδεχαϊ, δύο οδηγοί υπήκοοι Καζάχων -- αποφασίζουν να διεκδικήσουν την κυβέρνηση. Μόλις κατατέθηκε, θα μπορούσε να είναι η πρώτη υπόθεση σχετικά με την ιδιοκτησία αντικειμένων διαστημάτων, όπως μετέδωσε το Southern Weekly. Οι κτηνοτρόφοι της περιοχής όπου βρέθηκε ο μετεωρίτης επίσης διεκδίκησαν την ιδιοκτησία του, περιπλέκοντας ακόμη περισσότερο τα πράγματα.

Τα τρία μέρη δήλωσαν ότι ήταν οι πρώτοι ανακαλυψτές του σιδερένιου μετεωρίτη. Δεν θα είναι εύκολο για την νομική εξουσία να εκδώσει ορθό verdict, καθώς το κινεζικό εμπορικό δίκαιο δεν ακολουθεί τη θεωρία του «πρώτου καταλόγου» (πρώτης κατοχής) της ιδιοκτησίας που υποστηρίζει ότι η ιδιοκτησία κάποιου αντικειμένου θεμελιώνεται από αυτόν που την διεκδικεί πρώτος.

Ο Χάιλατι προέρχεται από την κομητεία Τσινγκχέ του Αλετάϊ, τον τόπο όπου βρέθηκε ο μεγαλύτερος μεταλλικός σιδερένιος μετεωρίτης της Κίνας ο «Ασημένιος Καμήλα». Ήταν παθιασμένος με τα μετεωρίτες και είχε διαχυθεί φιλία με τον έμπορο προβάτων Τζιαερενγκ, καθώς έκαναν δουλειές μαζί.

Τον Απρίλιο του 2011, ο Χάιλατι δέχθηκε κλήση από έναν άλλον θαυμαστή των διαστημικών πετρωμάτων. Ο άνθρωπος είπε στον Χάιλατι ότι αναζητούν έναν μετεωρίτη σε ένα αλπικό χωράφι κοντά στο Αλετάϊ και ελπίζουν ότι θα ήταν πρόθυμος να ενωθεί στην έρευνα.

Μια ομάδα εννέα λάτρεις των μετεωριτών ακολούθως ανέλαβε να βρει το αντικείμενο που θεωρείτο ότι προέρχεται από το διάστημα. Ο Τζανγκ Μάολιν, ειδικός σε μετεωρίτες από το Πεκινό Ινστιτούτο Αστροφυσικής, και ο συλλέκτης μετεωριτών Λei Κέσι μεταξύ αυτών. Ωστόσο η έρευνα απέβη άκαρπη. Πριν αποχωρήσουν οι εννέα άνδρες, υπέγραψαν προφορική συμφωνία με τον Χάιλατι και τον Τζιαερενγκ ώστε να συνεχίσουν την έρευνα.

«Ο Τζανγκ Μάολιν είπε ότι πιθανόν θα λαμβάναμε μεγάλο βραβείο αν το βρίσκαμε και ενημερώναμε την κυβέρνηση», δήλωσε ο Χάιλατι. Ζώντας μια ήρεμη ζωή, ο Χάιλατι και ο Τζιαερενγκ θεώρησαν την έρευνα μια ευκαιρία που θα μπορούσε να αλλάξει τη μοίρα τους.

Την 17η Ιουνίου 2011 αποδείχτηκε ότι βρήκαν τον μετεωρίτη. «Ήταν δώρο από τον Κύριο, σκέφτηκα ότι οι ζωές μας θα ήταν διαφορετικές», δήλωσε ο Τζιαερενγκ στο Southern Weekly.

Αμέσως ενημέρωσαν τους επτά υποψήφιους οπαδούς μετεωριτών, αλλά δεν έλαβαν καμία απάντηση. Ωστόσο, λίγες ημέρες αργότερα έμαθαν από το Πεκίνο ότι ο άνθρωπος που είχαν ενημερώσει είχε καταγράψει την ανακάλυψη στην Ακαδημία Επιστημών της Κίνας ως «τον πρώτο ανακαλυψέα».

Οι ειδικοί από το Πεκίνο προσπάθησαν να ηρεμήσουν τα πράγματα λέγοντας «ξέρουμε ότι τους έχετε βρει και οι δύο», και λίγο αργότερα τους έδωσαν ένα πιστοποιητικό.

Την 16η Ιουλίου 2011, ο μετεωρίτης επίσημα επιβεβαιώθηκε ως ο τέταρτος μεγαλύτερος σιδερένιος μετεωρίτης παγκοσμίως και αποδείχθηκε ότι αποτελεί τμήμα του ίδιου μετεωρίτη με τον «Ασημένιο Καμήλα».

Ωστόσο, η τοπική κυβέρνηση ανέσυρε τον σιδερένιο μετεωρίτη από τα βοσκοτόπια το συντομότερο δυνατόν, δηλώνοντας ότι ήθελαν απλώς να εξασφαλίσουν καλύτερη προστασία του μετεωρίτη.

Αρνήθηκαν επίσης ότι ο Χάιλατι και ο Τζιαερενγκ ήταν οι πρώτοι ανακαλυψτές του σιδερένιου μετεωρίτη, ισχυριζόμενοι ότι ο γραμματέας του Κόμματος του Αλετάϊ, Σουν Τζιανγκου, τις είχε ήδη διακρίνει το 2004. Αλλά δεν υπήρχαν αποδείξεις σε αυτή τη δήλωση. Σύμφωνα με τον Μενγκ Τίνγκουο, καθηγητή Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Ουχάν, καμία κυβέρνηση δεν είχε νομική βάση για να απαιτήσει, κατάσχει ή διατηρήσει μετεωρίτες.

Όσον αφορά το βραβείο τους, η τοπική κυβέρνηση δέχθηκε να δώσει στους Χάιλατι και Τζιαερενγκ από 5.000 γιουάν (802 δολάρια) ο καθένας «λόγω της συγκινητικής συμπεριφοράς τους». Ωστόσο, οι δύο άνδρες θεώρησαν το βραβείο ανεπαρκές και απέρριψαν την προσφορά.

Ο συλλέκτης μετεωριτών Λei Κέσι επεσήμανε ότι «το Πεκίνο και εγώ είχαμε αποζημιώσει τον Χάιλατι και τον Τζιαερενγκ για τη βοήθειά τους». Φαινόταν ότι είχαν προσληφθεί για να βοηθήσουν στην έρευνα, άρα δεν έπρεπε να διεκδικήσουν την ιδιοκτησία. Ο Χάιλατι και ο Τζιαερενγκ διέψευσαν αυτό το συγκεκριμένο θέμα, αλλά παραδέχτηκαν ότι είχαν λάβει μια μικρή χρηματική αμοιβή από το Πεκίνο κατά τη διάρκεια της τελευταίας επιθεώρησης.

Ωστόσο, απροσδόκητα, οι κτηνοτρόφοι Τζουμεάν και Κεντζίεμπκέ Ρεμαζάν επέστρεψαν ξαφνικά και υποστήριξαν ότι είχαν στην πραγματικότητα ανακαλύψει τον σιδερένιο μετεωρίτη ήδη από το 1986 και άρα διεκδίκησαν και αυτοί την ιδιοκτησία του.

Σύμφωνα με το κινεζικό σύστημα διαχείρισης γης, οι κτηνοτρόφοι μπορούν να αποκτήσουν μόνο τα δικαιώματα και τα συμφέροντα του βοσκοτόπου, και καθώς οι μετεωρίτες δεν παράγονται από τον βοσκότοπο, οι αδελφοί Ρεμαζάν δεν θα έπρεπε να κατέχουν τον μετεωρίτη, δήλωσε ο Μενγκ Τι),νγκουο, καθηγητής Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Ουχάν.

Στην πραγματικότητα, κάποιοι επιστήμονες είχαν ήδη προτείνει τη νομιμοποίηση της κυβερνητικής ιδιοκτησίας των μετεωριτών πριν οκτώ χρόνια, αλλά αυτό το σχέδιο είχε κάπως παγώσει. Ο θαυμαστής μετεωρίτη Λιού Ξιν δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι χρειάζεται πολύς χρόνος και χρήματα για να βρεθεί ένας μετεωρίτης,
"Οι ανακαλυψείς θα πληγωθούν αν οι μετεωρίτες που είναι δύσκολο να βρεθούν μεταφέρονται απλώς από την κυβέρνηση.

"Ελπίζω οι νόμοι να ενθαρρύνουν τα άτομα να βρουν περισσότερους μετεωρίτες και να ωφεληθεί τόσο η χώρα όσο και ο ανακαλυψητής", δήλωσε ο Λιού Ξιν.

Οι αποστολές προς τις ΗΠΑ έχουν προσωρινά ανασταλεί.