Illa για τελετές Despacho - Illa - Shioibo Hochanden - Περού (χωρίς τιμή ασφαλείας)

Εξαιρετικά Terracotta χωρίς φθορές
Αφού το αγγείδιο το απέκτησα το 1979/80 στα υψίπεδα βόρεια του Κούσκο (κατεύθυνση Rio Tambo/ Alto Ucayali), η γεωγραφική θέση καθώς και ο ζωγραφισμένος διακόσμηση μαρτυρούν ισχυρά μια τοπική παράδοση και δίνουν στο κομμάτι μια όμορφη τεκμηριωμένη ιστορία, κάτι που ενδιαφέρει ιδιωτικούς συλλέκτες του «Vintage Peruana». Η πολιτιστική ένταξη: Ινκας επιρροή και τοπική παράδοση. Στην περιοχή γύρω από το Κούσκο τον 20ό αιώνα (και ιστορικά) κυριαρχούσε η ινκική αισθητική.
• Γεωμετρικά σχέδια: Τρίγωνα, ρόμβοι και γραμμές είναι το σήμα κατατεθέν της ινκαργοβέρας κεραμικής. Ο συνδυασμός χρωμάτων κρέμα και σκούρο κόκκινο σε στυλ απολύτως τυπικός γι’ αυτό το ύφος.
• Μίνιatur χαρακτήρας: Το γεγονός ότι το αγγείδιο έχει μόλις 8 εκ. ύψος μαρτυράει ένα ριτιλικό αντικείμενο. Στις Άνδεις συνήθως αυτές οι μίνιατούρες ονομάζονται «Illa» – μικρά φυλαχτά ή δώρα για την Pachamama (Μητέρα Γη), τα οποία θάβονται σε τελετές.
Κατασκευή γύρω στο 1979/80 Το χωριό Πίσαςκ
Τις δεκαετίες του 1970 η κεραμική παραγωγή στα υψίπεδα βόρεια του Κούσκο, ειδικά στο χωριό Πίσαςκ, γνώρισε αναγέννηση.
• Εκεί οι τεχνίτες ειδικεύτηκαν στο να διακοσμούν αρχαίες μορφές (όπως η σκάλωσή ή το Aríbalo) με τα κλασικά γεωμετρικά μοτίβα της περιοχής.
• Οι δύο στενοί άνοιγματά (7-8 mm) τεχνικά θεωρούνται περισσότερο για το κλείσιμο με μικρές σφηνίτσες, ώστε να διαφυλαχθούν πολύτιμα έλαια ή έλαια αιθέρια, ή – όπως προαναφέρθηκε – να χρησιμεύσουν ως συμβολικό κτενιστικό δώρο.
Η μορφή με δύο κάθετους εξόστια που οδηγούν κατευθείαν στο σώμα του δοχείου και συνδέονται από μια γέφυρα στο πάνω μέρος – τεχνικά όπως ένα «διπλό-εξαγωγή-και-γέφυρα-καράβι». Ο διπλός σχεδιασμός εξαγωγής είναι το σήμα κατατεθέν της κουλτούρας Nasca και αργότερα της ινκας και των Chancay. Οι σημειώσεις στον πυθμένα Οι δύο μικροί εγχαραγμένοι κύκλοι (4 mm) είναι υπογραφές καλλιτέχνη. Στυλ κουλτούρας: Ύστερη οριζόντια/Ενκας-αναβίωση Οι γεωμετρικοί μοτίβοι (Τρίγωνα/Ρομβοι) και η κρεμ-κόκκινη παλέτα μαρτυρούν μια ινκική μίνιατούρα. Τη δεκαετία του 1970 συχνά διακινούνταν ως «Conopas» ή «Illas» – ιερά αντικείμενα που χρησιμοποιούνταν σε τελετές υψηλών βουνών για να εξασφαλίσουν τη γονιμότητα της χώρας ή του ζώου.
Λειτουργία: προορίζεται για υγρές θυσίες (όπως άρωμα ή ισχυρό αλκοολούχο ποτό). Ακόμη και ως κομμάτι από τα μέσα του 20ού αιώνα έχει γίνει ένα συλλεκτικό vintage αντικείμενο. Εκφράζει μια συγκεκριμένη εποχή της περουβιανής «νέας-ινδικής» τέχνης, στην οποία οι παραδοσιακές προκολομβιανές μορφές επαναφέρονταν με αυθεντικά χρώματα. Ο «πέτρινος» απτός αγκώνα συνδυάζεται με μια λεία, ανούσια επιφάνεια που χαρακτηρίζει ιδιαίτερα την τεχνική Engobe (γλασαριστή ζωγραφική). Σε αυτή τη διαδικασία εφαρμόζεται μια λεπτή στρώση ρευστού πηλού (η γλάστρα) προτού καεί.
Αυτή η ματ, πυκνή υφή είναι τυπική για υψηλής ποιότητας κεραμική από τα Άνδεια τον μεσαίο 20ό αιώνα. Σε αντίθεση με τις λαμπερές, γυαλιστερές επιφάνειες των παράκτιων πολιτισμών (όπως οι Chimú), οι τεχνίτες του υψιπέδου – ιδιαίτερα αυτοί που ακολουθούσαν τις παραδόσεις των Ινκας – προτιμούν συχνά μια «ματ» επιφάνεια. Τα ορυκτά στα χρωματολόγια ( οξειδίου του σιδήρου για κόκκινο-καφέ, καολίνης για κρέμα) συνδέονται με το αγγείδιο τους και δημιουργούν μια επιφάνεια που ενσωματώνεται και αισθάνεται πέτρινη παρά ζωγραφισμένη.
Συμπέρασμα του αντικειμένου
Είναι μια τελετουργική μίνιатτούρα (Illa/Conopa):
• Τόπος εύρεσης: Η περιοχή βόρεια του Κούσκο ήταν η καρδιά της Ινκα-αυτοκρατορίας· το γεωμετρικό στυλ αποτελεί άμεση τιμή σε αυτήν την κληρονομιά.
• Λειτουργία: το 1970/80 τέτοια αντικείμενα χρησιμοποιούνταν συνήθως σε τελετές Despacho (προσφορές στις βουνοκορυφές/Απους). Τα μικρά ανοίγματα προορίζονταν για σταγόνες κρασί ή ανθόνερο.