Anna Majkutewicz - Golden dawn






Κατέχει μεταπτυχιακό στην Επικοινωνία Τέχνης και Πολιτισμού με εμπειρία βοηθού σε γκαλερί.
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 127145 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Άννα Μαϊκτούβετς, Golden dawn, πρωτότυπο ακρυλικό πίνακα (120 x 120 cm, 2024), χειρόγραφο υπογεγραμμένο, σε άριστη κατάσταση, Πολωνία, πωλείται απευθείας από τον καλλιτέχνη, σε χρυσό, τιρκουάζ και πράσινο.
Περιγραφή από τον πωλητή
Μέγεθος: 120 × 120 εκ.
Αυτός ο πίνακας είναι σαν μια ήσυχη στάση ανάμεσα στη γη και το άπειρο.
Βλέπω ένα ανοιχτό, ήρεμο, σχεδόν σκεπτικό τοπίο: έναν απαλό ορίζοντα, πίσω από τον οποίο εκτείνεται το νερό — θάλασσα ή λίμνη — δροσερό, όμως φωτισμένο από ένα διακριτικό φως. Πάνω του ο ουρανός, ελαφρά ταραγμένος, σαν να υφαίνεται από λεπτές στρώσεις αέρα και σκέψη. Δεν υπάρχει δράμα εδώ — μόνο ενσυνειδητότητα.
Το προσκήνιο αποτελείται από γρασίδι και βλάστηση, ζωγραφισμένα με ευαισθησία στην υφή, γήινα, ζωντανά, αλλά διακριτικά. Τα στοιχεία αυτά στερεώνουν το έργο στην ύλη, ενώ ο ορίζοντας και ο ουρανός του επιτρέπουν να αναπνεύσει. Το σύνολο εξισορροπείται ανάμεσα στην πραγματικότητα και στη μνήμη του τοπίου—σαν ένα μέρος στο οποίο επιστρέφει κανείς όχι φυσικά, αλλά εσωτερικά.
Οι χρωματισμοί είναι ήπιοι, φυσικοί: πράσινα, γκρι, μπλε, και ένα ζεστό, ήπιο φως. Ο πίνακας αποπνέει γαλήνη, ησυχία και μια αίσθηση χώρου που δεν επιβάλλεται στον θεατή αλλά προσκαλεί να κάνεις παύση.
Αυτό το έργο αφορά:
• βρισκόμαστε εδώ και τώρα,
• η σχέση της ανθρωπότητας με τη φύση χωρίς άμεση παρουσία,
• τοπίο ως εσωτερική κατάσταση, όχι απλώς ένας τόπος.
Εναρμονίζεται τέλεια με το εσωτερικό στο οποίο κρέμεται—σαν να ήταν ένα παράθυρο όχι προς τον κόσμο, αλλά προς την αναπνοή.
Μέγεθος: 120 × 120 εκ.
Αυτός ο πίνακας είναι σαν μια ήσυχη στάση ανάμεσα στη γη και το άπειρο.
Βλέπω ένα ανοιχτό, ήρεμο, σχεδόν σκεπτικό τοπίο: έναν απαλό ορίζοντα, πίσω από τον οποίο εκτείνεται το νερό — θάλασσα ή λίμνη — δροσερό, όμως φωτισμένο από ένα διακριτικό φως. Πάνω του ο ουρανός, ελαφρά ταραγμένος, σαν να υφαίνεται από λεπτές στρώσεις αέρα και σκέψη. Δεν υπάρχει δράμα εδώ — μόνο ενσυνειδητότητα.
Το προσκήνιο αποτελείται από γρασίδι και βλάστηση, ζωγραφισμένα με ευαισθησία στην υφή, γήινα, ζωντανά, αλλά διακριτικά. Τα στοιχεία αυτά στερεώνουν το έργο στην ύλη, ενώ ο ορίζοντας και ο ουρανός του επιτρέπουν να αναπνεύσει. Το σύνολο εξισορροπείται ανάμεσα στην πραγματικότητα και στη μνήμη του τοπίου—σαν ένα μέρος στο οποίο επιστρέφει κανείς όχι φυσικά, αλλά εσωτερικά.
Οι χρωματισμοί είναι ήπιοι, φυσικοί: πράσινα, γκρι, μπλε, και ένα ζεστό, ήπιο φως. Ο πίνακας αποπνέει γαλήνη, ησυχία και μια αίσθηση χώρου που δεν επιβάλλεται στον θεατή αλλά προσκαλεί να κάνεις παύση.
Αυτό το έργο αφορά:
• βρισκόμαστε εδώ και τώρα,
• η σχέση της ανθρωπότητας με τη φύση χωρίς άμεση παρουσία,
• τοπίο ως εσωτερική κατάσταση, όχι απλώς ένας τόπος.
Εναρμονίζεται τέλεια με το εσωτερικό στο οποίο κρέμεται—σαν να ήταν ένα παράθυρο όχι προς τον κόσμο, αλλά προς την αναπνοή.
