Sonia Delaunay - Compositions, Couleurs, Idées - 1930

Παρίσι: Editions d'Art [1930], C. Moreau, Editeur, αρχικό πρωτότυπο εικονογραφημένο σκληρό χρωμολόγιο χαρτόνι, 33.5 x 25.5 εκ., αρχικές μεταξωτές ζώνες· πλήρες με ημίτιτλο, τίτλο και 40 χειρόχρωμες ποχόιρ πλάκες σε χαρτί βέλιν, μέγεθος σελίδας 32.2 x 24.5 εκ. Τα περιβλήματα παρουσιάζουν μικρή φθορά, με τον εμπρός φάκελο να φέρει ένα μικρό αριθμό βιβλιοθήκης, όπως και η σελίδα τίτλου. Το εσωτερικό βρίσκεται σε Καλά ως άριστα κατάσταση, χωρίς σφραγίδες ή σημάδια κάθε φύσεως στο μπροστινό ή πίσω μέρος των εκτυπώσεων. Το σετ ανήκε σε επαγγελματική βιβλιοθήκη δασκάλων, και η κάρτα στο εσωτερικό πίσω πάνελ (βλ. τελευταία φωτογραφία) δεν φέρει καταχωρήσεις – το σετ δεν κυκλοφόρησε ποτέ, γεγονός που πιθανώς εξηγεί την εξαίσια κατάσταση.

Η Sonia Delaunay, Γαλλίδα καλλιτέχνης με καταγωγή από την Ουκρανία (1885–1979), έλαβε την επίσημη κατάρτιση της στη Ρωσία και τη Γερμανία πριν εγκατασταθεί στο Παρίσι, όπου έγινε εξέχουσα μορφή στον κόσμο της τέχνης. Μια πρωτοπόρος φυσιογνωμία της πρωτοπορίας τον 20ό αιώνα, θεωρήθηκε διάσημη για την κυριαρχία της στο χρώμα και την ικανότητα να διαλύει τα όρια ανάμεσα σε διάφορες μορφές τέχνης. Βαθειά ριζωμένη στον γεωμετρικό αφηρημένο χαρακτήρα και στον Ορφισμό [εστίαση στην καθαρή αφαίρεση, φωτεινά, πυρηνικά χρώματα και τις αισθητικές επιδράσεις του φωτός], οι μοναδικοί της, ζωντανοί, μοντέρνοι σχεδιασμοί συγχώνευσαν αριστοτεχνικά τη μικτή τέχνη με τη διακοσμητική και εφαρμοσμένη τέχνη. Ενσωματώνοντας αυτούς τους εντυπωσιακούς μοτίβους σε υφάσματα, έπιπλα, ρουχισμό και εσωτερική διακόσμηση, επανάφερε τον τομέα κατά τις δεκαετίες του 1920 και 1930.

Γνωστή ως «Η Μητέρα της Αφαίρεσης του Αρ Ντεκό», η Ντελανούαγ έγινε η πρώτη εν ζωή γυναίκα καλλιτέχνης που είχε μια αναδρομική έκθεση στο Λούβρο, το 1964. Μετά τις πρώτες της επιτυχίες, έγραψε τι θα μπορούσε να θεωρηθεί πίσω από τη δημιουργία της ως καλλιτεχνικό κηρύγμα της: «Μέχρι σήμερα, ο πίνακας δεν ήταν τίποτα άλλο από φωτογραφία σε χρώμα, αλλά το χρώμα χρησιμοποιούνταν πάντα ως μέσο περιγραφής κάποιου πράγματος. Η αφηρημένη τέχνη είναι μια αρχή προς την απελευθέρωση της παλιάς φορμαλιστικής απεικόνισης. Μια νέα εποχή της ζωγραφικής ξεδιπλώνεται όταν συνειδητοποιηθεί ότι το χρώμα φέρει τη δική του ζωή, δημιουργώντας άπειρες συνδυαστικές που προσφέρουν έναν ποιητικό λόγο πολύ πιο εκφραστικό από τις συμβατικές μεθόδους. Πρόκειται για μια μυστηριώδη γλώσσα που σχετίζεται with δονήσεις, την ίδια τη ζωή του χρώματος. Σε αυτόν τον τομέα υπάρχουν άπειρες δυνατότητες.»

Ολοκληρωμένα παραδείγματα αυτής της ενότητας από 40 ποχόιρ είναι σπάνια, ειδικά σε αυτή την κατάσταση, αν και μεμονωμένες φύλλα εμφανίζονται περιστασιακά στην αγορά.