Calvo - Cerchi 2

Ο Νίνο Κάλβο είναι ένας σύγχρονος καλλιτέχνης του οποίου η έρευνα ριζώνει βαθιά στο φως και στην καλλιτεχνική παράδοση της Σικελίας. Μεταξύ του Καλλιτεχνικού Λυκείου και της Ακαδημίας Καλών Τεχνών του Νότο, ο Κάλβο από νεαρή ηλικία έχει δείξει μια πολυπλευρή εκφραστικότητα που τον οδήγησε να μη περιορίζεται μόνο στη ζωγραφική. Η καριέρα του χαρακτηρίζεται από μια συνεχή εξερεύνηση των οπτικών γλωσσών: σε μια πρώτη φάση είχε δώσει σώμα στην οπτική του αντίληψη μέσω της γλυπτικής και του σκηνικού σχεδιασμού, σήμερα η παραγωγή του αγγίζει τους τομείς της φωτογραφίας και του βίντεο. Αυτή η εξέλιξη αντικατοπτρίζει μια διαρκή ανάγκη διερεύνησης της πραγματικότητας από διαφορετικές οπτικές γωνίες, διατηρώντας όμως πάντοτε ανέπαφη εκείνη τη ζωγραφική ευαισθησία που απέκτησε κατά τα χρόνια της ακαδημαϊκής εκπαίδευσης.

Αυτό είναι ένα ζωντανό και δυναμικό έργο του Νίνο Κάλβο, Σικελός καλλιτέχνης, γεννημένος το 1983 στην Αβόλα, πόλη στην οποία διαμένει επί του παρόντος. Ο πίνακας είναι φτιαγμένος με ακρυλικό σε καμβά μεγάλων διαστάσεων (100x86 εκ.) και αιχμαλωτίζει αμέσως την προσοχή με τη γεωμετρική του δομή και τον ρυθμό των χρωμάτων.

Ο πίνακας αναπτύσσεται γύρω από ένα κεντρικό σημείο φυγής, από το οποίο διαχέονται διάφορες ευθείες γραμμές που διαιρούν τον χώρο σε τρίγωνα τμήματα, κάτι σαν ρόδα ή προοπτικό στροβιλισμό. Αυτή η ακτινωτή δομή δημιουργεί μια έντονη αίσθηση βάθους και κεντροπεριστροφικής κίνησης, σαν ο θεατής να ρουφιέται προς την καρδιά του πίνακα ή, αντίθετα, σαν μια έκρηξη χρωμάτων να διαδίδεται προς τα έξω.

Ο Κάλβο χρησιμοποιεί ακρυλικό με αποφασιστική και ρυθμική κίνηση.
Μέσα σε κάθε ακτίνα εντοπίζουμε μια ακολουθία οριζόντιων πεδίων χρώματος, όμοια με πλήκτρα πιάνου ή με θραύσματα οπτικού κώδικα.

Η παλέτα είναι ποικιλόμορφη και ζωντανή, κυριαρχείται από ηλιακά κίτρινα, έντονα γαλάζια και βαθύ κόκκινο, ισορροπημένη από την έντονη παρουσία γκρι, μαύρων και λευκών.

Η πινελιά: Οι πινελιές είναι υλικές και κοφτές, αφήνοντας να φανεί μια στρωμάτωση που δίνει σώμα στο έργο. Οι λεπτές καμπύλες γραμμές που διασχίζουν τα διάφορα τμήματα υποδηλώνουν μια περιστροφική κίνηση, σχεδόν σαν το αυλάκι ενός δίσκου βινυλίου ή η κίνηση μιας τουρμπίνας.

Ερμηνεία και Ατμόσφαιρα
Το έργο φαίνεται να βρίσκεται στα όρια μεταξύ γεωμετρικού αφηρημένου και κινητικής τέχνης. Παρά τη στατικότητα του καμβά, το βλέμμα δεν μπορεί να μείνει ακίνητο: αναγκάζεται να πηδά από ένα τεμάχιο χρώματος στο άλλο, ακολουθώντας τον συγκοπτό ρυθμό που έχει επιβάλει ο δημιουργός.

Υπάρχει ένα αίσθημα μαθηματικής τάξης (το ακτινωτό πλέγμα) που ευχάριστα αντίκειται στην εφαρμογή σχεδόν «τζαζ» του χρώματος, κάνοντας τον πίνακα ενεργητικό, μοντέρνο και βαθιά επικοινωνιακό.