Pippo - The House I Left

Το σπίτι που άφησα
Στέκομαι σε αυτή τη ράχη, ο άνεμος σέρνει το καπέλό μου.
Κάτω, το σπίτι είναι μια κόκκινη καρδιά στη σκόνη. Το κρατώ μακριά, εκεί που τα δωμάτια είναι κρύα.
Τώρα, ο ήλιος είναι ένα μελανιασμένο φρούτο σε γλυκό ουρανό.
Η γάτα κάθεται σαν μια έκχυση μελάνης, μοιράζοντας τη νύχτα μου.
Κρατώ την κόκκινη τσάντα μου, βαριά με φαντάσματα που δεν έχουν σταλεί.
Ο δρόμος προς το σπίτι διαλύεται σε μια γραμμή.
Είμαι σχεδόν εκεί, μα η σιωπή απλώνεται πλατιά.
Η καρδιά μου είναι ένα πουλί χωρίς σπίτι.

* Διαστάσεις: 70 × 140 × 2,5 cm (Ύψος × Πλάτος × Βάθος)
* Μέσο: 100% χειροποίητη ελαιογραφία σε καμβά
* Κατάσταση: Μοναδικό, πρωτότυπο έργο τέχνης
* Τοποθέτηση: Τεντωμένο πάνω σε ξύλινο πλαίσιο, έτοιμο για κρέμασμα
* Πλαισίωση: Χωρίς κάδρο (οι πλευρές είναι βαμμένες, δεν περιλαμβάνεται εξωτερικό κάδρο)
* Αυθεντικότητα: Υπογεγραμμένο στο πίσω μέρος; περιλαμβάνει Πιστοποιητικό γνησιότητας
* Αποστολή: Απεστάλη από την Ιταλία με πλήρη ασφαλιστική κάλυψη

Σχετικά με τον καλλιτέχνη

Ο Pippo (γεννημένος στη Μόντσα) δημιουργεί έργα που διαπλέκονται στον ήσυχο χώρο ανάμεσα στην γεωμετρική αφαιρετικότητα και τον σουρεαλισμό. Αφήνοντας πίσω μια επιτυχημένη καριέρα στον γραφιστικό σχεδιασμό για να αφιερωθεί ολοκληρωτικά στη ζωγραφική, εγκαταστάθηκε κοντά στις ήρεμες ακτές της λίμνης Ματζόρε. Το υπόβαθρό του φαίνεται στις συνθέσεις του—αρχιτεκτονικές, ισορροπημένες και ακριβείς—ωστόσο, αυτές μαλακώνουν από μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα που μοιάζει με ανάμνηση ή όνειρο.

Για τον Pippo, η τέχνη είναι μια εμβυθιστική πράξη. Ασχολείται με τα θέματα του γράφοντας αφηγήσεις στον πρώτο ενικό ενεστώτα, βυθίζοντας το μυαλό του στον καμβά για να βιώσει τη στιγμή από μέσα. Ωστόσο, ενώ εισέρχεται προσωπικά σε αυτούς τους κόσμους, αφήνει τον φυσικό καμβά ανοιχτό σε ερμηνείες. Οι μορφές του, αν και κομψά ντυμένες, συχνά είναι χωρίς πρόσωπο. Αυτή η ανωνυμία είναι μια πρόσκληση: διασφαλίζει ότι ο πρωταγωνιστής «μπορεί να είναι οποιοσδήποτε», επιτρέποντας στον θεατή να μπει στη σκηνή και να κατοικήσει την ιστορία μόνος του.

Αυτό το όριο ανάμεσα στο ορατό και το αόρατο ορίζει και τον καλλιτέχνη. Επιφυλακτικός και στοχαστικός, γράφει ιδιωτικά και προτιμά οι καμβάδες του να μιλούν. Δεν διατηρεί ψηφιακό αποτύπωμα, αποφεύγοντας τα κοινωνικά δίκτυα για να διατηρήσει το ίδιο αίσθημα μυστηρίου που βρίσκει κανείς στο έργο του.

Χρησιμοποιώντας μια παλέτα διακριτικών, ατμοσφαιρικών τόνων διακοσμημένων με αποφασιστικά χρώματα, ο Pippo τελειοποιεί μια γλώσσα κομψής οικονομίας. Τα έργα του—γεμάτα σιωπηλά ζώα, αιχμηρές σκιές και λαμπερό φως—δεν είναι απλώς εικόνες, αλλά ανοιχτές ιστορίες επιθυμίας και χάρης.