Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής - Τζάκετ Ίκε του 8ου Συντάγματος Ιππικού των ΗΠΑ από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο - με χρυσωμένη διάκριση - Στρατιωτική στολή - 1944

Ένα όμορφο, 100% αυθεντικό Ike jacket ενός Τεχνικού 5ου βαθμού που υπηρέτησε στην 66η Μεραρχία Πεζικού. Αυτή η μονάδα είναι διάσημη για τους αγώνες της κατά τη διάρκεια της απελευθέρωσης της Γαλλίας, και άλλα (βλ. παρακάτω). Το Ike jacket βρίσκεται σε ωραία φθαρμένη κατάσταση. Κέρδισε Μετάλλιο Νίκης του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και Μετάλλιο Εκστρατείας Αμερικής, αλλά μάλλον είχε υπηρετήσει στο εξωτερικό, δεδομένων των τεσσάρων ριγών του (δύο χρόνια). Άρα υπηρεσία σε ευρωπαϊκό έδαφος 100%. Το Ike jacket έχει όμορφη παλαιά πατίνα και δεν είναι κομμάτι αποθήκης. Είναι ονοματοδοτημένο στον ''Lindberg'', που είναι όμορφα γραμμένο πάνω στο σακάκι. Δεν έχω κάνει έρευνα γι' αυτόν. Το σακάκι διαθέτει επίσης ένα ωραίο πρωτότυπο σετ δίσκων κορυφαίων μηχανικών (engineer-collar discs) και ένα όμορφα τοποθετημένο έμβλημα της 66ης Μεραρχίας Πεζικού. Βρήκα έναν Lindberg που υπηρετούσε με τη 264η ταξιαρχία πεζικού, στην 66η Μεραρχία Πεζικού, στη λίστα επιμελητηρίου. Μπορεί να είναι αυτός. Αξίζει περαιτέρω έρευνα!

Ένα πολύ ωραίο και 100% αυθεντικό μπουφάν Ike μιας διάσημης μονάδας Πεζικού που είδε σκληρές μάχες κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου!

Δείτε επίσης και άλλα ενδιαφέροντα αντικείμενά μας για τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο!

Ιστορία της 66ης πεζικού μεραρχίας
Τρεις ταξιαρχίες της 66ης Μεραρχίας Πεζικού έφτασαν στη Ντόρτσεστερ, Αγγλία, στις 26 Νοεμβρίου 1944, και το υπόλοιπο της Μεραρχίας τις ενσωματώθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 1944. Εκπαίδευανταν και προετοιμάζονταν για ανάπτυξη μέχρι τις 24 Δεκεμβρίου 1944, έπειτα μεταφέρθηκαν στο Σάουθάμπτον πριν διασχίσουν τη Μάγχη προς τη Σερμπούργ, Γαλλία. Δύο μεταφορικά πλοία, το SS Cheshire και το βελγικό Leopoldville, μετέφεραν τη 66η μέσα από τη Μάγχη. Ωστόσο, σε απόσταση μόλις 5 μιλίων από το λιμάνι της Σερμπούργ, το Leopoldville υπέστη πυρ οτορπικοί από γερμανικό U-boat και βυθίστηκε, φέρνοντας το θάνατο σε 14 αξιωματικούς και 748 στρατιώτες. Το Ναυτικό των ΗΠΑ αργότερα ανακοίνωσε ότι η βύθιση του Leopoldville ήταν η δεύτερη μεγαλύτερη απώλεια ζωής από τη βύθιση ενός μεταφορικού πλοίου μεταφοράς στρατευμάτων σε ολόκληρο το Ευρωπαϊκό Θέατρο.

Αρχικά απασχολούμενη με την εξολόθρευση των γερμανικών δυνάμεων που είχαν μείνει πίσω στις λιμένες πόλεις της δυτικής Γαλλίας, όπως η Λοριάν, το Σεν Ναζάρε, το Ρουάν και η Λα Ροσελί, μετά την υποχώρηση το καλοκαίρι του 1944, η 66η Ταξιαρχία Πεζικού ανέλαβε τον έλεγχο της περιοχής Μπριτάν-Λουρ στις 29 Δεκεμβρίου 1944, και συνεργάστηκε και με γαλλικές δυνάμεις. Η 66η πραγματοποίησε τον στόχο της επιδιώκοντας την καταστροφή γερμανικών εγκαταστάσεων, διεξάγοντας περιορισμένες επιθέσεις στόχων και διεξάγοντας αποστολές αναγνώρισης για τη συλλογή πληροφοριών. Η χρήση πυροβολικού για την πυρπόληση πολλών γερμανικών θέσεων έπαιξε επίσης σημαντικό ρόλο στην προώθηση της 66ης στην περιοχή. Ιδιαίτερα, μια βαριά γερμανική επίθεση κοντά στη Λα Κρούξ απωθήθηκε στις 16 Απριλίου 1945 και αρκετές ισχυρά οχυρωμένες θέσεις του εχθρού καταλήφθηκαν από τις 19 έως τις 29 Απριλίου 1945 σε μια σειρά αντεπιθέσεων. Οι υπόλοιποι Γερμανοί στρατιώτες παράδωσαν στους αξιωματικούς της 66ης Ταξιαρχίας Πεζικού και σε Γάλλους αξιωματούχους σε ένα μικρό καφέ κοντά στο Κορντεμέ (Cordemais) στις 8 Μαΐου 1945.

Διέταξαν στις 14 Μαΐου 1945 να μετατραπεί σε αποστολή με προσανατολισμό στην κατοχή, ο 66ος διήνυσε διαδρομή 700 μιλίων προς τη Γερμανία όπου οι Μαύρες Πανθήρες κατείχαν 2.400 τετραγωνικά μίλια εδαφών και την πόλη Κόμπλεντς. Ως δυνάμεις ασφαλείας, η μεραρχία κλήθηκε να ιδρύσει στρατιωτική κυβέρνηση και να ελέγξει όλες τις γερμανικές υποθέσεις. Ανάμεσα στα καθήκοντα ήταν η αποφυλάκιση αιχμαλώτων πολέμου, η καταγραφή εφοδίων και προμηθειών και η οργάνωση των πολιτών. Αφού διέμεινε για λίγο στη Γερμανία, ο 66ος επέστρεψε στις γαλλικές ακτές για να βοηθήσει στην αποχώρηση των συμμαχικών από το Ευρωπαϊκό Θέατρο. Κατά τη διάρκειά της, η σύνθεση της μεραρχίας τροποποιήθηκε από την αρχή της διαδικασίας αδρανοποίησης, μέχρι να επιστρέψει στις Ηνωμένες Πολιτείες και να απενεργοποιηθεί επίσημα, αναχωρώντας για το σπίτι στις 27 Οκτωβρίου 1945.