Όμορφος μετεωρίτης Αλέται. Χωρίς τιμή εκκίνησης !!! Μετεωρίτης σιδήρου - 108 g

Η μεγαλύτερη μεταλλική ουράνια λίθοφράκτης του κόσμου (74 τ.) βρέθηκε στην επαρχία Αλετάι στην κινεζική περιοχή Ουχούσ του Σινζιάνγκ τον Ιούλιο του 2011. Η τοπική κυβέρνηση την πήρε υπό το πρόσχημα της «προστασίας».

Ένα μισό χρόνο αργότερα, οι ανακαλυπτές της μεταλλικής μετεωρολίθου — Χάιλατι Αϊζά και Τζιαερχενγκ Χαμουντέχαϊ, δύο οδηγοί από το Καζακικό εθνικότητα — αποφάσισαν να κυνηγήσουν την κυβέρνηση. Αφού κατατέθηκε, θα μπορούσε να είναι η πρώτη υπόθεση σχετικά με την ιδιοκτησία αντικειμένων διαστήματος, μετέδωσε η Southern Weekly. Οι κτηνοτρόφοι που βρήκαν τη μετεωρολιθίασαν τη γη των βοσκοτόπων, και αυτοί διεκδίκησαν επίσης την ιδιοκτησία της, περιπλέκοντας ακόμη περισσότερο τα πράγματα.

Τα τρία μέρη διαβεβαίωσαν ότι ήταν οι πρώτοι που βρήκαν τη μεταλλική μετεωρολιθία. Δεν θα είναι εύκολο για τις νομικές αρχές να εκδώσουν ακριβή απόφαση, καθώς το κινεζικό αστικό δίκαιο δεν ακολουθεί τη θεωρία της «πρώτης κατοχής» της ιδιοκτησίας, που ορίζει ότι η ιδιοκτησία ενός πράγματος δικαιολογείται από κάποιον που τη διεκδικεί πριν από κάποιον άλλον.

Η Χάιλατι προέρχεται από την επαρχία του Τσινγκχέι, στην Αλετάι, όπου εντοπίστηκε η μεγαλύτερη μεταλλική μετεωρολιθία της Κίνας, ο «Ασημένιος Καμήλα»· είχε πάθος για τα μετεωρολίθια και είχε συνδεθεί φιλικά με τον έμπορο προβάτων Τζιαερχενγκ, καθώς έκανε δουλειές.

Τον Απρίλιο του 2011, ο Χάιλατι έλαβε κλήση από έναν άλλο φανατικό της μετεωρολογίας. Ο άνθρωπος είπε στον Χάιλατι ότι έψαχναν μια μετεωρολιθία σε ένα αλπικό λιβάδι στον Αλετάι και ευχόταν ότι θα ήταν πρόθυμος να συμμετάσχει στην έρευνα.

Μια εννιαμελής ομάδα παθιασμένων μετεωρολιθών προσπάθησε στη συνέχεια να βρει το αντικείμενο που φαντάζονταν ότι προήλθε από το διάστημα. Ο Τζανγκ Μάολιν, ειδικός σε μετεωρολιθίες από το Πεκίνο, και ο συλλέκτης μετεωρολιθιών Λέι Κέσι ήταν ανάμεσά τους. Ωστόσο, η έρευνα απέβη άκαρπη. Πριν οι εννέα άντρες αποχωρήσουν, κατέληξαν σε μια προφορική συμφωνία με τον Χάιλατι και τον Τζιαερχενγκ για να συνεχίσουν τις έρευνες.

«Ο Τζανγκ Μάολιν είπε ότι πιθανόν θα λάβουμε έναν μεγάλο μισθό αν τον βρούμε και ενημερώσουμε την κυβέρνηση», δήλωσε ο Χάιλατι. Ζώντας μια ήσυχη ζωή, ο Χάιλατι και ο Τζιαερχενγκ θεώρησαν την έρευνα ευκαιρία ικανή να αλλάξει τη μοίρα τους.

Την 17η Ιουνίου 2011 αποδείχθηκε ότι ήταν η μέρα που βρήκαν τη μετεωρολιθία. «Ήταν ένα δώρο του Κυρίου, πίστευα ότι οι ζωές μας θα είχαν διαφορετική τροπή», δήλωσε ο Τζιαερχενγκ στην Southern Weekly.

Αμέσως ενημέρωσαν τους επτά υπόλοιπους φανατικούς της μετεωρολιθίας, αλλά δεν έλαβαν απάντηση. Ωστόσο, λίγες μέρες αργότερα έμαθαν από το Πλανητάριο του Πεκίνου ότι ο άνθρωπος που είχαν ενημερώσει είχε και άλλος καταγράψει την εύρεση ως «πρώτος ανακαλυψίας» στην Ακαδημία Επιστημών της Κίνας.

Οι ειδικοί από το Πλανητάριο του Πεκίνου προσπάθησαν να τους κατευνάσουν λέγοντάς τους «ξέρουμε ότι το βρήκατε και οι δύο», και τους εξέδωσαν πιστοποιητικό λίγο αργότερα.

Τη 16η Ιουλίου 2011, η μετεωρολιθία επιβεβαιώθηκε επίσημα ως τέταρτη μεγαλύτερη μεταλλική μετεωρολιθία παγκοσμίως και διαπιστώθηκε ότι αποτελεί τμήμα του ίδιου μετεωροειδούς με τον «Ασημένιο Καμήλα».

Ωστόσο, η τοπική κυβέρνηση αφαίρεσε τη μετεωρολιθία από το λιβάδι το συντομότερο δυνατόν, δηλώνοντας ότι ήθελε απλώς να εξασφαλίσει μια καλύτερη προστασία της μετεωρολιθίας.

Αρνήθηκε επίσης ότι ο Χάιλατι και ο Τζιαερχενγκ ήταν οι πρώτοι ανακαλυψτές της μεταλλικής μετεωρολιθίας, υποστηρίζοντας ότι ο γραμματέας του Κόμματος Αλετάι, Σουν Τσιανκουο, την είχε ήδη διακρίνει το 2004. Αλλά δεν υπήρχαν αποδείξεις για αυτήν τη δήλωση. Σύμφωνα με τον Ζανγκ Μινγκ, δικηγόρο του Χάιλατι και του Τζιαερχενγκ, κανένα κυβερνητικό όργανο δεν είχε νομική βάση για απαίτηση, κατάσχεση ή διατήρηση μετεωρολιθιών.

Όσον αφορά την αποζημίωσή τους, η τοπική κυβέρνηση δέχθηκε να δώσει στον Χάιλατι και στον Τζιαερχενγκ από 5.000 γιουάν (802 δολάρια) ο καθένας εξαιτίας της «ευαίσθητης συμπεριφοράς» τους. Ωστόσο, τα δύο άτομα θεώρησαν το ποσό ανεπαρκές και απέρριψαν την προσφορά.

Ο συλλέκτης μετεωρολιθιών Λέι Κέσι υποστήριξε ότι «το Πλανητάριο του Πεκίνου και εγώ είχαμε πληρώσει τον Χάιλατι και τον Τζιαερχενγκ για τη βοήθειά τους». Θεωρούσε ότι είχαν προσληφθεί για να βοηθήσουν στην έρευνα, άρα δεν έπρεπε να διεκδικήσουν την ιδιοκτησία. Ο Χάιλατι και ο Τζιαερχενγκ αρνήθηκαν αυτή τη σχέση, αλλά παραδέχτηκαν ότι έλαβαν μια μικρή αμοιβή από το Πλανητάριο του Πεκίνου κατά τη διάρκεια της τελευταίας επιθεώρησης.

Ξαφνικά, όμως, οι κτηνοτρόφοι επιχειρηματίες Τζούμαν και Κεντζιεμπκέ Ρεμαζάν τωρινά δήλωσαν ότι είχαν πράγματι ανακαλύψει τη μεταλλική μετεωρολιθία από το 1986 και έτσι υπέβαλαν και αυτοί αξίωση ιδιοκτησίας.

Σύμφωνα με το κινεζικό σύστημα παραχώρησης ορυχείων γης, οι κτηνοτρόφοι δεν μπορούν να αποκτήσουν παρά τα δικαιώματα και τα συμφέροντα του ίδιου του λιβαδιού· και επειδή οι μετεωρολιθίες δεν παράγονται από το λιβάδι, οι αδελφοί Ρεμαζάν δεν θα έπρεπε να έχουν την μετεωρολιθία, δήλωσε ο Μεγκ Κινγκο, καθηγητής δικαίου στο Πανεπιστήμιο Ουχάν.

Στην πραγματικότητα, ορισμένοι επιστήμονες είχαν ήδη προτείνει τη νομοθέτηση της κυβερνητικής ιδιοκτησίας των μετεωρολιθιών πριν οκτώ χρόνια, αλλά ένα τέτοιο σχέδιο είχε εκουσίως παραλυθεί. Ο φαν της μετεωρολιθίας Λιού Ξιν δήλωσε στις εφημερίδες ότι χρειάζεται πολύς χρόνος και χρήματα για να βρεθεί μια μετεωρολιθία,

«Οι ανακαλύπτοντες θα τραυματιστούν εάν οι σπάνιες μετεωρολιθίες τους απλώς πάρει η κυβέρνηση."

«Ελπίζω οι νόμοι να ενθαρρύνουν τα άτομα να βρουν περισσότερες μετεωρολιθίες και να ωφελήσουν τόσο τη χώρα όσο και τον αναλυτή», δήλωσε ο Λιού Ξιν.