Gianni Colombo (1937-1993) - Senza titolo

Ο Gianni Colombo γεννήθηκε στο Μιλάνο στις 1 Ιανουαρίου. Ανήκει σε μια οικογένεια Μιλανέζων επιχειρηματιών: ο πατέρας, Giuseppe Colombo, κληρονομεί μια βιομηχανική επιχείρηση παραδοσιακού υφάσματος και την μετατρέπει σε εργοστάσιο αγωγών/αγωγών ηλεκτρ. καλωδίων. Μητέρα του, Tina Benevolo, παίζει πιάνο, όργανο που διδάσκεται και από τον γιο του, μέσω της διδασκαλίας του συνθέτη Lucio Lattuada. Έχει δύο αδέλφια, Cesare, επτά χρόνια μεγαλύτερος (γνωστός με καλλιτεχνικό ονοματεπώνυμο Joe, μπήκε στη «ιστορία» του ιταλικού design ως ένας από τους πιο δημιουργικούς και πειραματικούς σχεδιαστές της δεκαετίας του ’60) και Sergio, ο μεγαλύτερος από τους δύο, που απεβίωσε σε μικρή ηλικία.
Σπουδάζει στη Σχολή Καλών Τεχνών Brera, παρακολουθώντας τα μαθήματα ζωγραφικής υπό τον Achille Funi και τον Pompeo Borra, και εργαζόμενος αρχικά σε ένα στούντιο στη Via Montegrappa του Μιλάνου, με τους Davide Boriani και Gabriele De Vecchi, έπειτα σε ένα διπλανό από το στούντιο του αδελφού Joe (από το 1958 στην Via Foppa, σε έναν χώρο του εργοστασίου του πατέρα· από το 1961 έως το 1965 στη Via Piave και από το 1965 έως το 1968 στη Via Argelati). Τα χρόνια αυτά εκθέτει τακτικά έργα από κεραμική στον Εθνικό Διαγωνισμό Κεραμικής της Faenza και στην Εθνική Έκθεση Κεραμικής της Gubbio. Κάνει την πρώτη εμφάνιση και με αφηρημένα έργα, πειραματιζόμενος με διάφορα υλικά και γλώσσες, από την κεραμική στην γραφιστική, από τη φωτογραφία στον κινηματογράφο, δημιουργώντας, υπό τη βαριά επιρροή της διδασκαλίας του Lucio Fontana, πολυϋλικά έργα και μονοχρωματικά ανάγλυφα σε γάζα που, το 1959, εκτίθενται στη γκαλερί Azimut του Μιλάνου, γκαλερί στην οποία συμμετέχει στη δημιουργία με τους Piero Manzoni, Enrico Castellani, Giovanni Anceschi, Davide Boriani και Gabriele De Vecchi. Έτσι κι από το ίδιο έτος, στο Μιλάνο, ο Gianni Colombo ιδρύει με τον Giovanni Anceschi, τον Davide Boriani και τον Gabriele De Vecchi τον Grupо T (στον οποίο θα ενταχθεί από τον επόμενο χρόνο και η Grazia Varisco), οι εκδηλώσεις του οποίου θα φέρουν τον τίτλο Miriorama (χιλιάδες εικόνες), αριθμημένες προοδευτικά για να υπογραμμίζουν τη συνέχεια ενός κοινώς προσανατολισμένου προγράμματος που θα κατευθύνει για αρκετά χρόνια το έργο της ομάδας, ανασύροντας θέματα από τα ιστορικά κινήματα της πρωτοπορίας (ιδιαίτερα φουτουριστών, νταμπιστών και κονστρουκτιβιστών), επεξεργασμένα γύρω από τις πειραματικές και ερευνητικές τεχνικές της τέχνης των τελευταίων ετών: το Spazialismo του Lucio Fontana και οι Περιβάλλοντά του, τα Άχρηστα Μηχανήματα του Munari και Tinguely, οι Γραμμές και τα Ακρόμματα του Manzoni. Ο σκοπός της ομάδας είναι η κατάργηση κάθε στατικής σύνορα ανάμεσα στη ζωγραφική, τη Γλυπτική και την αρχιτεκτονική.