Ugo La Pietra (1938) - Cerchiamo la forma






Διηύθυνε ως Senior Specialist στη Finarte για 12 χρόνια, ειδικευμένη σε σύγχρονα έργα.
| 120 € | ||
|---|---|---|
| 110 € | ||
| 100 € | ||
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 128017 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Ugo La Pietra, Cerchiamo la forma, περιορισμένη έκδοση 35 αντίτυπων (1976), χειρόγραφα υπογεγραμμένο, προέλευση Ιταλία, 70 × 50 cm, μικτή τεχνική, θέμα Αρχιτεκτονική, σε αξιοπρόσεκτη κατάσταση, περίοδος 1970–1980.
Περιγραφή από τον πωλητή
Όπερα πραγματωμένη σε 35 αντίτυπα το 1976 για τη Συνεργατική της Via Maroncelli στο Μιλάνο - Χώρος αυτοδιαχειριζόμενος από ομάδα καλλιτεχνών μεταξύ των οποίων La Pietra, Fabro, Vaccari, Spagnulo, Tadini, Trotta, Boriani, De Vecchi, carrega, Nagasawa, κ.ά.
Η όπερα, χειροποίητα υλοποιημένη, αποτελείται από ένα φωτογραφικό μέρος και ένα σχεδιαστικό μέρος.
Γεννημένος στο Bussi sul Tirino (Pescara) το 1938, έχοντας καταγωγή από Arpino (Frosinone), ζει και εργάζεται στο Μιλάνο, όπου το 1964 αποφοίτησε από τη Σχολή Αρχιτεκτονικής του Πολυτεχνείου.
Ougo La Pietra, Αρχιτέκτονας εκπαίδευμένος, από το 1960 αυτοπροσδιορίζεται ως ερευνητής στο σύστημα επικοινωνίας και των οπτικών τεχνών, κινείται ταυτόχρονα σε περιοχές της τέχνης και του σχεδιασμού. Ακούραστος πειραματιστής, διέσχισε διάφορες ρεύσεις (από τη σημιτική ζωγραφική στην έννοια τέχνη, από τη Narractive Art στον κινηματογράφο καλλιτέχνη) και χρησιμοποίησε πολλαπλά μέσα, καθοδηγώντας έρευνες που υλοποιήθηκαν στη θεωρία του “Συστήματος της ανισορροπίας” – αυτοδύναμη έκφραση μέσα στο Radical Design – και σε σημαντικά κοινωνιολογικά ζητήματα όπως η “Ηλεκτρονική κατοικία” (MoMA της Νέας Υόρκης, 1972 – Έκθεση Milano, 1983), “Σχέση ανάμεσα σε Χωρό πραγματικό και Χωρό εικονικό” (Triennale του Μιλάνου 1979, 1992), “Η νεοεκλεκτική κατοικία” (Abitare il tempo, 1990), “Πολιτισμός θαλάσσιος” (Centro Culturale Cattolica, 1985/95). Έχει επικοινωνήσει το έργο του μέσα από πολλές εκθέσεις στην Ιταλία και στο εξωτερικό, και σε διάφορες εκθέσεις στην Triennale του Μιλάνου, Μπιεννάλε της Βενετίας, Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης της Λιόν, Μουσείο FRAC του Ορλεάν, Μουσείο κεραμικών Faenza, Ίδρυμα Ragghianti της Lucca, Ίδρυμα Mudima του Μιλάνου, Μουσείο MA*GA του Gallarate. Από πάντα υποστηρίζει κριτικά με έργα και αντικείμενα, με θεωρητική, διδακτική και εκδοτική δραστηριότητα τη συνιστώσα ανθρωπιστική, σημασιολογική και χωρική της τέχνης και του σχεδιασμού.
Όπερα πραγματωμένη σε 35 αντίτυπα το 1976 για τη Συνεργατική της Via Maroncelli στο Μιλάνο - Χώρος αυτοδιαχειριζόμενος από ομάδα καλλιτεχνών μεταξύ των οποίων La Pietra, Fabro, Vaccari, Spagnulo, Tadini, Trotta, Boriani, De Vecchi, carrega, Nagasawa, κ.ά.
Η όπερα, χειροποίητα υλοποιημένη, αποτελείται από ένα φωτογραφικό μέρος και ένα σχεδιαστικό μέρος.
Γεννημένος στο Bussi sul Tirino (Pescara) το 1938, έχοντας καταγωγή από Arpino (Frosinone), ζει και εργάζεται στο Μιλάνο, όπου το 1964 αποφοίτησε από τη Σχολή Αρχιτεκτονικής του Πολυτεχνείου.
Ougo La Pietra, Αρχιτέκτονας εκπαίδευμένος, από το 1960 αυτοπροσδιορίζεται ως ερευνητής στο σύστημα επικοινωνίας και των οπτικών τεχνών, κινείται ταυτόχρονα σε περιοχές της τέχνης και του σχεδιασμού. Ακούραστος πειραματιστής, διέσχισε διάφορες ρεύσεις (από τη σημιτική ζωγραφική στην έννοια τέχνη, από τη Narractive Art στον κινηματογράφο καλλιτέχνη) και χρησιμοποίησε πολλαπλά μέσα, καθοδηγώντας έρευνες που υλοποιήθηκαν στη θεωρία του “Συστήματος της ανισορροπίας” – αυτοδύναμη έκφραση μέσα στο Radical Design – και σε σημαντικά κοινωνιολογικά ζητήματα όπως η “Ηλεκτρονική κατοικία” (MoMA της Νέας Υόρκης, 1972 – Έκθεση Milano, 1983), “Σχέση ανάμεσα σε Χωρό πραγματικό και Χωρό εικονικό” (Triennale του Μιλάνου 1979, 1992), “Η νεοεκλεκτική κατοικία” (Abitare il tempo, 1990), “Πολιτισμός θαλάσσιος” (Centro Culturale Cattolica, 1985/95). Έχει επικοινωνήσει το έργο του μέσα από πολλές εκθέσεις στην Ιταλία και στο εξωτερικό, και σε διάφορες εκθέσεις στην Triennale του Μιλάνου, Μπιεννάλε της Βενετίας, Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης της Λιόν, Μουσείο FRAC του Ορλεάν, Μουσείο κεραμικών Faenza, Ίδρυμα Ragghianti της Lucca, Ίδρυμα Mudima του Μιλάνου, Μουσείο MA*GA του Gallarate. Από πάντα υποστηρίζει κριτικά με έργα και αντικείμενα, με θεωρητική, διδακτική και εκδοτική δραστηριότητα τη συνιστώσα ανθρωπιστική, σημασιολογική και χωρική της τέχνης και του σχεδιασμού.
